Ksiega Psalmów 148:8

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 147:15-18 : 15 On zsyła swoje Słowo na ziemię i szybko mknie Jego rozkaz. 16 Spuszcza śnieg jak wełnę, a szron rozsypuje jak popiół. 17 Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem? 18 Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.
  • Iz 66:16 : 16 Tak, WIEKUISTY rozprawi się ogniem i Swoim mieczem ze wszelką cielesną naturą, i liczni będą porażeni przez WIEKUISTEGO.
  • Am 4:13 : 13 Bo zaiste, to jest Ten, co ukształtował góry i stworzył wichry; który oznajmia człowiekowi, jaka jest Jego myśl; co ranną zorzę w mrok przeistacza i kroczy po wyżynach ziemi. Jego Imię WIEKUISTY, Bóg Zastępów.
  • Am 7:4 : 4 Potem Pan, WIEKUISTY mi ukazał, że oto Pan, WIEKUISTY obwieścił, że poprowadzi swą sprawę ogniem; więc pochłonął on wielką toń oraz strawił zagony.
  • Jon 1:4 : 4 Jednak WIEKUISTY rzucił na morze gwałtowny wicher, więc zebrała się silna burza morska, tak, że okręt chylił się do rozbicia.
  • Mt 8:24-27 : 24 A oto na morzu powstało wielkie wzburzenie, tak, że łódź była przykrywana falami; zaś on spał. 25 Więc jego uczniowie podeszli i obudzili go, mówiąc: Panie, ratuj nas, giniemy. 26 Zatem do nich mówi: Dlaczego jesteście bojaźliwi, o małej wiary? Potem wstał, zgromił wiatry i morze, i stał się wielki spokój. 27 Zaś ludzie się dziwili, mówiąc: Kim jest ten, że mu i wiatry, i morze są posłuszne?
  • Ap 16:8-9 : 8 Również czwarty anioł wylał swoją czaszę na słońce, i zostało mu dane trapić w ogniu ludzi gorącem. 9 Zatem ludzie zostali spaleni wielkim skwarem oraz bluźnili Imieniu Boga, który miał władzę nad tymi ciosami. Lecz nie odczuli skruchy, aby Mu oddać chwałę.
  • Ap 16:21 : 21 Spadł też z nieba na ludzi wielki grad, ważący mniej więcej talent; więc ludzie bluźnili Bogu z powodu uderzenia gradu, bo jego cios jest bardzo wielki.
  • Rdz 19:24 : 24 Zaś WIEKUISTY spuścił na Sedom oraz Amorę deszcz siarki i ognia spuścił z Nieba, od WIEKUISTEGO.
  • Wj 9:23-25 : 23 Zatem Mojżesz wyciągnął ku niebu swoją laskę, a WIEKUISTY zesłał gromy, grad oraz ogień, który zstąpił na ziemię. WIEKUISTY spuścił grad na ziemię Micraim. 24 Więc był grad oraz bardzo silny ogień kłębiący się pośród gradu, jakiego nie było na całej ziemi Micraim, odkąd należała do tego narodu. 25 W całym kraju Micraim grad potłukł wszystko, co było na polu od człowieka do bydlęcia. Grad potłukł też wszystkie polne zioła, a wszystkie drzewa połamał.
  • Wj 10:13 : 13 Zatem Mojżesz wyciągnął swoją laskę na ziemię Micraim, a WIEKUISTY sprowadził na tę ziemię wschodni wiatr, który wiał przez cały dzień oraz przez całą noc. A kiedy nastał poranek, wschodni wiatr przyniósł szarańczę.
  • Wj 10:19 : 19 A WIEKUISTY skierował bardzo silny, zachodni wiatr, który uniósł szarańczę, po czym wtrącił ją do morza Sitowia. I nie pozostała ani jedna szarańcza na całym obszarze Micraim.
  • Wj 14:21 : 21 A Mojżesz wyciągnął swoją rękę na morze; zaś WIEKUISTY przez całą noc pędził morze gwałtownym wiatrem wschodnim; zatem wody się rozstąpiły, i morze zamienił w suszę.
  • Kpl 10:2 : 2 Więc wyszedł ogień sprzed oblicza WIEKUISTEGO i ich pochłonął; zatem pomarli przed obliczem WIEKUISTEGO.
  • Lb 16:35 : 35 Nadto wyszedł ogień od WIEKUISTEGO oraz pożarł tych dwustu pięćdziesięciu mężów, którzy przynieśli kadzidło.
  • Joz 10:11 : 11 A gdy w swojej ucieczce przed synami Israela dotarli do stoku pod BethChoron, WIEKUISTY rzucił na nich z nieba wielkie kamienie aż do Azeki, tak, że wyginęli. Wskutek kamiennego gradu więcej ich wyginęło, niż ich pobili mieczem synowie Israela.
  • Hi 37:2-6 : 2 O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust. 3 Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi. 4 Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany. 5 Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy. 6 Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.
  • Hi 38:22-37 : 22 Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu, 23 które przechowuję na czas ucisku, na dzień zapasów i boju? 24 Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher? 25 Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów; 26 by zrosić deszczem ziemię przez nikogo nie zamieszkałą; pustynię, na której nie ma człowieka? 27 By orzeźwić opuszczone i puste rozłogi oraz rozkrzewić świeżą ruń. 28 Czy deszcz ma ojca, albo kto płodzi krople rosy? 29 Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba? 30 Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal. 31 Potrafisz związać więzy plejad, czy rozerwać okowy Oriona? 32 Zdołasz wyprowadzić gwiazdy zodiaku w swojej porze i poprowadzić Niedźwiedzicę wraz z jej młodymi? 33 Czy znasz porządek niebios, albo czy ustanawiasz jego panowanie na ziemi? 34 Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód? 35 Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy? 36 Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości? 37 Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;
  • Ps 18:12 : 12 A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.
  • Ps 103:20 : 20 Uwielbiajcie BOGA Jego wysłańcy, mocarze siły, wykonawcy Jego rozkazu, gotowi słuchać głosu Jego Słowa.
  • Ps 107:25-29 : 25 Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany; 26 piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza. 27 Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona. 28 Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień. 29 Zamienił burzę na ciszę i uśmierzyły się fale.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 148:9-10
    2 wersety
    82%

