Ksiega Hioba 38:36
Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości?
Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;
12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
20Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?
25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;
33Czy znasz porządek niebios, albo czy ustanawiasz jego panowanie na ziemi?
34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?
35Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy?
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
34Bo kto poznał sposób myślenia Pana? Albo kto stał się Jego doradcą?
2Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
13Kto pokierował Duchem WIEKUISTEGO oraz był mężem Jego rady; tym, co Go oświecił?
14Kogo się radził, aby Mu dodał rozumu, nauczył Go ścieżek porządku, posiadł wiedzę oraz wskazał Mu drogę umiejętności?
3Jak oświeciłeś bezrozumnego i objawiłeś mu pełnię wiedzy!
4Komu wynurzyłeś twe słowa i czyje natchnienie z ciebie wyszło?
4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.
5Kto ustanowił jej rozmiary, jeśli to znasz? Albo kto rozpiął nad nią sznur mierniczy?
13Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność.
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
6Tobie samemu zgrzeszyłem i czyniłem zło w Twoich oczach; bo jesteś sprawiedliwy w Twym wyroku oraz czysty w Twoim osądzie.
18Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz.
19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,
20byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu?
16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?
11który czyni nas mądrzejszymi od bydląt ziemi oraz rozumniejszymi od ptactwa nieba?
16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?
4Temu, który jest wszechmądrej myśli oraz przemożnej potęgi. Kto kiedy Mu się sprzeciwił, a potem wyszedł nietknięty?
23Kto Mu wyznaczył Jego drogę i kto Mu powie: Wyrządziłeś krzywdę.
13Kto Mu dał władzę nad ziemią? Kto ustanowił cały krąg świata?
1Zaprawdę, Mądrość woła, a roztropność podnosi swój głos.
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
8Ale zaprawdę, tylko Duch w człowieku, tylko tchnienie Wszechmocnego czyni ich rozumnymi.
28Czy deszcz ma ojca, albo kto płodzi krople rosy?
29Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba?
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
24Dalekim jest, co dalekim było, oraz głębokim, tak, głębokim. Kto to zbada?
5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.
3Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem.
14Moją jest rada i sprawność; Ja jestem przenikliwością; Moją jest dzielność.
29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?
19WIEKUISTY ugruntował ziemię Mądrością, a niebiosa utrwalił rozwagą.
12oto uczynię według twojego słowa; dam ci mądre i rozumne serce, takie, że podobnego do ciebie nie było przed tobą, ani nie powstanie po tobie.
31i napełnił go Boskim Duchem, mądrością, rozumem, umiejętnością i wszelkim wykonawstwem
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
3Ja także mam rozum jakwy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
1Kto jest takim jak mędrzec? Kto zrozumie znaczenie rzeczy? Mądrość człowieka rozjaśnia jego oblicze i łagodzi surowość jego twarzy.
12Ja, Mądrość, przebywam przy przezorności i rozporządzam rozwagą.