Ksiega Przyslów 8:6
Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Gdyż Moje podniebienie wypowiada prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla Moich warg.
8Wszystkie mowy Mych ust są sprawiedliwe; nie ma w nich obłudy, ani matactwa.
9Wszystkie one są dostępne dla rozumnego i proste dla tych, co pozyskali wiedzę.
1Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.
2Gdy oto raz otworzyłem moje usta – mój język sam już mówi na moim podniebieniu.
3Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
6Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
3Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
1Dumanie Asafa. Słuchaj, Mój ludu, Mego Prawa; nakłoń swe ucho do słów Mych ust.
2W przypowieści otworzę moje usta i będę opowiadał starodawne podania.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
4moje usta nie wypowiedzą niesprawiedliwości, ani mój język nie wymyśli obłudy.
17Zatem posłuchajcie uważnie mojego wyznania i niech moje wyjaśnienie dojdzie do waszych uszu.
1Słuchajcie niebiosa, gdyż będę mówił; i niechaj słucha ziemia wypowiedzi mych ust.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
8Otwieraj twoje usta za niemym; w sprawie wszystkich, co giną.
9Otwieraj twoje usta, sądź sprawiedliwie, broń sprawy biednego i uciśnionego.
10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
30Czy na moim języku jest niesprawiedliwość? Albo czy moje podniebienie nie wyczuwa niedoli?
172Mój język śpiewa Twoje słowo, bo sprawiedliwe są wszystkie Twe przykazania.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
3Zwróć uwagę, WIEKUISTY, na moje usta, strzeż poruszenia moich warg.
28Serce sprawiedliwego rozważa, co należy odpowiedzieć; lecz usta niegodziwych wylewają niecności.
25O, jakże skutecznesą słowa prawdy! Ale czego dowodzi wasze napominanie?
3Bowiem ucho rozróżnia mowy, tak jak podniebienie kosztuje pokarm.
9Wtedy zrozumiesz sprawiedliwość, Prawo i sąd, każdą koleinę dobrego.
5Zaprawdę, gdyby Bóg zechciał przemówić i otworzył przeciwko tobie Swe usta,
20Język sprawiedliwych to wyborowe srebro; rozum niegodziwych ma mało wartości.
15Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.
10Czy one cię nie nauczą, nie powiedzą, oraz z głębi swoich doświadczeń nie wydobędą orzeczeń?
20Stale chodzę po ścieżce sprawiedliwości, pośród dróg sądu,
32Zatem teraz, synowie, Mnie słuchajcie, bowiem szczęśliwi są ci, co przestrzegają Moich dróg.
24Zatem teraz, synowie, Mnie słuchajcie i uważajcie na słowa Moich ust.
18Przy Mnie jest bogactwo i chwała, trwałe dobra i szczęście.
1Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.
2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
8Ale wypowiedziałeś się w moje uszy i jeszcze słyszę brzmienie twych słów.
1Modlitwa Dawida. WIEKUISTY, wysłuchaj mojej słuszności, miej wzgląd na moje wołanie; skłoń ucho do mojej prośby, co nie płynie z obłudnych ust.
2Niech sprzed Ciebie wyjdzie mój sąd; bo Twe oczy spoglądają na prawość.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
7Zatem teraz, synowie, Mnie posłuchajcie oraz nie odstępujcie od wyroków Mych ust.
1Przewodnikowi chóru, dumanie na sześć głosów; przez synów Koracha, pieśń miłości.