Ksiega Hioba 28:27
wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
23Jeden Bóg prawdziwy świadom jest do niej drogi; On jeden zna jej siedzibę.
24Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.
25Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;
26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów
28Potem oświadczył człowiekowi: Oto bojaźńPana jest prawdziwą mądrością, a omijanie złego – rozumem.
27Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.
10Przez skały przeprowadza strumienie, a jego wzrok wykrywa każdy klejnot.
11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.
12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
3Położono kres ciemności, bowiem docierają do ostatnich jej granic; do kamieni, które leżą w mroku, w cieniu śmiertelnej pomroki;
30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.
22Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.
4jeśli będziesz Jej szukał jak srebra i poszukiwał niby ukrytych skarbów
5wtedy zrozumiesz bojaźń WIEKUISTEGO i zdobędziesz Boże poznanie.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
17Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
25Wszyscy ludzie się w nie wpatrują, aczkolwiek śmiertelny widzi je tylko z daleka.
20Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
18Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz.
19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,
20byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu?
15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.
16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –
1Srebro ma swą kopalnię, a złoto miejsce, gdzie je oczyszczają.
25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;
19WIEKUISTY ugruntował ziemię Mądrością, a niebiosa utrwalił rozwagą.
20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.
22On odsłania to, co głębokie i skryte; wie, co jest w ciemnościach, u Niego mieszka światło.
27Byłam obecna gdy urządzał niebiosa, kiedy zakreślał łuk nad powierzchnią otchłani.
28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.
29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.
12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.
3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.
24Dalekim jest, co dalekim było, oraz głębokim, tak, głębokim. Kto to zbada?
25Zwróciłem się moim sercem, aby poznać, zbadać i poszukać mądrości oraz wyniku wszystkiego; lecz tylko po to, aby poznać, że niegodziwość jest głupotą, a głupota szałem.
21Jego oczy są zwrócone na drogi każdego człowieka i On widzi wszystkie jego ścieżki.
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.
17przekonałem się w każdym dziele Boga, że człowiek nie jest w stanie doścignąć tego dzieła, które się spełnia pod słońcem. Człowiek, jakkolwiek by się trudził, aby dojść nie odkryje; nawet mędrzec, który sądzi, że je poznał jednak nie jest w stanie tego zbadać.
1Uważaj, to wszystko widziało moje oko, słyszało moje ucho i zrozumiało.
28Kiedy coś postanowisz – powiedzie ci się, a nad twoimi drogami zabłyśnie światło.
9Wszystkie one są dostępne dla rozumnego i proste dla tych, co pozyskali wiedzę.
4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.
32Zaś ja patrzałem, zwróciłem na to moją uwagę, a widząc to, powziąłem stąd przestrogę.
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Bowiem On powiedział, a stało się; On rozkazał, a powstało.
9Wtedy zrozumiesz sprawiedliwość, Prawo i sąd, każdą koleinę dobrego.
15Chcesz się trzymać odwiecznego szlaku, którym kroczyli ludzie fałszu?
11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.