Ksiega Hioba 14:22

Biblia Gdanska (1632/1881)

Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 19:20 : 20 Do skóry, do mojego ciała przylgnęły moje kości, a ocalały zaledwie dziąsła moich zębów.
  • Hi 19:22 : 22 Czemu mnie prześladujecie jak Bóg i nie możecie się nasycić moją cielesną naturą?
  • Hi 19:26 : 26 A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.
  • Hi 33:19-21 : 19 Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka. 20 Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby. 21 Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.
  • Prz 14:32 : 32 Przez swą złość bywa strącony niegodziwy; lecz sprawiedliwy ufa jeszcze przy swojej śmierci.
  • Lk 16:23-24 : 23 A w Krainie Umarłych, będąc w męczarniach, podniósł swoje oczy i widzi z daleka Abrahama oraz Łazarza na jego łonie. 24 Zatem wołając, powiedział: Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną oraz poślij Łazarza, aby zanurzył w wodzie czubek swojego palca i ochłodził mój język, bo cierpię w tym płomieniu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:18-22
    5 wersety
    80%

    18Tak,ochrania jego duszę od zniszczenia, by pod oręż nie poszło jego życie.

    19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.

    20Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby.

    21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

    22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 21Gdy jego dzieci cześć zyskują – on jest tego nieświadom; a kiedy są w poniżeniu – on na nie nie uważa.

  • 25A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

  • 17Oto co więc, uznałem za dobre i piękne: Jeść, pić oraz używać dobrego z całego swego trudu, którym się ktoś trudzi pod słońcem przez nieliczne dni swego życia, które dał mu Bóg; gdyż to jest jego udział.

  • 11Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,

  • Hi 20:10-11
    2 wersety
    75%

    10Jego dzieci muszą zaspakajać krzywdzonych, a jego ręce – zwrócić, co wydarł.

    11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

  • 23Przecież wszystkie jego dni są cierpieniem, a zgryzota jego zajęciem; nawet w nocy nie odpoczywa jego serce. To też jest marność.

  • Hi 15:20-21
    2 wersety
    73%

    20Niegodziwy musi się trwożyć po wszystkie swoje dni i według liczby lat zachowanych dla okrutnego.

    21Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada gowśród pokoju.

  • 73%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • 13Już go ogarniają bóle rodzącej! O, niemądre dziecko! Nadszedł czas, lecz go nie starcza do porodu.

  • 21Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,

  • 22U spodu ma zębate skorupy, nimi zatacza ślad po mule.

  • 24Ale czyż każdy nie wyciąga jeszcze ręki w upadku; albo czy ginąc, nie podnosi jeszcze błagalnego krzyku?

  • 20Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?

  • 15Cóż mam teraz powiedzieć? Przecież gdy On mi to zapowiedział – On też dokona. Będę pielgrzymował przez wszystkie moje lata razem z goryczą mej duszy.

  • 24Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.

  • Hi 30:16-17
    2 wersety
    72%

    16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

    17Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju.

  • 32A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

  • 12Z miast rozlegają się ludzkie jęki, lamentuje dusza mordowanych, ale Bóg na tą ohydę nie zważa.

  • 5Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

  • 4Z powodu okrzyku wroga, wobec ucisku złoczyńcy; bo biedę na mnie zwalają oraz zawzięcie mnie ścigają.

  • 15Zaś pozostali po nim, będą pochowani w czasie zarazy i nie zapłaczą po nich ich wdowy.

  • 14Tak, Moi słudzy będą śpiewać z serdecznej radości, a wy będziecie wykrzykiwać z bólu serca i wyć od skruszenia ducha.

  • 20Zaprawdę, nie zaznawał pokoju w swoim wnętrzu, dlatego też nie zatrzyma niczego ze swych skarbów.

  • Hi 18:12-13
    2 wersety
    71%

    12Łaknie go niedola, zaś u jego boku przygotowana jest klęska.

    13Pierworodny śmiercipożera włókna jego skóry oraz pochłania jego członki.

  • 13Nawet w śmiechu może zaboleć serce, a końcem radości bywa zgryzota.

  • 28Niechaj siedzi samotnie i milczy, kiedy go jarzmem obarczył.

  • 3Moje biodra są pełne dreszczu; ogarnęły mnie bóle, jak bóle rodzącej; jestem tak oszołomiony, że nie słyszę; strwożony tak, że nie widzę.

  • 4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 11Dlatego nie pohamuję swych ust i będę mówił w udręczeniu mojego ducha; zawodził w goryczy mojej duszy.

  • 19Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.

  • 14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.

  • 18Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • Hi 21:20-21
    2 wersety
    71%

    20Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.

    21Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?

  • 19Biada mi wobec mojego pogromu, nieuleczalna jest moja rana! A mawiałem: Naprawdę, zniosę to cierpienie!

  • 17Miłosierny człowiek sam sobie dobrze świadczy; a okrutny dręczy swe własne ciało.

  • 14Człowiek jak nagi wyszedł z łona swojej matki tak i nagi znowu odejdzie, zupełnie jak był przedtem; nic nie uniesie ze swej pracy, co mógłby zabrać swą ręką.

  • 6Więc doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 29A jeżeli sprzed mego oblicza zabierzecie i tego, a spotka go nieszczęście, wtedy w niedoli strącicie do grobu mą siwiznę.

  • 18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!