Ksiega Przyslów 8:1
Zaprawdę, Mądrość woła, a roztropność podnosi swój głos.
Zaprawdę, Mądrość woła, a roztropność podnosi swój głos.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Stoi na wierzchołkach wyżyn, przy ścieżce i na rozstaju dróg,
3przy bramach oraz przy wrotach miast; u wejścia do drzwi rozlegają się jej wołania.
4Do was, mężowie, się odzywam; Mój głos kieruję do synów ludzkich!
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
20Mądrość głośno woła na ulicy, na rynkach podnosi swój głos.
21Po zgiełkliwych rogach nawołuje, mówi przy wrotach bram, wszędzie w mieście wygłasza swoje mowy.
12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
20Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
2byś uważnie nadstawił Mądrości twoje ucho i nakłonił ku rozsądkowi twoje serce;
3tak, jeśli przywołasz do siebie roztropność, a swój głos wystosujesz do rozsądku;
4jeśli będziesz Jej szukał jak srebra i poszukiwał niby ukrytych skarbów
11Bo lepszą jest mądrość niż korale; nie dorównują jej żadne klejnoty.
12Ja, Mądrość, przebywam przy przezorności i rozporządzam rozwagą.
14Moją jest rada i sprawność; Ja jestem przenikliwością; Moją jest dzielność.
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
3Wysłała Swoje służebnice i wzywa, stojąc na wierzchołku wyżyn miasta:
4Kto bezrozumny niech tu wejdzie! A kto bezmyślny, do tego powiada:
2By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.
3Aby przyswajano sobie przestrogę, która wpaja do rozumu sprawiedliwość, Prawo i sąd;
7Pierwszą rzeczą jest Mądrość; nabieraj mądrości i całym swoim dobytkiem nabieraj roztropności.
8Szanuj ją, a cię wyniesie; jeżeli ją obejmiesz, obdarzy cię szacunkiem.
13Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.
14Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu,
15by przywoływać tych, którzy przechodzą drogą, a chodzą prosto po swoich ścieżkach.
16Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada:
1Najwyższa Mądrość zbudowała sobie dom; wyciosała sobie siedem Swoich filarów.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
1Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,
1Kto jest takim jak mędrzec? Kto zrozumie znaczenie rzeczy? Mądrość człowieka rozjaśnia jego oblicze i łagodzi surowość jego twarzy.
36Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości?
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
4Mów do Mądrości: Ty jesteś moją siostrą ! A rozwagę nazywaj powiernicą.
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.
5Nabieraj mądrości, nabieraj roztropności; nie zapominaj i nie odstępuj od słów moich ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
16Więc pomyślałem: Lepsza jest mądrość niż moc; choć mądrość ubogiego bywa wzgardzoną, a jego słowa nie znajdują posłuchu.
8Zapytaj dawniejszych pokoleń i rozważ to, co zbadali ich ojcowie;
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.
14Bo jej nabycie jest lepsze niż uzyskanie srebra, jej dochód pożyteczniejszy niż szczere złoto.
19WIEKUISTY ugruntował ziemię Mądrością, a niebiosa utrwalił rozwagą.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
6By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.
10Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
12Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.
8Przechodził on ulicą obok zakrętu i skierował swe kroki do domu takiej niewiasty.
34Szczęśliwy człowiek, który Mnie słucha oraz dzień w dzień czuwa u Moich drzwi, pilnując podwojów Moich bram.
25Zwróciłem się moim sercem, aby poznać, zbadać i poszukać mądrości oraz wyniku wszystkiego; lecz tylko po to, aby poznać, że niegodziwość jest głupotą, a głupota szałem.
28Potem oświadczył człowiekowi: Oto bojaźńPana jest prawdziwą mądrością, a omijanie złego – rozumem.