Ksiega Hioba 21:18

Biblia Gdanska (1632/1881)

A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 1:4 : 4 Lecz nie tak niegodziwi; gdyż są jak plewy, które rozwieje wiatr.
  • Ps 35:5 : 5 Niech będą jak plewy na wietrze, a anioł BOGA niech ich rozproszy.
  • Ps 83:13 : 13 ci, którzy powiedzieli: Zdobędziemy sobie niwy Boga.
  • Hi 13:25 : 25 Czyżbyś straszył liść na wietrze i ścigał suche źdźbło?
  • Iz 17:13 : 13 Narody wrzą wrzeniem wielkich wód – lecz On je zgromi; zatem uciekną daleko, oraz jak źdźbło przez wiatr będą pędzone po górach; niczym tuman od wichru.
  • Iz 29:5 : 5 Zaś tłum twoich wrogów będzie jak drobny pył, a rzesza potężnych jak lotna plewa; i stanie się to nagle, niespodzianie.
  • Oz 13:3 : 3 Dlatego będą jak mgła poranna; jak rosa, co szybko znika; jak plewy rozwiane na klepisku oraz jak dym z dymnika.
  • Na 1:10 : 10 Bo choćby byli spleceni jak ciernie i przesiąknięci jak ich napitek – to jednak jak suche rżysko będą do szczętu strawieni.
  • Mt 3:12 : 12 On ma w swojej ręce wiejadło i wyczyści swoje klepisko, i zgromadzi swoją pszenicę do spichlerza, a plewy spali ogniem nieugaszonym.
  • Wj 15:7 : 7 Wielkością Twojego majestatu kruszysz Twych przeciwników; wywierasz Twój gniew, więc pożera ich jakby źdźbło.
  • Iz 40:24 : 24 Jak gdyby nigdy nie byli osadzeni, jakby nie mieli potomstwa, a ich pień nie zakorzenił się w ziemi; zaledwie na nich powiał – a już usychają i wicher unosi ich jak źdźbło.
  • Iz 41:15-16 : 15 Oto cię uczynię jak ostre brony, nowe, wielosieczne; zmłócisz góry i je rozetrzesz, a wzgórza obrócisz w plewę. 16 Rozrzucisz je, a wiatr je rozniesie i wicher je rozmiecie; ale ty się raduj w WIEKUISTYM; będziesz się chlubił Świętym Israela.
  • Jr 13:24 : 24 Zatem rozproszę ich jak źdźbła, co przed pustynnym wichrem ulatują.
  • Iz 5:24 : 24 Dlatego jak język ognia pożera ścierń, a perz zanika w płomieniu – tak ich korzeń zamieni się w próchno, a ich kwiat uleci jak pył. Bo wzgardzili Prawem WIEKUISTEGO Zastępów i pomiatali Słowem Świętego Israela.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 3Dlatego będą jak mgła poranna; jak rosa, co szybko znika; jak plewy rozwiane na klepisku oraz jak dym z dymnika.

  • Ps 83:13-15
    3 wersety
    80%

    13ci, którzy powiedzieli: Zdobędziemy sobie niwy Boga.

    14Boże mój, uczyń im tak, jak czyni zamieć oraz jak źdźbłu przed wiatrem.

    15Jak ogień, który zapala las, i płomień, co ogarnia góry pożarem,

  • 17Czy często gaśnie pochodnia niegodziwych oraz przypada na nich zguba? Czy często wydziela im losy w swoim gniewie?

  • 79%

    4Lecz nie tak niegodziwi; gdyż są jak plewy, które rozwieje wiatr.

  • 24Jak gdyby nigdy nie byli osadzeni, jakby nie mieli potomstwa, a ich pień nie zakorzenił się w ziemi; zaledwie na nich powiał – a już usychają i wicher unosi ich jak źdźbło.

  • 77%

    7Sieją wiatr, zatem zbiorą burzę. Nie będzie kłosów; urodzaj nie wyda mąki, a choćby ją wydał, zabiorą ją cudzoziemcy.

  • 9Niech znikną jak ślimak, co się rozpływa; niechaj nie oglądają słońca jak poroniony płód niewiasty.

  • 24Zatem rozproszę ich jak źdźbła, co przed pustynnym wichrem ulatują.

  • 21Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.

  • 10Bo choćby byli spleceni jak ciernie i przesiąknięci jak ich napitek – to jednak jak suche rżysko będą do szczętu strawieni.

  • 5Niech będą jak plewy na wietrze, a anioł BOGA niech ich rozproszy.

