Ksiega Hioba 18:14

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 8:14 : 14 Zaprawdę, odcięta jest jego podpora; a to, w czym pokłada nadzieję jest tylko pajęczą tkanką.
  • Hi 8:22 : 22 twoi nieprzyjaciele okryją się hańbą, a namiotu niegodziwych nie będzie.
  • Hi 11:20 : 20 Ale oczy niegodziwych zanikną, a ich nadzieją jest wyzionięcie ducha.
  • Hi 24:17 : 17 Bowiem śmiertelny mrok jest dla nich wspólnie porankiem, bo dobrze są obeznani ze strachami śmiertelnej pomroki.
  • Ps 55:4 : 4 Z powodu okrzyku wroga, wobec ucisku złoczyńcy; bo biedę na mnie zwalają oraz zawzięcie mnie ścigają.
  • Ps 112:10 : 10 Widzi to niegodziwy i się złości, zgrzyta zębami i ginie; znika pragnienie nieprawych.
  • Prz 10:28 : 28 Nadzieja sprawiedliwych uwieńczy się radością, a otucha niegodziwych zaginie.
  • Prz 14:32 : 32 Przez swą złość bywa strącony niegodziwy; lecz sprawiedliwy ufa jeszcze przy swojej śmierci.
  • Mt 7:26-27 : 26 A każdy, co słucha tych moich słów, a ich nie czyni, będzie przyrównany do męża głupiego, który zbudował swój dom na piasku; 27 i spadł gwałtowny deszcz, przyszły powodzie oraz zadęły wiatry, i uderzyły na ten dom, i upadł, a jego upadek był wielki.
  • 1 Kor 15:55-56 : 55 Śmierci, gdzie twoje żądło? Gdzie twe zwycięstwo, Kraino Umarłych? 56 A żądłem śmierci jest grzech, a mocą grzechu jest Prawo.
  • Hbr 2:15 : 15 Także aby wyzwolił tych, którzy przez całe życie, w lęku śmierci podlegli niewoli.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 18:15-20
    6 wersety
    83%

    15To, co do niego nie należy, osiada w jego namiocie, a na jego siedzibę sypią siarkę.

    16Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.

    17Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach.

    18Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.

    19W jego rodzinie nie pozostaje mu ani syn, ani wnuk i nie ma niedobitka w jego mieszkaniu.

    20Potomni przerażają się jego dolą, a jego przodków ogarnia zgroza.

  • Hi 18:10-13
    4 wersety
    81%

    10Pętla ukryta jest przy ziemi, a pułapka na niego na ścieżce.

    11Zewsząd trwożą go strachy i płoszą na każdym kroku.

    12Łaknie go niedola, zaś u jego boku przygotowana jest klęska.

    13Pierworodny śmiercipożera włókna jego skóry oraz pochłania jego członki.

  • Hi 18:5-7
    3 wersety
    78%

    5Bo jednak światło niegodziwego gaśnie, a płomień jego ogniska nie świeci.

    6W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.

    7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.

  • Hi 20:26-27
    2 wersety
    76%

    26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.

    27Niebiosa odsłaniają jego winę, a ziemia powstaje przeciw niemu.

  • Hi 15:28-31
    4 wersety
    76%

    28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

    29Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

    30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

    31Niechaj nie ufa kłamstwu, bo się zawiedzie, a fałsz będzie jego nagrodą.

  • Hi 8:14-15
    2 wersety
    76%

    14Zaprawdę, odcięta jest jego podpora; a to, w czym pokłada nadzieję jest tylko pajęczą tkanką.

    15Polega na swoim domu, ale się nie ostoi; wspiera się na nim, ale nie wytrzyma.

  • 21Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada gowśród pokoju.

  • 20Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

  • 24Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.

  • 5Raczej upodobałeś sobie zło niż dobro, fałsz zamiast sprawiedliwych słów. Sela.

  • Hi 33:21-22
    2 wersety
    73%

    21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

    22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 9Jedna do drugiej przylega, sczepiają się nierozłącznie.

  • 15Dlatego niespodzianie przypadnie na niego klęska; nagle zostanie skruszony i nie będzie lekarstwa.

  • 32A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

  • 11Dom niegodziwych ulegnie zagładzie, a namiot prawych zakwitnie.

  • 10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

  • Hi 24:22-23
    2 wersety
    72%

    22A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie.

    23Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami.

  • 19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 10Dlatego otoczyły cię zewsząd sidła i trwoży cię nagły strach.

  • 15Ale stoczyłeś się do Krainy Umarłych, do tylnej części dołu.

  • 20Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.

  • 20Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.

  • 11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

  • 18Zbuduje swój dom niby mszyca; jak budę, którą wystawia stróż.

  • 22Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.

  • 70%

    6Czyżby twoja bogobojność nie była twą ufnością, a nadzieją twoje nieskazitelne postępowanie?

  • 10Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo.

  • 20Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.

  • 7To też Pan uprzątnie cię na wieki; pochwyci cię, wyrwie cię z namiotu i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.

  • 2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 70%

    5Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.

  • 23Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu.

  • 25Nie powinieneś się obawiać nagłego strachu, ani grozy, gdy przypadnie na niegodziwych.