Ksiega Hioba 33:22

Biblia Gdanska (1632/1881)

Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Sm 24:16 : 16 Jednak kiedy anioł wyciągnął swoją rękę na Jeruszalaim, by ją zniszczyć, WIEKUISTY użalił się z powodu tej niedoli oraz powiedział do anioła, który niszczył lud: Dość! Teraz usuń twą rękę! A anioł WIEKUISTEGO znajdował się właśnie przy klepisku Arawny, Jebusyty.
  • Hi 7:7 : 7 Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.
  • Hi 15:21 : 21 Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada gowśród pokoju.
  • Hi 17:1 : 1 Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.
  • Hi 17:13-16 : 13 Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże; 14 jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro; 15 gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi? 16 Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.
  • Hi 33:28 : 28 Wyzwolił moją duszę i nie uległa ruinie; moje życie może oglądać światło.
  • Ps 17:4 : 4 Stosownie do słowa Twoich ust, wobec spraw ludzi wystrzegałem się dróg przestępcy.
  • Ps 30:3 : 3 WIEKUISTY, Boże mój, wołałem do Ciebie, a Ty mnie uleczyłeś.
  • Ps 88:3-5 : 3 Niech do Ciebie dojdzie ma modlitwa; skłoń Twe ucho do mojej skargi. 4 Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu. 5 Jak mąż bezwładny, zaliczony jestem do zstępujących w mogiłę.
  • Iz 38:10 : 10 Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.
  • Dz 12:23 : 23 Lecz natychmiast uderzył go anioł Pana, z tego powodu, że nie oddał chwały Bogu; zatem będąc stoczony przez robaki oddał ducha.
  • 1 Kor 10:10 : 10 Ani nie narzekajcie, jak niektórzy z nich narzekali i zginęli na skutek niszczyciela.
  • Ap 9:11 : 11 Mają też nad sobą władcę anioła świata podziemnego, którego imię brzmi po hebrajsku Abaddon, a w greckim ma na imię Apollyon.
  • Wj 12:23 : 23 Gdyż WIEKUISTY przejdzie, aby porazić Micraim. A gdy zobaczy krew na nadprożu oraz na obu odrzwiach, WIEKUISTY przejdzie obok tych drzwi i nie pozwoli niszczycielowi wejść do waszych domów, aby razić.
  • 1 Sm 2:6 : 6 WIEKUISTY uśmierca i ożywia, strąca do Krainy Umarłych i wyprowadza.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:18-21
    4 wersety
    84%

    18Tak,ochrania jego duszę od zniszczenia, by pod oręż nie poszło jego życie.

    19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.

    20Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby.

    21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • Hi 21:32-33
    2 wersety
    76%

    32A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

    33Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

  • 22Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

  • 28Wyzwolił moją duszę i nie uległa ruinie; moje życie może oglądać światło.

  • 24Ale czyż każdy nie wyciąga jeszcze ręki w upadku; albo czy ginąc, nie podnosi jeszcze błagalnego krzyku?

  • Hi 18:12-14
    3 wersety
    74%

    12Łaknie go niedola, zaś u jego boku przygotowana jest klęska.

    13Pierworodny śmiercipożera włókna jego skóry oraz pochłania jego członki.

    14Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.

  • 3Niech do Ciebie dojdzie ma modlitwa; skłoń Twe ucho do mojej skargi.

  • 30aby jego osobę wyprowadzić z grobu i by był oświetlony światłem życia.

  • 21Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada gowśród pokoju.

  • 11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

  • 7Jakby ktoś kopał oraz rozdzierał ziemię, tak nad skrajem Krainy Umarłych S rozrzucone są nasze kości.

  • 10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

  • 3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

  • 25A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

  • 9Przylgnęła do Ciebie moja dusza, a Twa prawica mnie wspiera.

  • Hi 15:28-30
    3 wersety
    72%

    28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

    29Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

    30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • 22Wszystko mi jedno, dlatego to wypowiadam: On zgładza zarówno pobożnego, jak i niegodziwego.

  • 28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

  • 4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 21Tych, którzy wypatrują śmierci a nie przychodzi; którzy jej poszukują pilniej niż skarbów.

  • 15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • 72%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • 20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

  • 22A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie.

  • 29A jeżeli sprzed mego oblicza zabierzecie i tego, a spotka go nieszczęście, wtedy w niedoli strącicie do grobu mą siwiznę.

  • 15Wolałbym uduszenie; raczej śmierć, niż ten mój szkielet.

  • Hi 21:20-21
    2 wersety
    71%

    20Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.

    21Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?

  • 23Jeśli jest więc, dla niego posłaniec, orędownik, jeden z oddziału pod komendą jednego wodza, co objawi człowiekowi jego powinność;

  • 5Raczej upodobałeś sobie zło niż dobro, fałsz zamiast sprawiedliwych słów. Sela.

  • 7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.

  • 7jednak zginie na wieki jak mierzwa; zaś ci, którzy go widzieli, zapytają: Gdzie się podział?

  • 2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 19Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.

  • 16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • 15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • 12Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek.

  • 8Razem szepczą przeciwko mnie; knują na mnie wszyscy, co mają mnie w nienawiści; biada mi.