Ksiega Hioba 37:11
Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,
Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.
28Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.
29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?
30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.
32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.
33Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.
8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.
9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.
16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –
5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.
6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.
15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?
16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?
12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.
10Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.
13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.
24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?
25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;
26by zrosić deszczem ziemię przez nikogo nie zamieszkałą; pustynię, na której nie ma człowieka?
3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.
7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.
21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.
22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.
14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.
34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?
12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.
37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;
38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?
25Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;
26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów
20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.
11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.
12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.
17Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.
18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.
15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.
3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.
9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?
18Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.
14WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice.
18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?
8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.
16Spuszcza śnieg jak wełnę, a szron rozsypuje jak popiół.
11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.
10On spuszcza na ziemię deszcz i zsyła wody na błonie.
15Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.
28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.
8Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach.
13Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.