Ksiega Hioba 4:19

Biblia Gdanska (1632/1881)

O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 10:9 : 9 O, pamiętaj, że uformowałeś mnie jak glinę; a miałbyś mnie znowu w proch obrócić?
  • Rdz 2:7 : 7 I tak WIEKUISTY, Bóg, utworzył człowieka z prochu ziemi oraz tchnął w jego nozdrza dech życia, a człowiek stał się istotą żyjącą.
  • Rdz 3:19 : 19 W pocie twojego oblicza będziesz spożywał chleb, aż powrócisz do ziemi, gdyż jesteś z niej wziętym; bowiem ty jesteś prochem, więc w proch się obrócisz.
  • Hi 33:6 : 6 Oto jestem jak ty wobec Boga, i ja jestem skrojony z gliny.
  • Hi 13:12 : 12 Wasze pamiątki to przypowieści kreślone na popiele; wasze szańce są szańcami z błota.
  • Hi 13:28 : 28 A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.
  • Rdz 18:27 : 27 A Abraham odpowiedział i rzekł: Otóż postanowiłem mówić do Pana, chociaż ja jestem prochem i popiołem.
  • 2 Kor 4:7 : 7 Ale mamy ten skarb w glinianych naczyniach, aby doskonałość mocy była z Boga, a nie z nas.
  • 2 Kor 5:1 : 1 Ponieważ wiemy, że jeśli zostanie zniszczony nasz ziemski dom ciała, mamy od Boga budowlę w niebiosach dom nie zrobiony rękami, wieczny.
  • 1 P 1:24 : 24 Ponieważ: Każda cielesna natura jest jak trawa, a każda chwała człowieka jak kwiat trawy. Trawa została wysuszona, a kwiat jej opadł;
  • Hi 14:2 : 2 Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.
  • Hi 22:16 : 16 Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.
  • Ps 39:11 : 11 Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.
  • Ps 90:5-7 : 5 Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia. 6 O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła. 7 Bo giniemy od Twojego gniewu, a Twoim uniesieniem jesteśmy porażeni.
  • Ps 103:15-16 : 15 Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat. 16 A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.
  • Ps 146:4 : 4 Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.
  • Koh 12:7 : 7 A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 4:20-21
    2 wersety
    84%

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

    21Gdy w nich zerwała się linaich namiotu – umierają, i zaiste, nie umierają w mądrości.

  • Hi 27:18
    78%

    18Zbuduje swój dom niby mszyca; jak budę, którą wystawia stróż.

  • Hi 25:6
    75%

    6O ileż mniej człowiek – larwa, i syn człowieka robak.

  • Hi 4:17-18
    2 wersety
    72%

    17Czy istnieje człowiek, który jest sprawiedliwy wobec Boga; mąż czysty wobec swojego Stwórcy?

    18Oto On swoim sługom nie ufa, a swym aniołom wytyka zmazy.

  • Hi 13:28
    72%

    28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • Hi 21:26
    72%

    26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • Ps 144:4
    72%

    4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • Hi 21:18
    72%

    18A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

  • Ps 73:19
    72%

    19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • Hi 14:18-19
    2 wersety
    71%

    18Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,

    19jak woda wydrąża skały i fale spłukują grunt ziemi tak nadzieje człowieka wniwecz obracasz.

  • Hi 15:28
    71%

    28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

  • Hi 8:14-15
    2 wersety
    70%

    14Zaprawdę, odcięta jest jego podpora; a to, w czym pokłada nadzieję jest tylko pajęczą tkanką.

    15Polega na swoim domu, ale się nie ostoi; wspiera się na nim, ale nie wytrzyma.

  • Hi 30:19
    70%

    19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • Hi 34:15
    70%

    15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • Hi 7:5-6
    2 wersety
    70%

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

  • Hi 22:16
    70%

    16Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.

  • Hi 13:12
    70%

    12Wasze pamiątki to przypowieści kreślone na popiele; wasze szańce są szańcami z błota.

  • Hi 14:2-3
    2 wersety
    70%

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

    3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • Ps 39:11
    70%

    11Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.

  • Hi 18:14-15
    2 wersety
    70%

    14Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.

    15To, co do niego nie należy, osiada w jego namiocie, a na jego siedzibę sypią siarkę.

  • Ps 49:12
    70%

    12W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.

  • Hi 6:17
    69%

    17Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

  • Hi 38:38
    69%

    38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • Hi 20:7
    69%

    7jednak zginie na wieki jak mierzwa; zaś ci, którzy go widzieli, zapytają: Gdzie się podział?

  • Ps 146:4
    69%

    4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • Hi 24:24
    69%

    24Wysoko się podnoszą i tylko chwila, a ich nie ma. Zaś kiedy padli, jak wszyscy inni zostają zebrani, i niby wierzch kłosa są ścięci.

  • Hi 4:9
    69%

    9Zginęli od Bożego tchnienia, zostali zniweczeni od zadęcia Jego nozdrzy.

  • Oz 5:12
    69%

    12Tak stałem się dla Efraima jak mól, a dla domu Judy jakby tocząca zgnilizna.

  • Hi 3:14
    69%

    14wraz z królami i radcami ziemi, co wystawiali sobie ruiny.

  • Hi 21:21
    69%

    21Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?

  • Hi 34:20
    69%

    20W mgnieniu oka i pośród nocy giną; naród się wzburza, a znikają; usuwa mocarzy nie poruszając ręką.

  • Hi 38:14
    69%

    14aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;

  • Koh 3:20
    68%

    20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

  • Jk 5:2
    68%

    2Wasze bogactwo znikło, a wasze szaty są zjedzone przez mole.

  • Mt 6:19
    68%

    19Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczy, oraz gdzie złodzieje podkopują i kradną;

  • 2 Krl 19:26
    68%

    26A bezsilni ich mieszkańcy, by się strwożyli i zmieszali; by się stali jak polna trawa, jak zieleniejąca się bylina, jak mech po dachach i śnieć przed powstaniem kłosów.

  • Iz 2:22
    68%

    22Odstąpcie zatem od człowieka, którego tchnienie jest w jego nozdrzach, bo za co go uważacie?

  • Jl 1:17
    68%

    17Pod swoimi skibami zgniły ziarna; opustoszały spichlerze oraz zapadły się stodoły; zboże poschło.

  • Am 6:11
    68%

    11Bo oto WIEKUISTY rozkaże, a większy dom roztrącą w rumowiska, zaś mniejszy dom w zwaliska.

  • Hi 27:16
    68%

    16Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,

  • Na 3:15
    68%

    15Tam cię pochłonie ogień, wytępi miecz, pożre cię jako chmarę chrząszczy – choćbyś się skupiła jak chrząszcze i zgromadziła jak szarańcza.

  • Hi 39:15
    68%

    15Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu.

  • Hi 14:12
    68%

    12tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.