Ksiega Hioba 15:17
Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Co mędrcy nie zataili – lecz przekazali, jako tradycję od swoich ojców,
10Dlatego powiadam: Posłuchajcie i mnie; a ja oznajmię swoje zdanie.
1Uważaj, to wszystko widziało moje oko, słyszało moje ucho i zrozumiało.
2Co wam wiadomo – wiem i ja; nie jestem od was gorszy.
17Zatem posłuchajcie uważnie mojego wyznania i niech moje wyjaśnienie dojdzie do waszych uszu.
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.
5Słyszałem o Tobie tylko ze słuchu uszu; jednak teraz zobaczyło Cię moje oko.
32a jeśli na coś nie uważałem – Ty mnie naucz; jeżeli popełniłem niecność, nadal tego nie będę czynił
11Ja wam jednak wskażę, co dzieje się ręką Boga; nie zataję, co zamierza Wszechmocny.
12Oto wszyscy to widzieliście; więc czemu mówicie marności?
6Słyszałeś – popatrz, że wszystko jest. Czyż nie musicie tego sami przyznać? Teraz też zapowiedziałem ci nowe i tajemnicze rzeczy, o których jeszcze nie wiedziałeś.
23Nawróćcie się na Moje napomnienie. Oto rozleję przed wami Mego Ducha i zapoznam was z Moimi słowami.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
16Tym mniej wstrętny oraz zepsuty człowiek, który pije niesprawiedliwość jak wodę.
15Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.
8Ale wypowiedziałeś się w moje uszy i jeszcze słyszę brzmienie twych słów.
17Zatem i ja się odezwę z mojej strony; ja także wypowiem swoje zdanie.
11Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo.
27wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.
4I ów mąż do mnie powiedział: Synu człowieka! Patrz swoimi oczyma i słuchaj swoimi uszami! Zwróć swoją uwagę na wszystko, co ci ukażę; ponieważ zostałeś tu przyprowadzony, by ci to ukazano. Wszystko, co zobaczysz, opowiesz domowi Israela.
27Ujrzę Go sam, tak, zobaczą Go moje oczy, ale nie jako przeciwnika. W tęsknocie za tym zanikają w mym łonie nerki.
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
27Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.
33A jeśli nie – zechciej ty mnie wysłuchać, zamilknij, a cię nauczę mądrości.
15Chcesz się trzymać odwiecznego szlaku, którym kroczyli ludzie fałszu?
31Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.
2Poczekaj chwilę, a ci pokażę, że rozporządzam jeszcze innymi wypowiedziami o Bogu.
3Z daleka przytoczę mój wnioseki oddam sprawiedliwość mojemu Stwórcy.
26Gdy wyznam moje postępki wysłuchasz mnie, naucz mnie Twoich ustaw.
6wtedy by ci objawił jak wieloraką prawdę mieszczą tajne mądrości. Wtedy byś poznał, że Bóg przebaczył część twojej winy.
1Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.
7Powiedziałem sobie: Dni przemówią, a długie lata mądrość objawią.
17Boże, nauczałeś mnie od mej młodości i aż dotąd wygłaszam Twoje cuda.
18WIEKUISTY mi to oznajmił zatem się dowiedziałem; wtedy ukazałeś mi ich przedsięwzięcia!
1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:
20Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?
17I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:
18I powiedziałem sam do siebie: To bywa z uwagi na synów ludzkich, aby Bóg ich doświadczył oraz aby poznali, że są tylko podobni do bydła.
2W przypowieści otworzę moje usta i będę opowiadał starodawne podania.
20Przecież napisałem ci już prawidła, wraz z radami i objaśnieniami.
20Tylko nie czyń mi tych dwóch rzeczy, a nie będę się skrywał przed Twym obliczem.
3Czemu mi pozwalasz spoglądać na bezeceństwo i przypatrujesz się bezprawiu? Przede mną ucisk i zdzierstwo; wciąż obecny jest ten, co wznieca swar i niezgodę.
15Oto ci do mnie mówią: Gdzie jest to słowo WIEKUISTEGO? Niech się spełni!
3Oczy widzących nie będą już sklejone, a uszy słuchających będą słyszeć.
9daje im poznać ich sprawy i ich występki że wzrosły.