Ksiega Hioba 37:21

Biblia Gdanska (1632/1881)

Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 26:9 : 9 Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.
  • Hi 36:32 : 32 W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.
  • Hi 38:25 : 25 Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

  • Hi 22:11-14
    4 wersety
    78%

    11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

    12Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.

    13A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?

    14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • Hi 38:24-25
    2 wersety
    78%

    24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

    25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

  • Hi 36:32-33
    2 wersety
    77%

    32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

    33Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.

  • 11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • Hi 37:15-18
    4 wersety
    76%

    15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

    16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

    17W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?

    18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • 2Zanim jeszcze zaćmi się słońce, światło, księżyc i gwiazdy, a po deszczu znowu powrócą chmury.

  • 21Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.

  • 18A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

  • Hi 36:27-30
    4 wersety
    74%

    27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

    28Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

    30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

  • 4Kto dogląda wiatru ten nie sieje, a kto przypatruje się chmurom nie zbiera.

  • 20Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?

  • 16A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • Jr 4:11-12
    2 wersety
    72%

    11Tego czasu powiedzą o tym narodzie i o Jeruszalaim: Z nagich wierzchołków pustyni znojny wicher idzie do córy Mojego ludu, nie żeby przewiewał, ani nie żeby oczyszczał.

    12Nadciąga ku Mnie gwałtowny wicher z tych stron, więc teraz Ja się z nimi rozprawię.

  • 7Zaprawdę, światło jest słodkie, a oczom przyjemnie jest widzieć słońce.

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

  • 25Wszyscy ludzie się w nie wpatrują, aczkolwiek śmiertelny widzi je tylko z daleka.

  • 5Oto i księżyc nie świeci, a i gwiazdy nie są czyste w Jego oczach.

  • 11Oto przechodzi obok mnie, a Go nie widzę; idzie, a tego nie zauważam.

  • 13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • 12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

  • 9Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.

  • 8Skarciłeś go wygnaniem dopiero wtedy, gdy miara była pełna; w dzień burzliwy, dopiero wtedy go wypędziłeś Swoim gwałtownym wichrem.

  • 5Spójrz ku niebu i zobacz, przypatrz się obłokom, które są wysoko nad tobą.

  • 3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • 34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

  • 38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • 3Czy jest znana liczba Jego zastępów? A nad kim nie wschodzi Jego światło?

  • 17A życie wzejdzie ci jaśniej niż południe; i choćby się zasępiło, to jednak będzie jak poranek.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    70%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

  • 21Jego oczy są zwrócone na drogi każdego człowieka i On widzi wszystkie jego ścieżki.

  • 6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 3Oczy widzących nie będą już sklejone, a uszy słuchających będą słyszeć.

  • 26jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;