Ksiega Koheleta 12:7

Biblia Gdanska (1632/1881)

A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 3:19 : 19 W pocie twojego oblicza będziesz spożywał chleb, aż powrócisz do ziemi, gdyż jesteś z niej wziętym; bowiem ty jesteś prochem, więc w proch się obrócisz.
  • Ps 146:4 : 4 Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.
  • Rdz 2:7 : 7 I tak WIEKUISTY, Bóg, utworzył człowieka z prochu ziemi oraz tchnął w jego nozdrza dech życia, a człowiek stał się istotą żyjącą.
  • Dn 12:2 : 2 Nadto obudzi się wielu z tych, co śpią w prochu ziemi; ci do życia wiecznego, a tamci na pohańbienie oraz wieczną odrazę.
  • Za 12:1 : 1 Wyrocznia. Słowo WIEKUISTEGO o Israelu; wypowiedź WIEKUISTEGO, który rozpostarł niebo, ugruntował ziemię, i ukształtował ducha człowieka w jego wnętrzu.
  • Koh 3:20-21 : 20 Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia. 21 Kto wie, czy duch synów ludzkich wznosi się w górę, a duch bydlęcia zstępuje na dół, do ziemi?
  • Iz 57:16 : 16 Bowiem nie stale gromię, ani nie bezustannie się gniewam; ponieważ przed Mym obliczem duch by zamierał oraz dusze, które Ja stworzyłem.
  • Hi 34:14-15 : 14 Gdyby miał wzgląd tylko na Siebie oraz do Siebie ściągnął ducha Swe tchnienie, 15 razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.
  • Ps 90:3 : 3 Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.
  • Hbr 12:9 : 9 Wcześniej mieliśmy jako wychowawców ojców naszej cielesnej natury i ich szanowaliśmy; czyż nie daleko bardziej winniśmy być posłuszni Ojcu duchów, abyśmy żyli?
  • Hbr 12:23 : 23 do uroczystego zgromadzenia, zboru pierworodnych zapisanych w niebiosach, do Boga sędziego wszystkich oraz do duchów sprawiedliwych, które doszły do doskonałości.
  • Jr 38:16 : 16 Zatem król Cydkjasz potajemnie przysiągł Jeremjaszowi, mówiąc: Żyje WIEKUISTY, co stworzył nam duszę, że cię nie zabiję oraz nie wydam w moc tych ludzi, którzy czyhają na twe życie!
  • Rdz 18:27 : 27 A Abraham odpowiedział i rzekł: Otóż postanowiłem mówić do Pana, chociaż ja jestem prochem i popiołem.
  • Lb 16:22 : 22 Więc padli na swoje oblicza i powiedzieli: Boże, Panie duchów wszelkiej cielesnej natury S. Jeden człowiek zgrzeszył, a chcesz się gniewać na cały zbór?
  • Lb 27:16 : 16 Niech WIEKUISTY Bóg duchów wszelkiej cielesnej natury S ustanowi męża nad tym zborem,
  • Hi 4:19-20 : 19 O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole. 20 Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.
  • Hi 7:21 : 21 Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.
  • Hi 20:11 : 11 Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 3:19-22
    4 wersety
    83%

    19Jednakowe ich przeznaczenie przeznaczenie ludzi i przeznaczenie bydła; bo jaka śmierć jednego taka też śmierć drugiego, gdyż wszyscy mają jedno tchnienie. Nie ma wyższości człowieka nad bydlęciem, bo wszystko jest marnością.

    20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

    21Kto wie, czy duch synów ludzkich wznosi się w górę, a duch bydlęcia zstępuje na dół, do ziemi?

    22Zatem widziałem, że nie ma nic lepszego dla człowieka nad to, aby się cieszył swoimi sprawami, gdyż to jest jego udział. Bo kto go poprowadzi, by zobaczył, co będzie po nim?

  • Hi 34:14-15
    2 wersety
    81%

    14Gdyby miał wzgląd tylko na Siebie oraz do Siebie ściągnął ducha Swe tchnienie,

    15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • Koh 12:5-6
    2 wersety
    80%

    5Gdy przed każdym wzniesieniem występuje obawa; po drodze zjawiają się straszydła i zakwita drzewo migdałowe; gdy szarańcza jest ociężałą, jak również przemija żądza. Bowiem człowiek idzie do swego wiecznego domu, a po ulicach krążą żałobnicy.

    6Jeszcze zanim się zerwie srebrny sznur, stłucze się złota czasza, rozsypie się wiadro nad zdrojem i skruszy się koło nad studnią.

  • Koh 12:8
    79%

    8O, marność nad marnościami mówi Kohelet, wszystko jest marnością.

  • Ps 146:4
    77%

    4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • Ps 104:29-30
    2 wersety
    75%

    29Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

    30Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.

  • Hi 7:9-10
    2 wersety
    75%

    9Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.

    10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

  • Rdz 3:19
    74%

    19W pocie twojego oblicza będziesz spożywał chleb, aż powrócisz do ziemi, gdyż jesteś z niej wziętym; bowiem ty jesteś prochem, więc w proch się obrócisz.

