Ksiega Psalmów 146:4

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 104:29 : 29 Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.
  • Koh 12:7 : 7 A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.
  • Rdz 2:7 : 7 I tak WIEKUISTY, Bóg, utworzył człowieka z prochu ziemi oraz tchnął w jego nozdrza dech życia, a człowiek stał się istotą żyjącą.
  • 1 Kor 2:6 : 6 Przez dojrzałych mówimy mądrość; ale nie mądrość tego świata, ani władców tego świata, którzy się wniwecz obracają;
  • Rdz 3:19 : 19 W pocie twojego oblicza będziesz spożywał chleb, aż powrócisz do ziemi, gdyż jesteś z niej wziętym; bowiem ty jesteś prochem, więc w proch się obrócisz.
  • Rdz 6:17 : 17 A oto Ja sprowadzam potop wody na ziemię, by zniweczyć spod nieba wszelką cielesną naturę, w której jest tchnienie życia; wszystko, co jest na ziemi wyginie.
  • Hi 14:21 : 21 Gdy jego dzieci cześć zyskują – on jest tego nieświadom; a kiedy są w poniżeniu – on na nie nie uważa.
  • Hi 17:1 : 1 Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.
  • Hi 17:11 : 11 Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.
  • Ps 33:10 : 10 BÓG wywraca zamiary pogan, niweczy zamysły ludów.
  • Ps 90:3 : 3 Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.
  • Iz 2:22 : 22 Odstąpcie zatem od człowieka, którego tchnienie jest w jego nozdrzach, bo za co go uważacie?
  • Lm 4:20 : 20 Tchnienie naszych ust pomazaniec WIEKUISTEGO, schwytany został w ich jamach; on, o którym sądziliśmy, że w jego cieniu żyć będziemy pomiędzy narodami.
  • Dn 5:23 : 23 Owszem, podniosłeś się przeciwko Panu Niebios, przyniesiono przed ciebie naczynie Jego Domu, a ty, twoi książęta, żony i nałożnice, piliście z niego wino. Chwaliłeś bogów srebrnych, złotych, miedzianych, żelaznych, drewnianych i kamiennych, co nie widzą, nie słyszą, ani nie ogłaszają; a nie uczciłeś Boga, w którego ręku jest twoje tchnienie i u którego są wszystkie drogi.
  • Hi 27:3 : 3 że dopóki mam w sobie oddech i Boże tchnieniew mych nozdrzach,
  • Hi 14:10 : 10 Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 34:14-15
    2 wersety
    80%

    14Gdyby miał wzgląd tylko na Siebie oraz do Siebie ściągnął ducha Swe tchnienie,

    15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • Ps 144:4
    79%

    4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • Koh 12:7
    77%

    7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

  • Ps 104:29
    77%

    29Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

  • Hi 14:10-12
    3 wersety
    76%

    10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

    11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

    12tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

  • Koh 3:19-20
    2 wersety
    76%

    19Jednakowe ich przeznaczenie przeznaczenie ludzi i przeznaczenie bydła; bo jaka śmierć jednego taka też śmierć drugiego, gdyż wszyscy mają jedno tchnienie. Nie ma wyższości człowieka nad bydlęciem, bo wszystko jest marnością.

    20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

  • Iz 2:22
    76%

    22Odstąpcie zatem od człowieka, którego tchnienie jest w jego nozdrzach, bo za co go uważacie?

  • Ps 146:3
    76%

    3Nie polegajcie na możnych; ani na synu człowieka, u którego nie ma pomocy

  • Hi 14:2
    75%

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • Ps 103:15-16
    2 wersety
    75%

    15Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat.

    16A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

  • Hi 7:9-10
    2 wersety
    74%

    9Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.

    10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

  • Ps 49:12
    74%

    12W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.

  • Ps 49:17
    74%

    17Nie bądź zatrwożony, gdy ktoś się bogaci, kiedy mnoży się chwała jego domu.

  • Ps 90:3
    73%

    3Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.

  • Hi 17:1
    73%

    1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • Hi 4:20-21
    2 wersety
    73%

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

    21Gdy w nich zerwała się linaich namiotu – umierają, i zaiste, nie umierają w mądrości.

  • Ps 89:47-48
    2 wersety
    72%

    47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

    48Wspomnij jak jestem nikły; czy na marne stworzyłeś wszystkich synów ludzkich?

  • Hi 15:29-30
    2 wersety
    72%

    29Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

    30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • Hi 18:17
    72%

    17Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach.

  • Hi 17:11
    72%

    11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • Hi 33:22
    72%

    22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • Ps 49:19
    72%

    19Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.

  • Hi 4:9
    72%

    9Zginęli od Bożego tchnienia, zostali zniweczeni od zadęcia Jego nozdrzy.

  • Ps 39:5-6
    2 wersety
    72%

    5Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

    6Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a mój wiek jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko marnością, każdy istniejący człowiek. Sela.

  • Ps 146:5
    71%

    5Szczęśliwy ten, którego pomocą jest Bóg Jakóba, którego nadzieja w WIEKUISTYM, jego prawdziwym Bogu.

  • Hi 20:7
    71%

    7jednak zginie na wieki jak mierzwa; zaś ci, którzy go widzieli, zapytają: Gdzie się podział?

  • 2 Sm 14:14
    71%

    14Bo, zaiste, musimy umierać i jesteśmy jak po ziemi rozlana woda, której nie można już zebrać. Czy sędzia nie miałby sobie życzyć oraz obmyślać sposobów, by wygnaniec nie był nadal od niego wygnany?

  • Ps 90:6
    71%

    6O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.

  • Koh 5:15-16
    2 wersety
    71%

    15Ale nie tylko to stanowi ciężką biedą, że jest zupełnie taki jak był przedtem i musi odejść; bo jaką ma korzyść z tego, że się trudził na wiatr?

    16Lecz i to, że przez wszystkie swoje dni jadał w ciemności, mając wiele zgryzot; nadto jego chorobę i rozdrażnienie.

  • Hi 14:5-6
    2 wersety
    71%

    5Gdyż ustanowione są jego dni, a liczba jego miesięcy została u ciebie ustalona; gdy wyznaczyłeś jego kres, którego nie jest w stanie przekroczyć.

    6Zatem odwróć swój wzrok ode mnie, bym mógł wytchnąć i abym się ucieszył, jak najemnik swoją dzienną wysługą.

  • Iz 40:7
    71%

    7Usycha trawa, więdnie kwiat, kiedy na niego wieje wiatr WIEKUISTEGO; zaprawdę, ten lud jest trawą.

  • Jk 4:14
    70%

    14a nie znacie jutra, ani tego jakim będzie wasze życie. Bowiem jesteście parą, tym, co się na krótko ukazuje, a potem jest zakryte.

  • Ps 49:10
    70%

    10A choćby nawet żył długo, czy nie zobaczy grobu?

  • Hi 27:19
    70%

    19Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.

  • Jk 1:11
    70%

    11Bo wzeszło słońce wraz z upałem i wysuszyło trawę. Więc opadł jej kwiat oraz przepadła wspaniałość jego wyglądu; tak też zamożny będzie marniał na jego drogach.

  • Hi 21:26
    70%

    26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • Koh 6:4
    70%

    4choć ten przyszedł w marności i do ciemności odchodzi, i ciemnością pokryte jest jego imię.

  • Hi 8:12
    70%

    12Choć stoi w swojej pierwszej świeżości oraz nie zostało skoszone – jednak więdnie szybciej niż każda inna trawa.