Ksiega Hioba 13:28

Biblia Gdanska (1632/1881)

A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 4:19 : 19 O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.
  • Ps 39:11 : 11 Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.
  • Oz 5:12 : 12 Tak stałem się dla Efraima jak mól, a dla domu Judy jakby tocząca zgnilizna.
  • Hi 30:17-19 : 17 Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju. 18 Wskutek przemożnej siły Boga zmieniła się moja szata i mnie ściska jak szyjny otwór mojej tuniki. 19 Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.
  • Hi 30:29-30 : 29 Stałem się bratem szakali i towarzyszem młodych strusi. 30 Moja skóra poczerniała i ze mnie spada, a me kości spieczone są od żaru.
  • Lb 12:12 : 12 Niech ona nie będzie jak ten martwy płód, któremu przy wyjściu z łona matki już odgniła połowa ciała.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 12Tak stałem się dla Efraima jak mól, a dla domu Judy jakby tocząca zgnilizna.

  • Hi 13:26-27
    2 wersety
    77%

    26Gdyż piszesz na mnie gorzki wyrok i dajesz mi w dziedzictwie winy mojej młodości.

    27Bo moje nogi kładziesz w pęta i śledzisz wszystkie me ścieżki, na terenie wyrzeźbiając ślady mych stóp.

  • Hi 33:21-22
    2 wersety
    76%

    21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

    22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • Hi 7:5-6
    2 wersety
    76%

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

  • Hi 30:18-19
    2 wersety
    75%

    18Wskutek przemożnej siły Boga zmieniła się moja szata i mnie ściska jak szyjny otwór mojej tuniki.

    19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • 74%

    2Wasze bogactwo znikło, a wasze szaty są zjedzone przez mole.

  • 8Bo jak szatę pożre ich mól i jak wełnę pogryzie ich robak; ale Moja sprawiedliwość ostoi się na wieki, a Me zbawienie od pokolenia do pokolenia.

  • 74%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 3W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • Iz 38:12-13
    2 wersety
    73%

    12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

    13Wołałem do rana jak lew – bo tak gruchotał wszystkie moje kości; a dziś, zanim nadejdzie noc, to mi dokonasz.

  • 18Zbuduje swój dom niby mszyca; jak budę, którą wystawia stróż.

  • 13Z wysoka zesłał ogień w moje kości oraz je opanował. Zastawił sidła na me nogi oraz mnie odtrącił do tyłu; uczynił mnie pustkowiem oraz na zawsze zbolałą.

  • Hi 16:8-9
    2 wersety
    73%

    8Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

    9Jego gniew mnie szarpie i ściga, zgrzyta na mnie swoimi zębami; jak wróg rozsrożył na mnie swój wzrok.

  • 9Oto Pan, WIEKUISTY mi dopomoże; kto mnie potępi? Oto wszyscy zwiotczeją jak szata, mól ich zgryzie.

  • 28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

  • Hi 4:19-20
    2 wersety
    72%

    19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

  • Hi 18:12-13
    2 wersety
    72%

    12Łaknie go niedola, zaś u jego boku przygotowana jest klęska.

    13Pierworodny śmiercipożera włókna jego skóry oraz pochłania jego członki.

  • 19ale ty jesteś rzucony z dala od twego grobu, jak wzgardzona odrośl; otoczony poległymi, przebitymi mieczem; tymi, co spadają do kamiennych ścian mogiły jako stratowany trup.

  • 15Tam cię pochłonie ogień, wytępi miecz, pożre cię jako chmarę chrząszczy – choćbyś się skupiła jak chrząszcze i zgromadziła jak szarańcza.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 12Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek.

  • Hi 16:13-15
    3 wersety
    72%

    13Okrążają mnie Jego strzały, bez litości rozdziera moje nerki, a mą żółć wylewa na ziemię.

    14Uderza we mnie ciosem za ciosem; rzucił się na mnie jak mocarz.

    15Uszyłem wórwokół mej skóry, a mój rógwryłem w ziemię.

  • Ps 22:13-15
    3 wersety
    71%

    13Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu.

    14Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.

    15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • 16Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.

  • 14aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;

  • 11Kładzie w okowy moje nogi oraz śledzi wszystkie moje ścieżki.

  • 18Umiłował przekleństwo więc niechaj na niego spadnie; nie pragnął błogosławieństwa więc niech się od niego oddali

  • 8Razem szepczą przeciwko mnie; knują na mnie wszyscy, co mają mnie w nienawiści; biada mi.

  • 5Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

  • Ps 39:10-11
    2 wersety
    71%

    10Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

    11Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.

  • 11one będą zniszczone, ale Ty trwasz; i wszystkie się zestarzeją jak szata,

  • 11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • 19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 11Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,

  • 17Pod swoimi skibami zgniły ziarna; opustoszały spichlerze oraz zapadły się stodoły; zboże poschło.