  • Koh 4:7
    74%

    7I znowu widziałem inną marność pod słońcem.

  • Hi 14:10-12
    3 wersety
    74%

    10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

    11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

    12tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

  • Ps 90:3
    73%

    3Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.

  • Koh 5:15-16
    2 wersety
    72%

    15Ale nie tylko to stanowi ciężką biedą, że jest zupełnie taki jak był przedtem i musi odejść; bo jaką ma korzyść z tego, że się trudził na wiatr?

    16Lecz i to, że przez wszystkie swoje dni jadał w ciemności, mając wiele zgryzot; nadto jego chorobę i rozdrażnienie.

  • Koh 1:2-7
    6 wersety
    72%

    2O, marność nad marnościami powiedział Kohelet; o, marność nad marnościami ! Wszystko jest marnością!

    3Co za pożytek dla człowieka z całego jego trudu, jakim się trudzi pod słońcem?

    4Jedno pokolenie przychodzi, a drugie odchodzi; ale ziemia pozostaje na wieki.

    5Zaś słońce wschodzi i słońce znowu zachodzi, oraz zdąża do swego miejsca, gdzie ma wzejść.

    6Wiatr idzie, stale krążąc; idzie na południe, a zwraca się ku północy i wraca po swoich wirach.

    7Wszystkie rzeki idą do morza, a jednak morze się nie zapełnia; do miejsca skąd wychodzą rzeki tam wciąż wracają.

  • Koh 12:1-2
    2 wersety
    72%

    1W twoich młodzieńczych dniach pamiętaj o swoim Stwórcy, zanim nadejdą dni złowrogie oraz zbliżą się lata, o których powiesz: Nie mam w nich upodobania.

    2Zanim jeszcze zaćmi się słońce, światło, księżyc i gwiazdy, a po deszczu znowu powrócą chmury.

  • Koh 6:11-12
    2 wersety
    72%

    11I choć wiele jest słów, które mnożą marność jaka stąd korzyść dla człowieka?

    12Bowiem komu wiadomo, co w życiu jest szlachetne dla człowieka w nielicznych dniach jego znikomego istnienia, które niby cień spędza? Kto powiadomi człowieka, co będzie po nim pod słońcem?

  • Koh 7:2
    71%

    2Lepiej pójść do domu żałoby, niż pójść do domu uczty; gdyż tam widać koniec wszystkich ludzi, zatem żywy bierze to sobie do serca.

  • Rdz 2:7
    70%

    7I tak WIEKUISTY, Bóg, utworzył człowieka z prochu ziemi oraz tchnął w jego nozdrza dech życia, a człowiek stał się istotą żyjącą.

  • Ps 103:16
    70%

    16A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

  • Hi 16:22
    70%

    22Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

  • Koh 2:11
    70%

    11Ale gdy spojrzałem na wszystkie sprawy, które zrobiły moje ręce oraz na trud, który podejmowałem, aby je uskutecznić oto się okazało, że wszystko to jest marność oraz pogoń za wiatrem; zatem nie ma pożytku pod słońcem.

  • Hi 17:16
    70%

    16Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

  • 2 Sm 14:14
    70%

    14Bo, zaiste, musimy umierać i jesteśmy jak po ziemi rozlana woda, której nie można już zebrać. Czy sędzia nie miałby sobie życzyć oraz obmyślać sposobów, by wygnaniec nie był nadal od niego wygnany?

  • Ps 144:4
    70%

    4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • Koh 9:10
    69%

    10Czyń twoją siłą wszystko, co jest zdolna uczynić twoja ręka; gdyż w Krainie Umarłych, do której idziesz, nie ma ani działalności, ani obliczania, ani wiedzy, ani mądrości.

  • Koh 8:10
    69%

    10A następnie widziałem niegodziwych, których pochowano i którzy odeszli w pokoju; ale w tym samym mieście musieli opuścić ziemię świętą oraz pójść w zapomnienie ci, którzy postępowali sprawiedliwie. I to jest marność.

  • Hi 14:2
    69%

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • Hi 38:38
    69%

    38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • Hi 13:12
    69%

    12Wasze pamiątki to przypowieści kreślone na popiele; wasze szańce są szańcami z błota.

  • Hi 21:26
    69%

    26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • Koh 11:8
    69%

    8Ale choćby człowiek przeżył wiele lat, niech cieszy się w nich wszystkich i pamięta o dniach ciemności, że będzie ich wiele; wszystko, co jeszcze nastanie jest marnością.

  • Koh 3:15
    69%

    15To co się teraz odbywa jest już od dawna, a co ma być dawno już istniało; Bóg odszukuje to, co zostało wyparte.

  • Koh 8:8
    69%

    8Żaden człowiek nie rządzi wiatrem, aby mógł wiatr powstrzymać; nikt też nie ma władzy nad dniem śmierci, i nie ma wolności na wojnie; tak też niegodziwość nie da urlopu temu, który ją spełnił.

  • Koh 4:16
    69%

    16Nie było końca ludowi, wszystkim tym, na których czele stanął. A jednak nie cieszą się nim potomkowie i to jest marność oraz pogoń za wiatrem.