Ksiega Hioba 21:25

Biblia Gdanska (1632/1881)

A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 7:11 : 11 Dlatego nie pohamuję swych ust i będę mówił w udręczeniu mojego ducha; zawodził w goryczy mojej duszy.
  • Hi 9:18 : 18 Nie dopuścił abym odetchnął, lecz nasycił mnie gorzkim bólem.
  • Hi 10:1 : 1 Obrzydziłem sobie me życie, to też swobodnie wyleję moją skargę nad sobą i w goryczy mej duszy będę mówił.
  • Hi 20:23 : 23 Choćby mu starczyło na napełnienie swojego wnętrza Bóg spuszcza na niego żar Swojego gniewu oraz zrasza go siarczystą swą wilgocią.
  • Prz 14:10 : 10 Tylko samo serce zna swoją własną gorycz, lecz także w jego radości obcy nie może brać udziału.
  • Koh 6:2 : 2 Bóg niejednego obdarza bogactwem, posiadłościami i sławą, tak, że jego duszy nie brakuje niczego, ze wszystkiego czego zapragnie; ale Bóg nie użyczył mu mocy, żeby z tego korzystał lecz obcy tego używa. To też jest marnością i ciężką biedą.
  • Iz 38:15-17 : 15 Cóż mam teraz powiedzieć? Przecież gdy On mi to zapowiedział – On też dokona. Będę pielgrzymował przez wszystkie moje lata razem z goryczą mej duszy. 16 Panie! Pozwól mi wyzdrowieć i ożyć. Przez nie się żyje i jedynie w nich jest życie mojego ducha. 17 Na szczęście, oto zamieniła się moja gorycz, gdyż z otchłani zbutwienia miłościwie wydarłeś moją duszę; bowiem rzuciłeś za Siebie wszystkie moje winy.
  • Ez 4:16-17 : 16 I do mnie powiedział: Synu człowieka! Oto złamię podporę chleba w Jeruszalaim, by jadali chleb według wagi, w trwodze oraz w zdrętwieniu, i według miary pili też wodę. 17 Zabraknie im chleba i wody; więc jeden i drugi będzie gnił za życia, oraz zamilkną w swojej winie.
  • Ez 12:18 : 18 Synu człowieka! Z drżeniem spożywaj swój chleb, a twą wodę pij w strapieniu i trwodze.
  • 2 Sm 17:8 : 8 I Chuszaj powiedział: Ty znasz twojego ojca i jego ludzi, jacy to rycerze i jak rozgoryczonego są ducha – niczym pozbawiona młodych niedźwiedzica na polu. Nadto twój ojciec jest mężem boju; nocą, nie wypoczywa on z ludźmi.
  • 1 Krl 17:12 : 12 Jednak ona odpowiedziała: Żywy jest WIEKUISTY, twój Bóg; nie posiadam żadnego pieczywa, a jedynie w dzbanku pełną garść mąki i nieco oliwy. Uzbieram kilka drewienek, potem wrócę oraz przyrządzę to dla ciebie i dla mojego syna. A gdy to spożyjemy, pozostanie nam tylko umierać.
  • Hi 3:20 : 20 Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:19-22
    4 wersety
    79%

    19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.

    20Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby.

    21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

    22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • Hi 21:23-24
    2 wersety
    78%

    23Jeden umiera w pełni pomyślności, zewsząd bezpieczny i spokojny;

    24jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

  • 22Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

  • 17Oto co więc, uznałem za dobre i piękne: Jeść, pić oraz używać dobrego z całego swego trudu, którym się ktoś trudzi pod słońcem przez nieliczne dni swego życia, które dał mu Bóg; gdyż to jest jego udział.

  • Hi 3:20-22
    3 wersety
    76%

    20Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?

    21Tych, którzy wypatrują śmierci a nie przychodzi; którzy jej poszukują pilniej niż skarbów.

    22Tych, co by się cieszyli aż do zachwytu, radowali, gdyby znaleźli grób.

  • 26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • 21Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?

  • 11Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,

  • 7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.

  • 18Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.

