Ksiega Izajasza 38:10

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Kor 1:9 : 9 Ale sami z siebie mieliśmy to za wyrok śmierci, byśmy nie polegali na sobie, ale na Bogu, który wskrzesza umarłych.
  • Ps 102:24 : 24 On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił;
  • Ps 107:18 : 18 Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.
  • Iz 38:1 : 1 W owe dni Chiskjasz śmiertelnie zachorował. Więc przybył do niego Jezajasz, syn Amoca, prorok, i mu powiedział: Tak mówi WIEKUISTY: Uporządkuj twój dom, bo nie wyzdrowiejesz i umrzesz.
  • Hi 6:11 : 11 Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?
  • Hi 7:7 : 7 Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.
  • Hi 17:11-16 : 11 Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca. 12 Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności. 13 Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże; 14 jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro; 15 gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi? 16 Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Iz 38:11-13
    3 wersety
    84%

    11Ja sądziłem, że nie zobaczę więcej WIEKUISTEGO, WIEKUISTEGO w Krainie Życia i nie będę już oglądał ludzi pomiędzy mieszkańcami doczesności.

    12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

    13Wołałem do rana jak lew – bo tak gruchotał wszystkie moje kości; a dziś, zanim nadejdzie noc, to mi dokonasz.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • Ps 102:23-24
    2 wersety
    77%

    23gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.

    24On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił;

  • 15Cóż mam teraz powiedzieć? Przecież gdy On mi to zapowiedział – On też dokona. Będę pielgrzymował przez wszystkie moje lata razem z goryczą mej duszy.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • Hi 10:18-21
    4 wersety
    77%

    18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

    19Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!

    20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

    21Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

  • Ps 88:3-5
    3 wersety
    76%

    3Niech do Ciebie dojdzie ma modlitwa; skłoń Twe ucho do mojej skargi.

    4Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu.

    5Jak mąż bezwładny, zaliczony jestem do zstępujących w mogiłę.

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 22Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

  • 13Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.

  • 10Panie, przed Tobą całe moje pragnienie, przed Tobą nie jest ukryte me westchnienie.

  • 13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    74%

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • 17Ponieważ powiedziałem: Niech nie mają ze mnie radości, kiedy się chwieje moja noga; niech się nade mnie nie wynoszą.

  • 16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

  • 9A to jest pismo Chiskjasza, króla Judy, gdy zachorował i wyzdrowiał ze swojej choroby:

  • 4Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

  • 4Gdyż mnie strąciłeś w głębię, w środek mórz, tak, że prąd mnie ogarnął; przeszły nade mną wszystkie bałwany i Twoje fale.

  • 17Czy odsłoniły się przed tobą bramy Krainy Umarłych S, albo czy oglądałeś wrota śmiertelnej pomroki?

  • 23Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.

  • 3Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły.

  • Ps 89:47-48
    2 wersety
    73%

    47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

    48Wspomnij jak jestem nikły; czy na marne stworzyłeś wszystkich synów ludzkich?

  • 73%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

  • 73%

    8Źrenica, która mnie widzi – więcej mnie nie zobaczy; twe oczy zwrócą się ku mnie – ale mnie już nie będzie.

  • 22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.

  • 18Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

  • 22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 6Z powodu mej głupoty, zaropiały i zajątrzyły się me rany.

  • 15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • 6Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.

  • 5Ogarnęły mnie bóle śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości;

  • 72%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

  • 18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.

  • 1Obrzydziłem sobie me życie, to też swobodnie wyleję moją skargę nad sobą i w goryczy mej duszy będę mówił.

  • 1W owe dni Chiskjasz śmiertelnie zachorował. Więc przybył do niego Jezajasz, syn Amoca, prorok, i mu powiedział: Tak mówi WIEKUISTY: Uporządkuj twój dom, bo nie wyzdrowiejesz i umrzesz.

  • 18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!

  • 2Więc na co by mi się przydała siła ich rąk? Czy przy nich przepada starość?

  • 16Jestem nędzny i konający od wstrząsów; znosiłem Twoje grozy, upadam.

  • 7Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.