Ksiega Hioba 22:16

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 15:32 : 32 To się spełni zanim nadejdzie jego dzień, a jego liść palmowy nie zazieleni się więcej.
  • Rdz 7:17-24 : 17 Zatem na ziemi był potop przez czterdzieści dni. I wody stały się wielkie oraz podniosły arkę, więc uniosła się wysoko nad ziemię. 18 A wody się wzmogły oraz bardzo wezbrały na ziemi; wiec arka pływała po powierzchni wody. 19 Zaś wody na ziemi wzmagały się coraz bardziej oraz pokryły wszystkie wysokie góry, co są pod całym niebem. 20 Wody wezbrały ponad szczyty na piętnaście łokci, zatem góry zostały zakryte. 21 Wyginęła też wszelka cielesna natura, która się poruszała na ziemi z ptactwa, z bydła, ze zwierząt oraz z wszelkiego roju rojącego się na ziemi; a także wszyscy ludzie. 22 Pomarło wszystko, w czyje nozdrza był tchnięty duch życia, ze wszystkiego, co było na lądzie. 23 Tak Bóg zgładził na obliczu ziemi cały byt, od człowieka do bydlęcia, płaza i ptaka nieba; te zostały zgładzone z ziemi. A pozostał tylko Noach i to, co było z nim w arce. 24 Zaś wody opanowały ziemię na sto pięćdziesiąt dni.
  • Mt 24:37-39 : 37 Ale jak przyszły dni Noego, takie będzie i przyjście Syna Człowieka. 38 Bo jak za owych dni przed potopem jedli, pili, żenili się i za mąż wydawali, aż do tego dnia, którego Noe wszedł do arki, 39 i nie dowiadywali się, aż przyszedł potop i wszystkich zabrał, tak też zdarzy się przyjście Syna Człowieka.
  • 1 P 3:19-20 : 19 W Nim poszedł i ogłosił też duchom w więzieniu. 20 Tym, co niegdyś byli nieposłusznymi, kiedy w dniach Noego już raz wyczekiwała cierpliwość Boga podczas budowy arki, na której tylko nieliczni, to jest osiem dusz zostało uratowanych pośród wody.
  • 2 P 2:5 : 5 Także nie oszczędził dawnego świata, lecz sprowadził potop na świat bezbożnych. Ale ustrzegł ósemkę Noego głosiciela sprawiedliwości.
  • Rdz 7:11 : 11 Sześćsetnego roku życia Noacha, drugiego miesiąca, siedemnastego dnia tego miesiąca w ten dzień rozwarły się wszystkie źródła bezmiernej otchłani i otworzyły się spusty niebios.
  • Hi 14:19 : 19 jak woda wydrąża skały i fale spłukują grunt ziemi tak nadzieje człowieka wniwecz obracasz.
  • Ps 55:23 : 23 Powierz WIEKUISTEMU twe brzemię, a On cię podźwignie; nigdy nie pozwoli, by zachwiał się sprawiedliwy.
  • Ps 102:24 : 24 On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił;
  • Koh 7:17 : 17 Nie bądź zbyt niepobożnym, ani zbyt głupim; czemu miałbyś umrzeć przed swoim czasem?
  • Mt 7:26-27 : 26 A każdy, co słucha tych moich słów, a ich nie czyni, będzie przyrównany do męża głupiego, który zbudował swój dom na piasku; 27 i spadł gwałtowny deszcz, przyszły powodzie oraz zadęły wiatry, i uderzyły na ten dom, i upadł, a jego upadek był wielki.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 15Chcesz się trzymać odwiecznego szlaku, którym kroczyli ludzie fałszu?

  • 4w oddaleniu od zamieszkałych siedzib, gdzie o nich zapomniały stopy przechodniów; przebijają szyb i zawieszeni, kołyszą się z dala od ludzi.

  • 17Mawiali oni do Boga: Usuń się od nas; bo cóż – sądzili mógłby im Wszechmocny uczynić?

  • 2 P 3:5-6
    2 wersety
    76%

    5Gdyż życzą sobie, aby umknęło to ich uwagi, że od dawna były niebiosa i ziemia z wody; a zaistniała pośród wody przez Słowo Boga.

