Ksiega Hioba 12:3
Ja także mam rozum jakwy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
Ja także mam rozum jakwy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Uważaj, to wszystko widziało moje oko, słyszało moje ucho i zrozumiało.
2Co wam wiadomo – wiem i ja; nie jestem od was gorszy.
3Jednak chciałbym przemówić do Wszechmocnego oraz pragnę rozsądzić się z Bogiem.
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
1Zatem Ijob odparł, mówiąc:
2Wy zaprawdę, czy wy jedynie jesteście ludźmi, i z wami umrze mądrość?
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.
3Słyszałem hańbiącą mnie naganę i odpowiedział mi niezrozumiały dla mnie duch.
4Czy nie znasz tej odwiecznej prawdy, wiadomej od chwili ustanowienia człowieka na ziemi,
2Zaprawdę, ja jestem bardziej niedoświadczony, niż którykolwiek mąż i nie posiadam nawet rozumu pospolitego człowieka.
3Nie nauczyłem się też mądrości, więc jak miałbym posiadać wiedzę o Świętym?
12Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.
13Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność.
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
35że Ijob nierozsądnie mówi, a jego słowa nie są roztropne.
4Stałem się pośmiewiskiem dla własnego przyjaciela, ja, który wzywając Boga, byłem wysłuchiwany; jestem pośmiewiskiem, ja, sprawiedliwy, nieskazitelny.
12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
9Nie zawsze znakomici są mądrzy; nie zawsze starcy rozumieją oceny.
32Gdyż On nie jest jak ja – człowiekiem, abym Mu mógł odpowiedzieć, byśmy razem stanęli do sądu.
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
20Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
14Moją jest rada i sprawność; Ja jestem przenikliwością; Moją jest dzielność.
15I pomyślałem w swoim sercu: Los głupca spotka i mnie; więc po co nabrałem wiele mądrości? I pomyślałem w swoim sercu, że i to jest marnością.
2Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?
11I powiadają: Jakże Bóg to wie? Czy ta wiadomość jest u Najwyższego?
13Znowu powiecie: My znaleźliśmy mądrość; tylko Bóg rozwiewa wątpliwości, a nie człowiek.
3Jak oświeciłeś bezrozumnego i objawiłeś mu pełnię wiedzy!
16I pomyślałem w swoim sercu, i powiedziałem: Oto zdobyłem wielką i coraz wyższą mądrość, ponad wszystkich, którzy byli w Jeruszalaim przede mną; więc moje serce przejrzało pełnię mądrości oraz wiedzy.
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?
3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.
7Powiedziałem sobie: Dni przemówią, a długie lata mądrość objawią.
12Oświadczam ci, że w tym nie jesteś sprawiedliwy; Bóg zawsze jest wyższy niż człowiek.
21Ty je znasz, na to wygląda; bo już wtedy się urodziłeś i wielka jest liczba twoich dni.
23Wszystko to doświadczyłem mądrością, więc powiedziałem sobie: Chcę osiągać mądrość ale pozostała ode mnie daleką.
3Z daleka przytoczę mój wnioseki oddam sprawiedliwość mojemu Stwórcy.
8Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie?
11który czyni nas mądrzejszymi od bydląt ziemi oraz rozumniejszymi od ptactwa nieba?
6Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
12Ja, Mądrość, przebywam przy przezorności i rozporządzam rozwagą.
8Ona jest wyższą niż niebiosa, zatem co poczniesz? Ona jest głębszą niż Kraina Umarłych, zatem cóż możesz wiedzieć?
10A wy wszyscy przyjdźcie na nowo, tylko przyjdźcie! Jednak nie znajdę wśród was mędrca.
4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.
36Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości?
22Czy Boga można uczyć poznania; Jego, który sądzi niebiosa?
16Więc pomyślałem: Lepsza jest mądrość niż moc; choć mądrość ubogiego bywa wzgardzoną, a jego słowa nie znajdują posłuchu.
10Nie mów: Co to się stało, że dni dawniejsze były lepsze niż obecne? Bo nie z mądrości o to pytasz.
13To widziałem jako mądrość pod słońcem, a ukazała mi się wielką: