Ksiega Hioba 37:11

Biblia Gdanska (1632/1881)

Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 36:27-30 : 27 Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów. 28 Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi. 29 Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu? 30 Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.
  • Hi 36:32 : 32 W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.
  • Iz 18:4 : 4 Bo tak do mnie powiedział WIEKUISTY: Z Mego Przybytku będę spokojnie patrzeć, niczym łagodne ciepło, które spływa na trawy; niczym obłok co zrasza żniwa w znoju.
  • Mt 17:5 : 5 A gdy on jeszcze mówił, oto zakrył ich jasny obłok; i oto głos z obłoku, mówiący: Ten jest Mój Syn umiłowany, w którym upodobałem; jego słuchajcie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 36:27-30
    4 wersety
    83%

    27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

    28Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

    30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

  • Hi 36:32-33
    2 wersety
    81%

    32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

    33Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    80%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • Hi 37:5-6
    2 wersety
    79%

    5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

    6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • Hi 37:15-16
    2 wersety
    79%

    15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

    16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

  • 12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.

  • 10Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.

  • 13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • Hi 38:24-26
    3 wersety
    77%

    24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

    25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

    26by zrosić deszczem ziemię przez nikogo nie zamieszkałą; pustynię, na której nie ma człowieka?

  • 3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • Hi 37:21-22
    2 wersety
    77%

    21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

    22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

  • 14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • 34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • Hi 38:37-38
    2 wersety
    76%

    37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;

    38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • Hi 28:25-26
    2 wersety
    76%

    25Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;

    26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • 20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.

  • Ps 18:11-12
    2 wersety
    75%

    11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

    12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

  • Ps 77:17-18
    2 wersety
    75%

    17Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

    18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • 15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

  • 3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • 9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

  • 18Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.

  • 14WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice.

  • 18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • 8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

  • 16Spuszcza śnieg jak wełnę, a szron rozsypuje jak popiół.

  • 11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.

  • 10On spuszcza na ziemię deszcz i zsyła wody na błonie.

  • 15Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.

  • 28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

  • 8Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach.

  • 13Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.