    6Z tych powodów, dawniej, świat zniszczył siebie, zostając zatopiony przez wodę.

  • Hi 14:18-19
    2 wersety
    74%

    18Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,

    19jak woda wydrąża skały i fale spłukują grunt ziemi tak nadzieje człowieka wniwecz obracasz.

  • Hi 4:19-20
    2 wersety
    73%

    19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

  • Ps 124:3-5
    3 wersety
    72%

    3kiedy zapłonął na nas ich gniew wtedy żywcem by nas pochłonęli.

    4Wtedy by nas wody zalały, a strumień wezbrał nad naszą duszą.

    5Wtedy burzliwe wody by naszły nad naszą duszę.

  • Hi 24:18-19
    2 wersety
    72%

    18Lekko się unoszą na powierzchni wody, ich udział na ziemi jest przeklęty; nie kierują się na drogę do swych winnic.

    19Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.

  • 11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

  • 14Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

  • Ps 73:18-19
    2 wersety
    72%

    18Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.

    19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 15Ty otworzyłeś źródła i potoki; Ty osuszyłeś bystre strumienie.

  • 15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

  • 54Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.

  • 2Gdyż On ją utwierdził nad morzami i nad rzekami ją umocnił.

  • 3Gdy będą zburzone podstawy; to sprawiedliwy co uczyni?

  • 16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

  • 16Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.

  • 14By nadal żadne drzewa nad wodami nie wywyższały się z powodu swojego wzrostu i nie puszczały między chmury swojego puszystego igliwia; by ich mocarze, żaden z napojonych wodą, nie wspierali się na swojej wysokości. Bo oni wszyscy są przeznaczeni na śmierć, do podziemnej krainy, między synów Adama zstępujących do grobu.

  • 20Zaprawdę, nie ma nic, nasi przeciwnicy są unicestwieni, a ich pozostałość pochłonął ogień.

  • 14wraz z królami i radcami ziemi, co wystawiali sobie ruiny.

  • 71%

    8Lecz wzbierającą falą sprowadza kres tamtemu miejscu, a Swoich wrogów ściga ciemnością!

  • 5Oto drżąnawet duchy zmarłych, głęboko pod wodami oraz ich mieszkańcami.

  • Hi 22:10-11
    2 wersety
    70%

    10Dlatego otoczyły cię zewsząd sidła i trwoży cię nagły strach.

    11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

  • 22Zaś niegodziwi zostaną wytępieni z ziemi, a wiarołomni będą z niej wykorzenieni.

  • 5Pokryły ich otchłanie, zapadli się w głębię jak kamień.

  • Hi 6:17-18
    2 wersety
    70%

    17Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

    18Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.

  • 24Ja kopałem i piłem cudze wody; ja też, krokiem mych stóp, wysuszę wszystkie strumienie Macoru.

  • 10Dlatego tam zwraca się Jego lud, choć ssą z nich pełnymi strumieniami.

  • 24Wysoko się podnoszą i tylko chwila, a ich nie ma. Zaś kiedy padli, jak wszyscy inni zostają zebrani, i niby wierzch kłosa są ścięci.

  • 5Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości.

  • 18Będzie także zniesione wasze przymierze ze śmiercią i nie utrzyma się wasza umowa z Krainą Umarłych; kiedy będzie przeciągać gwałtowny bicz, staniecie się dla niego celem zdruzgotania.

  • 6Na czym są ugruntowane jej podstawy? Albo, kto rzucił jej kamień węgielny,

  • 25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

  • 7Jakby ktoś kopał oraz rozdzierał ziemię, tak nad skrajem Krainy Umarłych S rozrzucone są nasze kości.

  • 20Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

  • 20Wody wezbrały ponad szczyty na piętnaście łokci, zatem góry zostały zakryte.

  • 15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

  • 16Wydobywał strumienie ze skały i sprowadzał wodę jak rzeki.

  • 12Pochłoniemy ich żywcem jak Kraina Umarłych; ostatecznie, jak gdyby zstępujących do grobu.