Ksiega Jeremiasza 51:16

Biblia Gdanska (1632/1881)

Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 135:7 : 7 Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.
  • Ps 18:13 : 13 Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie.
  • Jon 1:4 : 4 Jednak WIEKUISTY rzucił na morze gwałtowny wicher, więc zebrała się silna burza morska, tak, że okręt chylił się do rozbicia.
  • Jon 4:8 : 8 A kiedy wzeszło słońce, Bóg wzbudził wschodni wiatr, więc słońce biło na głowę Jonasza tak, że omdlewał. Wtedy też życzył sobie śmierci i powiedział: Lepszą jest dla mnie śmierć, niż moje życie.
  • Mt 8:26-27 : 26 Zatem do nich mówi: Dlaczego jesteście bojaźliwi, o małej wiary? Potem wstał, zgromił wiatry i morze, i stał się wielki spokój. 27 Zaś ludzie się dziwili, mówiąc: Kim jest ten, że mu i wiatry, i morze są posłuszne?
  • Ps 29:3-9 : 3 Głos WIEKUISTEGO nad wodami; zagrzmiał Pan chwały, WIEKUISTY nad wielkimi wodami. 4 Głos BOGA w potędze; głos BOGA w majestacie. 5 Głos BOGA łamie cedry; WIEKUISTY druzgocze cedry Libanu. 6 Podrzuca je jak cielęta, Liban i Szirion jak bawolęta. 7 Głos BOGA krzesze płomienie ognia. 8 Głos WIEKUISTEGO wstrząsa puszczą; BÓG wstrząsa pustynią Kadesz. 9 Głos WIEKUISTEGO wstrząsa dęby i ogołaca bory, a w Jego Przybytku wszystko głosi chwałę. 10 WIEKUISTY panował w czasie potopu i jako Król będzie panował na wieki.
  • Ps 46:6 : 6 Pośród niego jest Bóg, dlatego się nie zachwieje; Pan go ocali zanim zaświta poranek.
  • Ps 68:33 : 33 Królestwa ziemi, śpiewajcie Bogu i wysławiajcie Pana, Sela,
  • Ps 78:26 : 26 Pognał po niebie wschodni wiatr i Swą mocą sprowadził południowy.
  • Ps 104:7 : 7 Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.
  • Ps 147:18 : 18 Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.
  • Jr 10:12-13 : 12 Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem. 13 A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.
  • Ez 10:5 : 5 Zaś szum skrzydeł cherubów rozlegał się aż do zewnętrznego dziedzińca, jak głos Boga Wszechmocnego, gdy przemawia.
  • Am 9:7 : 7 Synowie Israela! Czy u Mnie nie jesteście podobni do kuszyckichsynów? – mówi WIEKUISTY. Czy nie wyprowadziłem Israela z ziemi Micraim, jak Pelisztinów z Kaftoru, a Aramejczyków z Kir?
  • Rdz 8:1 : 1 Ale Bóg wspomniał na Noacha, na wszystkie zwierzęta oraz na całe bydło,które było z nim w arce; zatem Bóg poprowadził wiatr po ziemi i wody się uciszyły.
  • Wj 10:13 : 13 Zatem Mojżesz wyciągnął swoją laskę na ziemię Micraim, a WIEKUISTY sprowadził na tę ziemię wschodni wiatr, który wiał przez cały dzień oraz przez całą noc. A kiedy nastał poranek, wschodni wiatr przyniósł szarańczę.
  • Wj 10:19 : 19 A WIEKUISTY skierował bardzo silny, zachodni wiatr, który uniósł szarańczę, po czym wtrącił ją do morza Sitowia. I nie pozostała ani jedna szarańcza na całym obszarze Micraim.
  • Wj 14:21 : 21 A Mojżesz wyciągnął swoją rękę na morze; zaś WIEKUISTY przez całą noc pędził morze gwałtownym wiatrem wschodnim; zatem wody się rozstąpiły, i morze zamienił w suszę.
  • Hi 36:26-33 : 26 Oto wielki Bóg – tylko my nie możemy Go poznać; niezbadana jest liczba Jego lat. 27 Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów. 28 Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi. 29 Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu? 30 Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza. 31 Ich mocą sądzi narody, zarazem obficie udzielając żywności. 32 W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał. 33 Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.
  • Hi 37:2-9 : 2 O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust. 3 Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi. 4 Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany. 5 Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy. 6 Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew. 7 Wtedy zamyka rękę każdego człowieka, by wszyscy ludzie poznali Jego dzieła. 8 Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach. 9 Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów. 10 Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód. 11 Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,
  • Hi 37:13 : 13 Wywołuje je jako karcącą rózgę, bądź jako owoc ziemi, bądź jako znak Jego łaski.
  • Hi 38:22 : 22 Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu,
  • Hi 38:34-38 : 34 Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód? 35 Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy? 36 Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości? 37 Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia; 38 kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?
  • Hi 40:9 : 9 Czy masz ramię jak Bóg? Czy jak On, możesz zagrzmieć twym głosem?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Jr 10:12-13
    2 wersety
    96%

    12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.

    13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 18Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.

  • Hi 36:27-29
    3 wersety
    79%

    27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

    28Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

  • 15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.

  • 8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

  • Hi 37:11-12
    2 wersety
    79%

    11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

    12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.

  • Hi 37:2-6
    5 wersety
    79%

    2O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust.

    3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

    4Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.

    5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

    6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • Hi 28:25-26
    2 wersety
    79%

    25Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;

    26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • 25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;

  • Ps 77:17-18
    2 wersety
    78%

    17Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

    18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • 15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

  • 16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

  • 8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

  • 3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • Hi 38:24-26
    3 wersety
    77%

    24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

    25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

    26by zrosić deszczem ziemię przez nikogo nie zamieszkałą; pustynię, na której nie ma człowieka?

  • 34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

  • Ps 33:6-7
    2 wersety
    76%

    6Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy.

    7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.

  • 15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

  • 10On spuszcza na ziemię deszcz i zsyła wody na błonie.

  • Hi 36:32-33
    2 wersety
    75%

    32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

    33Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.

  • 28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

  • 14Oto zarysy Jego dróg, ale i tylko szept wieści, którą zasłyszeliśmy o Nim. Przecież Jego wszechmoc jest gromowładną – któż ją zrozumie!

  • 20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.

  • 26Pognał po niebie wschodni wiatr i Swą mocą sprowadził południowy.

  • 3Głos WIEKUISTEGO nad wodami; zagrzmiał Pan chwały, WIEKUISTY nad wielkimi wodami.

  • 75%

    6On zbudował w niebiosach Swoje górne stopnie, a nad ziemią utwierdził Swoje stropy; On wzywa wody morza i rozlewa je na obliczu ziemi; Jego Imię to WIEKUISTY.

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • 12Swoją mocą spienił morze, a Swą mądrością zmiażdżył jego napór.

  • 13Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.

  • 14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.

  • 11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

  • 15On zsyła swoje Słowo na ziemię i szybko mknie Jego rozkaz.

  • 16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

  • 11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.

  • 22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.