Ksiega Hioba 6:17

Biblia Gdanska (1632/1881)

Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Krl 17:1 : 1 Zaś Eliasz, Tysbita – jeden z mieszkańców Gileadu, powiedział do Ahaba: Żywym jest WIEKUISTY, Bóg Israela, w którego służbie stoję; w tych latach nie będzie rosy, ani deszczu, chyba że sam je zapowiem.
  • Hi 24:19 : 19 Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 18Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.

  • 16Które zmętniały od lodu, a ponad nimi stwardniał śnieg.

  • Hi 4:19-21
    3 wersety
    77%

    19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

    21Gdy w nich zerwała się linaich namiotu – umierają, i zaiste, nie umierają w mądrości.

  • Hi 24:18-19
    2 wersety
    77%

    18Lekko się unoszą na powierzchni wody, ich udział na ziemi jest przeklęty; nie kierują się na drogę do swych winnic.

    19Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.

  • 75%

    9Zginęli od Bożego tchnienia, zostali zniweczeni od zadęcia Jego nozdrzy.

  • 16A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

  • Ps 73:18-19
    2 wersety
    74%

    18Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.

    19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 18A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

  • 6O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.

  • Ps 58:7-9
    3 wersety
    73%

    7Boże, pokrusz zęby w ich ustach; WIEKUISTY, pogruchocz szczęki lwiąt.

    8Niech się rozpłyną jak woda, niech zniszczeją; niech się pokruszą, kiedy nałożą swoje strzały.

    9Niech znikną jak ślimak, co się rozpływa; niechaj nie oglądają słońca jak poroniony płód niewiasty.

  • 2Bóg powstał, zatem rozproszyli się Jego wrogowie i przed Nim uciekli Jego nieprzyjaciele.

  • 11Bo wzeszło słońce wraz z upałem i wysuszyło trawę. Więc opadł jej kwiat oraz przepadła wspaniałość jego wyglądu; tak też zamożny będzie marniał na jego drogach.

  • 6Ale gdy wzeszło słońce, zostało spalone; a że nie miało korzenia, uschło.

  • 16Rozsadę, którą zasadziła Twa prawica oraz szczep, co Sobie utwierdziłeś.

  • 14Oto byli jak ścierń – podpalił ich ogień; nie ocalili swojego życia z mocy płomienia; bez węgla do rozpalenia, ni ogniska, aby przy nim posiedzieć.

  • 26Przemknęły jak czółna z trzciny; niby orzeł, co spuszcza się do żeru.

  • 2Gdyż szybko będą ścięci jak trawa i powiędną jak zielony chwast.

  • 12Choć stoi w swojej pierwszej świeżości oraz nie zostało skoszone – jednak więdnie szybciej niż każda inna trawa.

  • 3W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.

  • 10Bo choćby byli spleceni jak ciernie i przesiąknięci jak ich napitek – to jednak jak suche rżysko będą do szczętu strawieni.

  • 20Zaprawdę, nie ma nic, nasi przeciwnicy są unicestwieni, a ich pozostałość pochłonął ogień.

  • 7Człowiek jest nierozumny - więc tego nie odgadnie; ograniczony - więc tego nie dociecze.

  • 3Dlatego będą jak mgła poranna; jak rosa, co szybko znika; jak plewy rozwiane na klepisku oraz jak dym z dymnika.

  • 24Wysoko się podnoszą i tylko chwila, a ich nie ma. Zaś kiedy padli, jak wszyscy inni zostają zebrani, i niby wierzch kłosa są ścięci.

  • 12Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.

  • 6A ono, jak oblubieniec, wychodzi ze swej komnaty i cieszy się jak bohater, który ma przebiec drogę.

  • Hi 37:8-9
    2 wersety
    71%

    8Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.

    9Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.

  • 71%

    6Ale gdy wzeszło słońce zostało spalone, a że nie miało korzenia uschło.

  • 30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • 3Przy tych, co żyją samotnie z powodu niedostatku i głodu; co uciekają na step, w mrok grozy i opuszczenia.

  • 18Ziemia zadymi się zapalczywością WIEKUISTEGO Zastępów, a naród stanie się jak pastwa ognia jeden nie oszczędzi drugiego.

  • 17Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem?

  • 29Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

  • 14Boże mój, uczyń im tak, jak czyni zamieć oraz jak źdźbłu przed wiatrem.

  • 15Są marnością, dziełem obłędu; wyginą w czasie swojego nawiedzenia!

  • 70%

    3Przed jego obliczem chłonie ogień, a za nim pali płomień! Przed nim ziemia, jak rozkoszny ogród – a za nim jak pusty step; nic przed nim nie uchodzi!

  • 18Dzieła obłędu są marnością, zginą w czasie swojego nawiedzenia.

  • 11one będą zniszczone, ale Ty trwasz; i wszystkie się zestarzeją jak szata,

  • 6Będą jak porost dachów, który zanim wyrośnie usycha.

  • 24Jak gdyby nigdy nie byli osadzeni, jakby nie mieli potomstwa, a ich pień nie zakorzenił się w ziemi; zaledwie na nich powiał – a już usychają i wicher unosi ich jak źdźbło.

  • 16Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.

  • 18Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,

  • 17Pod swoimi skibami zgniły ziarna; opustoszały spichlerze oraz zapadły się stodoły; zboże poschło.