Ksiega Hioba 13:2
Co wam wiadomo – wiem i ja; nie jestem od was gorszy.
Co wam wiadomo – wiem i ja; nie jestem od was gorszy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Zatem Ijob odparł, mówiąc:
2Wy zaprawdę, czy wy jedynie jesteście ludźmi, i z wami umrze mądrość?
3Ja także mam rozum jakwy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
1Uważaj, to wszystko widziało moje oko, słyszało moje ucho i zrozumiało.
3Jednak chciałbym przemówić do Wszechmocnego oraz pragnę rozsądzić się z Bogiem.
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
4Czy nie znasz tej odwiecznej prawdy, wiadomej od chwili ustanowienia człowieka na ziemi,
2Zaiste, ja wiem, że tak jest – bo jak człowiek ma być pełny sprawiedliwości wobec Boga?
32Gdyż On nie jest jak ja – człowiekiem, abym Mu mógł odpowiedzieć, byśmy razem stanęli do sądu.
1Zatem Ijob odpowiedział WIEKUISTEMU, mówiąc:
2Uznaję, że możesz wszystko i że nie jest dla ciebie niedościgłym każdy zamysł.
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.
5Słyszałem o Tobie tylko ze słuchu uszu; jednak teraz zobaczyło Cię moje oko.
18Oto ułożyłem już moją sprawę; wiem, że zachowam słuszność.
17Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
3Nie nauczyłem się też mądrości, więc jak miałbym posiadać wiedzę o Świętym?
27Znałem twe legowisko, twoje wyjście i twoje wejście oraz twą popędliwość względem Mnie.
11Ja wam jednak wskażę, co dzieje się ręką Boga; nie zataję, co zamierza Wszechmocny.
12Oto wszyscy to widzieliście; więc czemu mówicie marności?
2Ale jeśli ktoś uważa, że coś wie jeszcze nic nie wie, jak należy wiedzieć.
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
27Oto znam wasze myśli i zamysły, którymi mnie krzywdzicie.
7Przecież wiesz, że jestem niewinny i że nie ma nikogo, kto by wybawił z Twojej ręki.
6wtedy by ci objawił jak wieloraką prawdę mieszczą tajne mądrości. Wtedy byś poznał, że Bóg przebaczył część twojej winy.
18WIEKUISTY mi to oznajmił zatem się dowiedziałem; wtedy ukazałeś mi ich przedsięwzięcia!
28Lecz znałem twe legowisko, twoje wyjście i wejście, i twoją wściekłość na Mnie.
55Lecz Go nie znacie, ale ja Go znam, i jeślibym powiedział, że Go nie znam, będę kłamcą podobnym do was; ale Go znam oraz zachowuję Jego słowo.
8Ona jest wyższą niż niebiosa, zatem co poczniesz? Ona jest głębszą niż Kraina Umarłych, zatem cóż możesz wiedzieć?
14Ja jestem dobrym pasterzem, znam moje i one mnie znają.
13Chociaż to skryłeś w swoim sercu; wiem, że tak sobie umyśliłeś.
2Poczekaj chwilę, a ci pokażę, że rozporządzam jeszcze innymi wypowiedziami o Bogu.
3Z daleka przytoczę mój wnioseki oddam sprawiedliwość mojemu Stwórcy.
20Przecież napisałem ci już prawidła, wraz z radami i objaśnieniami.
4gdyż niczego we mnie nie mogę zobaczyć lecz nie w tym jestem uznany za sprawiedliwego; zaś tym, który mnie ocenia, jest Pan.
6Niedościgłym jest dla mnie tego zrozumienie, i tak wzniosłe, że temu nie podołam.
12Oświadczam ci, że w tym nie jesteś sprawiedliwy; Bóg zawsze jest wyższy niż człowiek.
3Nie mnóżcie wyniosłych słów, tak bardzo wyniosłych! Niech harde mowy nie wychodzą z waszych ust! Wszechwiedzącym jest bowiem WIEKUISTY i ważone są przez Niego przedsięwzięcia.
2Słyszałem dużo podobnych rzeczy; wy wszyscy jesteście marnymi pocieszycielami.
5Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.
8Ale wypowiedziałeś się w moje uszy i jeszcze słyszę brzmienie twych słów.
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
2Czy uważasz za słuszne, gdy powiadasz: Moja sprawiedliwość od Boga?
10Dlatego powiadam: Posłuchajcie i mnie; a ja oznajmię swoje zdanie.
5Zaś uważam, że nic, nie pozostawałem wielce w tyle od apostołów.
11I powiadają: Jakże Bóg to wie? Czy ta wiadomość jest u Najwyższego?
13Znowu powiecie: My znaleźliśmy mądrość; tylko Bóg rozwiewa wątpliwości, a nie człowiek.
32a jeśli na coś nie uważałem – Ty mnie naucz; jeżeli popełniłem niecność, nadal tego nie będę czynił
3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.