Ksiega Hioba 27:20

Biblia Gdanska (1632/1881)

Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 15:21 : 21 Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada gowśród pokoju.
  • Hi 18:11 : 11 Zewsząd trwożą go strachy i płoszą na każdym kroku.
  • Hi 20:8 : 8 Uleci jak sen i go nie znajdą; został spłoszony niby nocne widziadło.
  • Hi 20:23 : 23 Choćby mu starczyło na napełnienie swojego wnętrza Bóg spuszcza na niego żar Swojego gniewu oraz zrasza go siarczystą swą wilgocią.
  • Hi 21:18 : 18 A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.
  • Hi 22:16 : 16 Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.
  • Hi 34:20 : 20 W mgnieniu oka i pośród nocy giną; naród się wzburza, a znikają; usuwa mocarzy nie poruszając ręką.
  • Ps 18:4 : 4 Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów.
  • Ps 42:7 : 7 Panie mój, zgnębiona jest we mnie moja dusza, kiedy Ciebie wspominam na ziemi Jardenu i Chermonu oraz na górze Micar.
  • Ps 69:14-15 : 14 Ale ja, WIEKUISTY, w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą; Boże, w Twym wielkim miłosierdziu, odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia. 15 Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód.
  • Dn 5:30 : 30 Tej nocy został także zabity Belszassar, król kasdejski.
  • Jon 2:3 : 3 I powiedział: Z mojej niedoli wołałem do WIEKUISTEGO, a odezwał się do mnie; błagałem z wnętrza przepaści, a usłyszałeś mój głos.
  • Wj 12:29 : 29 A o północy się stało, że WIEKUISTY poraził wszystko pierworodne w ziemi Micraim od pierworodnego faraona, który miał zasiąść na jego tronie, aż do pierworodnego więźnia, który był w więzieniu, i wszelkie pierworodne z bydła.
  • 2 Krl 19:35 : 35 I tej nocy się stało, że wyszedł anioł WIEKUISTEGO i poraził w obozie asyryjskim sto osiemdziesiąt pięć tysięcy. A kiedy wstali z rana – oto wszyscy byli martwymi trupami.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 27:21-22
    2 wersety
    84%

    21Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.

    22Bóg go odtrąci, wciąż będzie na niego mierzył; zatem przed Jego mocą musi uciekać i uciekać. 23 Wtedy każdy klaśnie nad nim rękami i syknięciem usunie go z jego miejsca.

  • 19Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.

  • Hi 30:14-15
    2 wersety
    77%

    14Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

    15Przeciw mnie zwróciły się strachy; jak wiatr ścigają moją godność, więc jak obłok zanika moje zwycięstwo.

  • Hi 22:10-11
    2 wersety
    76%

    10Dlatego otoczyły cię zewsząd sidła i trwoży cię nagły strach.

    11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

  • 11Zewsząd trwożą go strachy i płoszą na każdym kroku.

  • 8Uleci jak sen i go nie znajdą; został spłoszony niby nocne widziadło.

  • 21Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada gowśród pokoju.

  • Hi 24:17-19
    3 wersety
    75%

    17Bowiem śmiertelny mrok jest dla nich wspólnie porankiem, bo dobrze są obeznani ze strachami śmiertelnej pomroki.

    18Lekko się unoszą na powierzchni wody, ich udział na ziemi jest przeklęty; nie kierują się na drogę do swych winnic.

    19Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.

  • Hi 15:23-24
    2 wersety
    75%

    23Tuła się za chlebem – gdzie go znaleźć? Wie, że dla niego zgotowany jest dzień ciemności.

    24Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.

  • 20W mgnieniu oka i pośród nocy giną; naród się wzburza, a znikają; usuwa mocarzy nie poruszając ręką.

  • Hi 20:25-28
    4 wersety
    74%

    25Wyciąga go, a z grzbietu wychodzi iskrząca się stal z jego żółcią; uchodzi, lecz na nim strachy.

    26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.

    27Niebiosa odsłaniają jego winę, a ziemia powstaje przeciw niemu.

    28Plon jego domu będzie uprowadzony; w dzień Jego gniewu stanie się rozpływającą się wodą.

  • 14Czas wieczoru – a oto trwoga! Już przed porankiem – a go nie ma. Takim jest udział naszych łupieżców oraz los naszych grabieżców.

  • 14Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.

  • 19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 27Kiedy przyjdzie na was jak burza, gdy jak wicher nadciągnie wasze nieszczęście, kiedy przyjdzie na was nędza i utrapienie.

  • 18Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.

  • 11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

  • 15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

  • Hi 15:29-30
    2 wersety
    72%

    29Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

    30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • 22A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie.

  • 4w oddaleniu od zamieszkałych siedzib, gdzie o nich zapomniały stopy przechodniów; przebijają szyb i zawieszeni, kołyszą się z dala od ludzi.

  • Hi 20:22-23
    2 wersety
    72%

    22Gnębi się w pełni swego dostatku oraz spada na niego cała moc strapienia.

    23Choćby mu starczyło na napełnienie swojego wnętrza Bóg spuszcza na niego żar Swojego gniewu oraz zrasza go siarczystą swą wilgocią.

  • 7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.

  • 4Odurzone jest moje serce oraz przeraża mnie strach; wieczór mojej rozkoszy zamieniono mi w grozę.

  • 19Ile razy przeciągnie – was pochwyci, a będzie przeciągał codziennie, we dnie i w nocy, a zatem wykład baśni stanie się tylko trwogą.

  • 20Zaprawdę, nie zaznawał pokoju w swoim wnętrzu, dlatego też nie zatrzyma niczego ze swych skarbów.

  • 18A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

  • Hi 3:5-6
    2 wersety
    71%

    5Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.

    6I ową noc – niech ją ogarnia mrok, by się nie zaliczała pomiędzy doby roku, i nie weszła w poczet miesięcy.

  • 13W chwili marzeń, po nocnych widziadłach, gdy ludzi opada głęboki sen,

  • 20Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.

  • 25Ponieważ zna ich sprawy – przez noc ich strąca, zatem zostają zmiażdżeni.

  • 5Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości.

  • 19jak woda wydrąża skały i fale spłukują grunt ziemi tak nadzieje człowieka wniwecz obracasz.

  • 18Kiedy nadchodzi żar, niech cię swoim nadmiarem nie skusi do urągania; ani niech cię nie uwiedzie wielkość daru.

  • 5W moim wnętrzu drży moje serce oraz przypadły do mnie strachy śmierci.

  • 20Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.

  • 25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;

  • 16Jestem nędzny i konający od wstrząsów; znosiłem Twoje grozy, upadam.