Ksiega Hioba 8:10
Czy one cię nie nauczą, nie powiedzą, oraz z głębi swoich doświadczeń nie wydobędą orzeczeń?
Czy one cię nie nauczą, nie powiedzą, oraz z głębi swoich doświadczeń nie wydobędą orzeczeń?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Zaprawdę, zapytaj zwierząt, a cię nauczą i odpowie ci ptactwo nieba.
8Albo przemów do ziemi, a ci wskaże i objaśnią ci ryby morza.
11Czy rozrasta się trzcina, tam gdzie nie ma bagniska; czy sitowie rozwija się bez wody?
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
4Bo zamknąłeś ich serce dla zrozumienia; dlatego im nie pozwolisz mnie przemóc.
12Skieruj twe serce ku napomnieniu, a twoje uszy ku rozumnym słowom.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
8Zapytaj dawniejszych pokoleń i rozważ to, co zbadali ich ojcowie;
9bo my przecież jesteśmy od wczoraj i nic nie wiemy; nasze dni na ziemi są cieniem.
3Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.
17Nakłoń ucho oraz słuchaj słów mędrców; skieruj swe serce ku Mojej nauce.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
17mają uszy a nie słyszą i nie mają tchnienia w swych ustach.
9Wszystkie one są dostępne dla rozumnego i proste dla tych, co pozyskali wiedzę.
10Zamiast srebra raczej zabierzcie Moje napomnienie, a zamiast wybornego złota – poznanie.
10Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
3Oczy widzących nie będą już sklejone, a uszy słuchających będą słyszeć.
4Serce porywczych potrafi rozważać, a język zająkliwych będzie biegle wypowiadał jasne słowa.
36Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości?
17Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
12Czemu tak się uniosłotwoje serce i czemu tak łypiesz swoimi oczami?
13Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
9Kogo on chce uczyć wiedzy, komu wykładać baśnie? Czyż odstawionym od mleka i odsadzonym od piersi?
19Wskaż, co Mu mamy powiedzieć; bowiem nie potrafimy odpowiedzieć z powodu naszego mroku.
20Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?
4Komu wynurzyłeś twe słowa i czyje natchnienie z ciebie wyszło?
3Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem.
24Nauczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi w czym zbłądziłem.
25O, jakże skutecznesą słowa prawdy! Ale czego dowodzi wasze napominanie?
5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
21Niech nie ustąpią sprzed twych oczu; zachowaj je we wnętrzu twojego serca.
12Naucz nas liczyć nasze dni, byśmy serce roztropne nabyli.
4zwykł mnie uczyć oraz do mnie powiedział: Niech twe serce zachowa moje słowa; przestrzegaj moich nakazów, a będziesz żył.
21Gdybyśmy zapomnieli Imienia naszego Boga, a nasze dłonie wyciągnęli do cudzego bóstwa,
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
1Zaprawdę, Mądrość woła, a roztropność podnosi swój głos.
31Schodzą się do ciebie, tak jak się schodzi tłum, siadają przed twym obliczem niby Mój lud oraz słuchają twoich słów – lecz ich nie pełnią; a w swych ustach zamieniają je w miłosne piosenki, gdyż ich serce dąży za swoją przyjemnością.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
23Nawróćcie się na Moje napomnienie. Oto rozleję przed wami Mego Ducha i zapoznam was z Moimi słowami.
33A jeśli nie – zechciej ty mnie wysłuchać, zamilknij, a cię nauczę mądrości.
11który czyni nas mądrzejszymi od bydląt ziemi oraz rozumniejszymi od ptactwa nieba?
29Czemu więc po drodze nie pytaliście przechodniów oraz nie poznaliście ich dowodów,
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
13Dlatego Pan mówi: Ponieważ ten lud przybliża się do mnie swoimi ustami i czci Mnie swoimi wargami, ale swoje serce ode Mnie oddala, zaś ich bojaźń przede Mną jest przepisem ludzkim, wyuczonym;