    9Góry, wszystkie pagórki, drzewa owocowe i wszystkie cedry.

    10Zwierzęta i wszelkie bydło, gady oraz skrzydlate ptactwo.

  • Ps 18:12-13
    2 wersety
    81%

    12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

    13Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie.

  • Ps 147:15-18
    4 wersety
    81%

    15On zsyła swoje Słowo na ziemię i szybko mknie Jego rozkaz.

    16Spuszcza śnieg jak wełnę, a szron rozsypuje jak popiół.

    17Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem?

    18Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.

  • Hi 37:5-6
    2 wersety
    79%

    5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

    6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • 30Zaś WIEKUISTY podniesie Swój majestatyczny głos, a ciężar Jego ramienia okaże się wrzącym gniewem i płomieniem niszczącej pożogi, wichrem, ulewą oraz kamiennym gradem.

  • 8Ponieważ zapłonął gniewem, wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór.

  • 25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;

  • 32Dał im grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich kraj.

  • 7Chwalcie BOGA na ziemi, cudotwory i wszystkie głębie.

  • Ps 77:17-18
    2 wersety
    76%

    17Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

    18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • Na 1:5-6
    2 wersety
    76%

    5Drżą przed Nim góry, a pagórki się roztapiają; przed Jego obliczem dygocze ziemia, okrąg świata oraz wszyscy jego mieszkańcy.

    6Któż się utrzyma przed Jego rozjątrzeniem, kto wytrwa przed Jego płonącym gniewem? Jego zapalczywość wylewa się jak ogień i kruszą się przed Nim skały.

  • Hi 37:9-11
    3 wersety
    76%

    9Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.

    10Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.

    11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • Ps 83:14-15
    2 wersety
    75%

    14Boże mój, uczyń im tak, jak czyni zamieć oraz jak źdźbłu przed wiatrem.

    15Jak ogień, który zapala las, i płomień, co ogarnia góry pożarem,

  • 48Wydał gradowi ich dobytek, a błyskawicom ich stada.

  • 14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.

  • 7Głos BOGA krzesze płomienie ognia.

  • 2 Sm 22:8-9
    2 wersety
    75%

    8Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem.

    9W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle.

  • 4a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała.

  • 8Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach.

  • 3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

  • 22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

  • 74%

    8Trzody, wszelkie bydło, jak i dzikie zwierzęta;

  • 16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

  • 8Bym się oto oddalił lotem i osiadł na pustyni. Sela.

  • 3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • 6Jakby deszcz spuszcza na niegodziwych błyskawice, ogień i siarkę, a działem ich kielicha jest wiatr spiekoty.

  • 7Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

  • 13Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.

  • 15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

  • 26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • 8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

  • 5WIEKUISTY, skłoń Twe niebiosa i zstąp, dotknij gór niechaj zadymią.

  • 23Oto z zapalczywością zrywa się zawierucha WIEKUISTEGO; rozpętana burza stoczy się na głowę niegodziwych.

  • 19Oto z zapalczywością się zrywa zawierucha od WIEKUISTEGO, a burza już się kłębi; stoczy się na głowę niegodziwych.

  • 27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.