  • 72%

    7Czego wzdrygała się dotknąć moja dusza, to teraz leży jako nieczystość na moim chlebie.

  • Koh 2:23-25
    3 wersety
    71%

    23Przecież wszystkie jego dni są cierpieniem, a zgryzota jego zajęciem; nawet w nocy nie odpoczywa jego serce. To też jest marność.

    24Czyż nie najlepszym jest dla człowieka, aby jadł, pił oraz za swoją pracę dogadzał swojej osobie? Ale i to, jak zauważyłem, pochodzi z Bożej ręki.

    25Bo kto mógłby jeść i kto używać bez Niego?

  • Koh 6:6-7
    2 wersety
    71%

    6Choćby zatem dwukrotnie przeżył tysiąc lat, a nie użył dobrego czyż nie pójdzie, jak wszystko, do jednego miejsca?

    7Człowiek podejmuje całą pracę dla jego ust; a jednak żądza nie może się nasycić.

  • 11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

  • 25Sprawiedliwy jada tyle, by się nasycić; lecz życie niegodziwych cierpi na nienasycenie.

  • Hi 24:19-21
    3 wersety
    71%

    19Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.

    20Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.

    21On, co to nękał niepłodną, która nie rodziła, a wdowie nie świadczył nic dobrego.

  • Koh 6:2-3
    2 wersety
    70%

    2Bóg niejednego obdarza bogactwem, posiadłościami i sławą, tak, że jego duszy nie brakuje niczego, ze wszystkiego czego zapragnie; ale Bóg nie użyczył mu mocy, żeby z tego korzystał lecz obcy tego używa. To też jest marnością i ciężką biedą.

    3Taki choćby spłodził stu synów i przeżył wiele lat, jednak mimo największej liczby lat jego dusza nie nasyci się dobrem, a nawet przyzwoity grób nie został mu sporządzony. Więc powiadam: Szczęśliwszym od niego jest poroniony płód

  • 70%

    9Szczęśliwsi byli ci, którzy padli od miecza niż ci, co zginęli od głodu; bowiem zanikali powoli, strawieni, z powodu braku plonów na polu.

  • Hi 20:20-21
    2 wersety
    70%

    20Zaprawdę, nie zaznawał pokoju w swoim wnętrzu, dlatego też nie zatrzyma niczego ze swych skarbów.

    21Nic nie uszło jego pożądliwości, dlatego jego dobro nie ma trwałości.

  • Hi 21:32-33
    2 wersety
    70%

    32A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

    33Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

  • 18Nie dopuścił abym odetchnął, lecz nasycił mnie gorzkim bólem.

  • 15Zaś pozostali po nim, będą pochowani w czasie zarazy i nie zapłaczą po nich ich wdowy.

  • 7Nie będą po nich łamali chleba żałoby, by kogoś pocieszyć po zmarłym; i nikomu nie dadzą się napić z kielicha pocieszenia po ojcu, lub jego matce.

  • 19Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.

  • 15Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem.

  • 25Naraz się ocknąłem i rozejrzałem – a mój sen był dla mnie słodkim.

  • 2Lepiej pójść do domu żałoby, niż pójść do domu uczty; gdyż tam widać koniec wszystkich ludzi, zatem żywy bierze to sobie do serca.

  • 24Ale czyż każdy nie wyciąga jeszcze ręki w upadku; albo czy ginąc, nie podnosi jeszcze błagalnego krzyku?

  • 14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.

  • 15Wolałbym uduszenie; raczej śmierć, niż ten mój szkielet.

  • 19Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.

  • 11Dlatego nie pohamuję swych ust i będę mówił w udręczeniu mojego ducha; zawodził w goryczy mojej duszy.

  • 20Przepaść i Kraina Umarłych nigdy nie mają dosyć; tak też i oczy ludzkie są nienasycone.

  • 25Pożądliwość próżniaka go zabija, bo jego ręce wzdragają się, by pracować,

  • 30Oto nadejdą dni mówi WIEKUISTY, że zawrę z domem Israela i domem Judy Nowe Przymierze.