Ksiega Psalmów 33:9
Bowiem On powiedział, a stało się; On rozkazał, a powstało.
Bowiem On powiedział, a stało się; On rozkazał, a powstało.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Niechaj chwalą WIEKUISTEGO, bo On rozkazał i są stworzone.
6Ustanowił je na wieki wieków, nadał też prawo i nie minie.
6Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy.
7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.
8Niech się boi WIEKUISTEGO cała ziemia, niechaj drżą przed Nim wszyscy mieszkańcy zamieszkałego świata.
37Czy ktoś coś wypowiedział a się spełniło, jeśli Pan tego nie rozkazał?
25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;
15On zsyła swoje Słowo na ziemię i szybko mknie Jego rozkaz.
30Bój się Jego oblicza cała ziemio,a okrąg ziemi zostanie utwierdzony, aby się nie poruszył.
29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.
10BÓG wywraca zamiary pogan, niweczy zamysły ludów.
11Postanowienie BOGA trwa na wieki, a zamysły Jego serca z pokolenia w pokolenie.
7Prawda i sprawiedliwość to sprawy Jego rąk; nieodmienne są wszystkie Jego przykazania.
8Utwierdzone na zawsze, na wieki, spełnione w prawdzie i prostocie.
9Swemu ludowi zesłał wyzwolenie, ustanowił Swoje przymierze na wieki;święte oraz wspaniałe Jego Imię.
12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.
13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.
15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.
16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –
12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.
6WIEKUISTY czyni wszystko, co chce na niebie, na ziemi, w morzach oraz we wszystkich głębinach.
7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.
1WIEKUISTY króluje, przyodział się we wspaniałość; WIEKUISTY przyodział się w potęgę i się przepasał.
3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.
4Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.
6Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach.
4Gdyż rzetelne jest słowo WIEKUISTEGO oraz prawdziwe każde Jego dzieło.
6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.
1Psalm Asafa. Bóg nad istotami boskimi, WIEKUISTY przemawia i wzywa ziemię od wschodu słońca do jego zachodu.
6On zbudował w niebiosach Swoje górne stopnie, a nad ziemią utwierdził Swoje stropy; On wzywa wody morza i rozlewa je na obliczu ziemi; Jego Imię to WIEKUISTY.
26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów
27wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;
4Ponieważ słowo królewskie panuje, więc kto mu powie: Co czynisz?
19WIEKUISTY utwierdził Swój tron na niebiosach, Jego królestwo włada wszystkim.
5Jego jest morze - bo On je stworzył, i ląd, który ukształtowały Jego ręce.
4Głos BOGA w potędze; głos BOGA w majestacie.
8Ty, Ty jesteś straszny, zatem kto się przed Tobą utrzyma w chwili Twojego gniewu?
10Uradźcie zamiar – lecz będzie zniweczony; uknujecie zmowę – ale się nie utrzyma, gdyż Bóg jest z nami!
2Gdyż On ją utwierdził nad morzami i nad rzekami ją umocnił.
6który ze swego miejsca wstrząsa ziemią, tak, że drżą jej filary;
5Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.
16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.
8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.
3A nasz Bóg jest w niebiosach; wszystko co zechciał, to uczynił.
6On stworzył Niebo, ziemię, morza i wszystko co w nich jest; On pilnuje prawdy na wieki.
14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.
8Wiecznie pamięta Swe przymierze; słowa, które ustanowił tysiącom pokoleń.
8Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem.
4a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała.