Ksiega Hioba 7:9

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Sm 12:23 : 23 Ale teraz, gdy zmarło – po co mam pościć? Czy mogę je jeszcze wskrzesić? Ja pójdę do niego – ale ono do mnie nie wróci.
  • Hi 10:21 : 21 Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;
  • Hi 14:10-14 : 10 Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest? 11 Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha – 12 tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu. 13 O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał! 14 Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.
  • Hi 16:22 : 22 Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.
  • Hi 30:15 : 15 Przeciw mnie zwróciły się strachy; jak wiatr ścigają moją godność, więc jak obłok zanika moje zwycięstwo.
  • Hi 37:11 : 11 Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,
  • Ps 39:13 : 13 Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.
  • Iz 38:11 : 11 Ja sądziłem, że nie zobaczę więcej WIEKUISTEGO, WIEKUISTEGO w Krainie Życia i nie będę już oglądał ludzi pomiędzy mieszkańcami doczesności.
  • Hi 11:8 : 8 Ona jest wyższą niż niebiosa, zatem co poczniesz? Ona jest głębszą niż Kraina Umarłych, zatem cóż możesz wiedzieć?
  • 2 Sm 14:14 : 14 Bo, zaiste, musimy umierać i jesteśmy jak po ziemi rozlana woda, której nie można już zebrać. Czy sędzia nie miałby sobie życzyć oraz obmyślać sposobów, by wygnaniec nie był nadal od niego wygnany?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

  • Hi 7:6-8
    3 wersety
    82%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

    8Źrenica, która mnie widzi – więcej mnie nie zobaczy; twe oczy zwrócą się ku mnie – ale mnie już nie będzie.

  • Hi 14:10-14
    5 wersety
    79%

    10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

    11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

    12tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • Hi 20:7-9
    3 wersety
    79%

    7jednak zginie na wieki jak mierzwa; zaś ci, którzy go widzieli, zapytają: Gdzie się podział?

    8Uleci jak sen i go nie znajdą; został spłoszony niby nocne widziadło.

    9Oko, które go oglądało, więcej go nie zobaczy oraz więcej nie ujrzy go jego miejsce.

  • 2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

  • 17Nie bądź zatrwożony, gdy ktoś się bogaci, kiedy mnoży się chwała jego domu.

  • 5Zaprawdę, żywym jest wiadomo, że umrą; zaś zmarli nie wiedzą o niczym i już nic nie zyskują, nawet pamięć o nich idzie w zapomnienie.

  • 19Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.

  • 19Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.

  • Iz 38:10-11
    2 wersety
    73%

    10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

    11Ja sądziłem, że nie zobaczę więcej WIEKUISTEGO, WIEKUISTEGO w Krainie Życia i nie będę już oglądał ludzi pomiędzy mieszkańcami doczesności.

  • 32A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

  • 4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • 16A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

  • 72%

    5Zwróć się, BOŻE, wyswobodź moją duszę, dopomóż mi przez Twą litość.

  • 20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

  • 16Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

  • 21Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

  • 48Wspomnij jak jestem nikły; czy na marne stworzyłeś wszystkich synów ludzkich?

  • 10Nie płaczcie za umarłym oraz go nie żałujcie; raczej płaczcie za odchodzącym, bo więcej nie powróci, ani nie zobaczy swojej rodzinnej ziemi!

  • 19Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.

  • Koh 6:4-6
    3 wersety
    71%

    4choć ten przyszedł w marności i do ciemności odchodzi, i ciemnością pokryte jest jego imię.

    5Nie widział, ani nie poznał słońca, a jednak lepiej mu niż tamtemu.

    6Choćby zatem dwukrotnie przeżył tysiąc lat, a nie użył dobrego czyż nie pójdzie, jak wszystko, do jednego miejsca?

  • 17Nie chwalą WIEKUISTEGO umarli, ani wszyscy co zstępują do Krainy Umarłych.

  • 5Zaś słońce wschodzi i słońce znowu zachodzi, oraz zdąża do swego miejsca, gdzie ma wzejść.

  • 22Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

  • 14Bo, zaiste, musimy umierać i jesteśmy jak po ziemi rozlana woda, której nie można już zebrać. Czy sędzia nie miałby sobie życzyć oraz obmyślać sposobów, by wygnaniec nie był nadal od niego wygnany?

  • 36Ale przeminął, otóż go nie ma; szukałem go i się nie znalazł.

  • 15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • Hi 18:17-18
    2 wersety
    70%

    17Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach.

    18Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.

  • 9Gdyż kosztowny jest okup ich duszy, i nikt tego nigdy nie dokaże.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 5Jak mąż bezwładny, zaliczony jestem do zstępujących w mogiłę.

  • 13A sprzedawca do sprzedanego nie wróci, choćby jeszcze przy życiu została jego dusza; bo nie będzie cofnięta wyrocznia przeciw całemu ich tłumowi oraz nikt, kto jest w winie, nie utrzyma swojego życia.

  • 6WIEKUISTY uśmierca i ożywia, strąca do Krainy Umarłych i wyprowadza.

  • Hi 15:29-30
    2 wersety
    69%

    29Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

    30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • 16Lecz i to, że przez wszystkie swoje dni jadał w ciemności, mając wiele zgryzot; nadto jego chorobę i rozdrażnienie.

  • 69%

    2Choćby się zaryli w przepaść i stamtąd by ich wydobyła Moja ręka; choćby weszli do niebios – i stamtąd bym ich strącił.