Ksiega Hioba 27:18

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zbuduje swój dom niby mszyca; jak budę, którą wystawia stróż.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 8:14-15 : 14 Zaprawdę, odcięta jest jego podpora; a to, w czym pokłada nadzieję jest tylko pajęczą tkanką. 15 Polega na swoim domu, ale się nie ostoi; wspiera się na nim, ale nie wytrzyma.
  • Iz 1:8 : 8 A pozostała córa Cyonu jest jak mata w winnicy, jak budka na polu ogórków, jak oblężone miasto.
  • Iz 38:12 : 12 Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.
  • Iz 51:8 : 8 Bo jak szatę pożre ich mól i jak wełnę pogryzie ich robak; ale Moja sprawiedliwość ostoi się na wieki, a Me zbawienie od pokolenia do pokolenia.
  • Lm 2:6 : 6 Porył jak ogród Swój namiot, zburzył miejsce Swojego zboru; WIEKUISTY poddał w Cyonie zapomnieniu uroczystość i szabat. W Swoim srogim gniewie porzucił i króla, i kapłana.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 4:19-20
    2 wersety
    78%

    19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

  • Hi 15:28-29
    2 wersety
    77%

    28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

    29Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

  • 15Polega na swoim domu, ale się nie ostoi; wspiera się na nim, ale nie wytrzyma.

  • Hi 27:19-20
    2 wersety
    75%

    19Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.

    20Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

  • Hi 20:18-19
    2 wersety
    75%

    18Musi zwrócić cudzą pracę, nie strawi jej; i ile dóbr nie nabył – nimi się nie ucieszy.

    19Bowiem gnębił i opuszczał biednych oraz zagarnął dom, którego nie zbudował.

  • Jr 22:13-14
    2 wersety
    75%

    13Biada temu, kto buduje swój dom z niesprawiedliwości, a swoje pokoje z bezprawia; swoim bliźnim posługuje się bez zapłaty oraz jego zarobku mu nie płaci!

    14I powiada: Wybuduję sobie przestronny dom oraz obszerne komnaty; i zakłada sobie szerokie okna, obija je cedrowym drzewem oraz maluje cynobrem!

  • Hi 27:16-17
    2 wersety
    74%

    16Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,

    17on nabędzie, ale sprawiedliwy je przyodzieje, a to srebro rozdzieli nieskazitelny.

  • 28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • 73%

    9Biada temu, kto w swoim domu gromadzi niecny zysk, pragnąc wysoko założyć swoje gniazdo i w ten sposób ujść z mocy złego!

  • 18Przez gnuśność dach się zapada, zaś przez opieszałość kapie w domu.

  • 27Urządź twoje sprawy na zewnątrz, przyszykuj je sobie na polu, a dopiero potem wybuduj swój dom.

  • 27Jak klatka pełna ptactwa tak i ich domy pełne są łupu zdrady; w ten sposób się wzmocnili i wzbogacili.

  • Hi 20:26-28
    3 wersety
    71%

    26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.

    27Niebiosa odsłaniają jego winę, a ziemia powstaje przeciw niemu.

    28Plon jego domu będzie uprowadzony; w dzień Jego gniewu stanie się rozpływającą się wodą.

  • Hi 18:14-15
    2 wersety
    71%

    14Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.

    15To, co do niego nie należy, osiada w jego namiocie, a na jego siedzibę sypią siarkę.

  • 1Pieśń pielgrzymia Salomona. Jeśli WIEKUISTY nie zbuduje domu, na próżno trudzą się nim budowniczowie; jeśli WIEKUISTY nie strzeże miasta na próżno czuwa straż.

  • Hi 18:6-7
    2 wersety
    71%

    6W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.

    7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.

  • 14wraz z królami i radcami ziemi, co wystawiali sobie ruiny.

  • 11Dom niegodziwych ulegnie zagładzie, a namiot prawych zakwitnie.

  • 18A w istocie, On napełniał dobrem ich domy – chociaż zamysły niegodziwych dalekie są od moich.

  • 3Dom bywa zbudowany mądrością, a utwierdzony roztropnością.

  • 29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.

  • 6Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a mój wiek jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko marnością, każdy istniejący człowiek. Sela.

  • 11Kuropatwą, która wysiaduje to, czego nie zniosła, jest ten, kto nieuczciwie zdobywa bogactwa; w połowie swoich dni musi je opuścić, a u swojego kresu będzie głupcem.

  • 18Powiedział także: To uczynię: Rozwalę moje składy i zbuduję większe, oraz zgromadzę tam całe moje plony i moje bogactwa.

  • 1Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupota burzy go swoimi rękami.

  • 11Bo oto WIEKUISTY rozkaże, a większy dom roztrącą w rumowiska, zaś mniejszy dom w zwaliska.

  • 14Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.

  • 7Jeden udaje bogatego, chociaż nic nie posiada; inny udaje biednego, chociaż ma znaczne mienie.

  • 11Mienie bogatego jest jego warownym miastem i niby wysokim murem w jego wyobraźni.

  • 11Dlatego, że depczecie biednego i bierzecie od niego dary w zbożu, to wprawdzie zbudujecie domy z ciosu – lecz nie będziecie w nich mieszkać, zasadzicie rozkoszne winnice – ale wina z nich nie będziecie pili.

  • 21Tak oto bywa z mieszkaniem szalbierza; takim jest miejsce tego, co nie znał Boga.

  • 7To też Pan uprzątnie cię na wieki; pochwyci cię, wyrwie cię z namiotu i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.

  • 20Bowiem za krótkie będzie łoże, aby się rozciągnąć oraz za szczupłe przykrycie, choćby się skurczono,

  • 15Oto człowiek poczyna bezprawie, brzemienny jest zgubą i rodzi fałsz,

  • 69%

    2Wasze bogactwo znikło, a wasze szaty są zjedzone przez mole.

  • 21Taki jest ten, kto sam sobie zbiera skarb, a nie bogaci się u Boga.

  • 18A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

  • 19Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczy, oraz gdzie złodzieje podkopują i kradną;

  • 15Mienie możnego jest jego warownym grodem; a postrachem biednych ich ubóstwo.

  • 12Sprawiedliwy zastanawia się nad domem niegodziwego, kiedy On wtrąci niegodziwych w niedolę.