Ksiega Hioba 13:1
Uważaj, to wszystko widziało moje oko, słyszało moje ucho i zrozumiało.
Uważaj, to wszystko widziało moje oko, słyszało moje ucho i zrozumiało.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.
5Słyszałem o Tobie tylko ze słuchu uszu; jednak teraz zobaczyło Cię moje oko.
2Co wam wiadomo – wiem i ja; nie jestem od was gorszy.
3Jednak chciałbym przemówić do Wszechmocnego oraz pragnę rozsądzić się z Bogiem.
11Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo.
17Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
8Ale wypowiedziałeś się w moje uszy i jeszcze słyszę brzmienie twych słów.
3Ja także mam rozum jakwy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
17Zatem posłuchajcie uważnie mojego wyznania i niech moje wyjaśnienie dojdzie do waszych uszu.
18Oto ułożyłem już moją sprawę; wiem, że zachowam słuszność.
13To widziałem jako mądrość pod słońcem, a ukazała mi się wielką:
12Ucho, które słyszy i oko, które widzi – oba utworzył WIEKUISTY.
27Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
3Bowiem ucho rozróżnia mowy, tak jak podniebienie kosztuje pokarm.
16I pomyślałem w swoim sercu, i powiedziałem: Oto zdobyłem wielką i coraz wyższą mądrość, ponad wszystkich, którzy byli w Jeruszalaim przede mną; więc moje serce przejrzało pełnię mądrości oraz wiedzy.
17Ale kiedy zwróciłem moje serce ku temu, by sobie uświadomić czym jest mądrość i wiedza, szaleństwo i głupota poznałem, że to też jest pogonią za wiatrem.
12Doszło mnie potajemne słowo, a me ucho zachwycił cichy szept.
3Oczy widzących nie będą już sklejone, a uszy słuchających będą słyszeć.
12Oto wszyscy to widzieliście; więc czemu mówicie marności?
13I zwróciłem moje serce ku temu, by mądrością zbadać oraz wyśledzić wszystko, co się dzieje pod niebem; ten czczy popęd, który Bóg złożył w synach ludzkich, aby się nim trapili.
14Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem a oto wszystko jest marnością oraz pogonią za wiatrem.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
1Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.
25Wszyscy ludzie się w nie wpatrują, aczkolwiek śmiertelny widzi je tylko z daleka.
10Widziałem popęd, który Bóg złożył w synach ludzkich, aby się nim trapili.
32Zaś ja patrzałem, zwróciłem na to moją uwagę, a widząc to, powziąłem stąd przestrogę.
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
14Moją jest rada i sprawność; Ja jestem przenikliwością; Moją jest dzielność.
18WIEKUISTY mi to oznajmił zatem się dowiedziałem; wtedy ukazałeś mi ich przedsięwzięcia!
8Wszystkie rzeczy się nużą i żaden człowiek tego nie opowie; oko nie nasyca się widzeniem, a ucho nie napełnia się słyszeniem.
27Ujrzę Go sam, tak, zobaczą Go moje oczy, ale nie jako przeciwnika. W tęsknocie za tym zanikają w mym łonie nerki.
3Słyszałem hańbiącą mnie naganę i odpowiedział mi niezrozumiały dla mnie duch.
4Czy nie znasz tej odwiecznej prawdy, wiadomej od chwili ustanowienia człowieka na ziemi,
11Ale mój róg wzniosłeś - niby bawoli; namaszczony jestem zieloną oliwą.
1Wszystko to rozważyłem w swoim sercu i się starałem, bym to sobie wszystko rozjaśnił, że sprawiedliwi, mędrcy i ich dzieła są w ręku Boga, że człowiek nie wie wcześniej ani o miłości, ani o nienawiści to wszystko jest im zakreślone.
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
14Mądry ma swoje oczy w głowie, zaś głupi chodzi w ciemności. Zarazem jednak poznałem, że ich wszystkich spotyka jeden los.
10Dlatego powiadam: Posłuchajcie i mnie; a ja oznajmię swoje zdanie.
27wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
25Zwróciłem się moim sercem, aby poznać, zbadać i poszukać mądrości oraz wyniku wszystkiego; lecz tylko po to, aby poznać, że niegodziwość jest głupotą, a głupota szałem.
60Widziałeś całą ich zawziętość i wszystkie ich zamysły przeciw mnie.
20Widziałeś wiele, ale nie rozważyłeś; otwierano ci uszy, ale nie słyszysz.
6Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
16Kiedy zwróciłem moje serce, by poznać mądrość i rozejrzeć się w sprawach, które się dzieją na ziemi i dla których dniem, ani nocą, nie widzi się nawet snu w oczach
9Czyż Ten, kto ukształtował ucho - nie usłyszy? Albo czy Ten, kto zbudował oko - nie zobaczy?
21Rozwierają na mnie swe usta i wołają: Otóż! Otóż! Widzi to nasze oko.
13Chociaż to skryłeś w swoim sercu; wiem, że tak sobie umyśliłeś.