Ksiega Hioba 6:25
O, jakże skutecznesą słowa prawdy! Ale czego dowodzi wasze napominanie?
O, jakże skutecznesą słowa prawdy! Ale czego dowodzi wasze napominanie?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
26Czy zamierzacie strofować moje słowa i przewiewać mowy zrozpaczonego?
3Czy już koniec tych czczych mów? Bo cóż cię pobudza do takiej wypowiedzi?
24Nauczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi w czym zbłądziłem.
13Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?
6Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
3Jak oświeciłeś bezrozumnego i objawiłeś mu pełnię wiedzy!
4Komu wynurzyłeś twe słowa i czyje natchnienie z ciebie wyszło?
23Nawróćcie się na Moje napomnienie. Oto rozleję przed wami Mego Ducha i zapoznam was z Moimi słowami.
3szermując mową bez pożytku i słowami, którymi nic nie wskóra?
11Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.
12Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.
3Bowiem ucho rozróżnia mowy, tak jak podniebienie kosztuje pokarm.
21którzy potępiają człowieka za słowo; orędownikowi tego słowa stawiają zasadzki w bramie i gołosłownie odpychają sprawiedliwego.
4Czy cię karci z powodu twojej bogobojności? Czy dlatego wszczynał z tobą sprawę?
2Jak długo chcecie dręczyć mą duszę i gnębić mnie słowami?
23Bo przykazanie jest pochodnią, Prawo – światłem, a pouczające przestrogi drogą do życia.
17Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
10Kohelet starał się też wynaleźć wdzięczne powiedzenia słowa prawdziwe, napisane z prostotą.
37bowiem z powodu twoich słów zostaniesz uznany za sprawiedliwego, i z twoich słów zostaniesz skazany.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
6Potępiają cię twoje usta – nie ja, a twoje własne wargi świadczą przeciwko tobie.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
6Nie dodawaj nic do Jego słów, by cię nie pociągnął do odpowiedzialności i abyś nie okazał się kłamcą.
30Czy na moim języku jest niesprawiedliwość? Albo czy moje podniebienie nie wyczuwa niedoli?
12i powiedział: Znienawidziłem napomnienia, a me serce gardziło przestrogą.
25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
25Odrzucaliście wszelką Moją radę oraz nie zważaliście na Mą przestrogę.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
10Czy one cię nie nauczą, nie powiedzą, oraz z głębi swoich doświadczeń nie wydobędą orzeczeń?
31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
5Krzepiłbym was moimi ustami, a współczucie moich warg sprawiałoby wam ulgę.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
2Czy ten, który wiedzie spór chce jeszcze krytykować Wszechmocnego? Niech odpowie ten, co strofuje Boga.
2Zgodzisz się by to mnóstwo słów zostało bez odpowiedzi? Miałby zachować słuszność ten gadatliwy szermierz?
3Twoje brednie mają zniewolić mężów do milczenia? Miałbyś urągać, a nikt by cię nie zawstydził?
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
2Jak długo będziesz prawił temu podobne rzeczy oraz gwałtownym wichrem będą spływały słowa twoich ust?
25Zaś tym, co sprawy wyjaśniają – błogo im; spłynie na nich błogosławieństwo cennych.
8Czy rzeczywiście w niwecz chcesz obrócić Mój sądi Mnie obwinić, abyś się sam usprawiedliwił?
11Czyż ucho nie ma próbować słów, tak jak podniebienie kosztuje pokarm?
5Jeżeli chcecie się nade mnie wywyższać, wtedy złóżcie mi dowód mojej hańby.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.