  • 24Wysoko się podnoszą i tylko chwila, a ich nie ma. Zaś kiedy padli, jak wszyscy inni zostają zebrani, i niby wierzch kłosa są ścięci.

  • 14Oto byli jak ścierń – podpalił ich ogień; nie ocalili swojego życia z mocy płomienia; bez węgla do rozpalenia, ni ogniska, aby przy nim posiedzieć.

  • 11Brzemienni trawą – zrodzicie ścierń; wasze dyszenie będzie ogniem, co was pochłonie.

  • Hi 4:19-20
    2 wersety
    75%

    19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

  • Hi 4:8-9
    2 wersety
    75%

    8Ileż razy widziałem tych, co zaorali niedolę oraz wysiali nędzę – po czym zbierali ją sami.

    9Zginęli od Bożego tchnienia, zostali zniweczeni od zadęcia Jego nozdrzy.

  • 24Dlatego jak język ognia pożera ścierń, a perz zanika w płomieniu – tak ich korzeń zamieni się w próchno, a ich kwiat uleci jak pył. Bo wzgardzili Prawem WIEKUISTEGO Zastępów i pomiatali Słowem Świętego Israela.

  • 19Oto z zapalczywością się zrywa zawierucha od WIEKUISTEGO, a burza już się kłębi; stoczy się na głowę niegodziwych.

  • 2Gdyż szybko będą ścięci jak trawa i powiędną jak zielony chwast.

  • 18Ziemia zadymi się zapalczywością WIEKUISTEGO Zastępów, a naród stanie się jak pastwa ognia jeden nie oszczędzi drugiego.

  • Hi 6:17-18
    2 wersety
    74%

    17Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

    18Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.

  • 30że w dzień klęski zły bywa oszczędzany, a w dzień gniewu zostają uprowadzeni na bezpieczne miejsce?

  • 8Skarciłeś go wygnaniem dopiero wtedy, gdy miara była pełna; w dzień burzliwy, dopiero wtedy go wypędziłeś Swoim gwałtownym wichrem.

  • 13Narody wrzą wrzeniem wielkich wód – lecz On je zgromi; zatem uciekną daleko, oraz jak źdźbło przez wiatr będą pędzone po górach; niczym tuman od wichru.

  • 21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

  • 25Czyżbyś straszył liść na wietrze i ścigał suche źdźbło?

  • 23Oto z zapalczywością zrywa się zawierucha WIEKUISTEGO; rozpętana burza stoczy się na głowę niegodziwych.

  • 17Wschodnim wichrem rozproszę ich przed wrogiem; plecami, a nie obliczem będę na nich spoglądał w dzień ich klęski.

  • 20Zaprawdę, nie ma nic, nasi przeciwnicy są unicestwieni, a ich pozostałość pochłonął ogień.

  • 19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 16A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

  • 27Ich mieszkańcy są bezsilni, strwożyli się oraz zmieszali; stali się jak polna trawa, jak zieleniejąca się bylina, jak mech po dachach i śmieci przed wzejściem kłosów.

  • 6Będą jak porost dachów, który zanim wyrośnie usycha.

  • 25Jak burza, która przeciąga – tak znika niegodziwy; ale sprawiedliwy stoi na twardym gruncie.

  • 2Bóg powstał, zatem rozproszyli się Jego wrogowie i przed Nim uciekli Jego nieprzyjaciele.

  • 18Lekko się unoszą na powierzchni wody, ich udział na ziemi jest przeklęty; nie kierują się na drogę do swych winnic.

  • 42Wołali, ale nikt im nie pomógł; i do BOGA, ale im nie odpowiedział.

  • 26A bezsilni ich mieszkańcy, by się strwożyli i zmieszali; by się stali jak polna trawa, jak zieleniejąca się bylina, jak mech po dachach i śnieć przed powstaniem kłosów.

  • 7Człowiek jest nierozumny - więc tego nie odgadnie; ograniczony - więc tego nie dociecze.

  • 17Pod swoimi skibami zgniły ziarna; opustoszały spichlerze oraz zapadły się stodoły; zboże poschło.

  • 27Kiedy przyjdzie na was jak burza, gdy jak wicher nadciągnie wasze nieszczęście, kiedy przyjdzie na was nędza i utrapienie.

  • 16Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.

  • 16Rozsadę, którą zasadziła Twa prawica oraz szczep, co Sobie utwierdziłeś.

  • 18Dzieła obłędu są marnością, zginą w czasie swojego nawiedzenia.

  • 5Zaś tłum twoich wrogów będzie jak drobny pył, a rzesza potężnych jak lotna plewa; i stanie się to nagle, niespodzianie.