Ksiega Hioba 30:14

Biblia Gdanska (1632/1881)

Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 22:16 : 16 Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.
  • Ps 18:4 : 4 Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów.
  • Ps 69:14-15 : 14 Ale ja, WIEKUISTY, w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą; Boże, w Twym wielkim miłosierdziu, odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia. 15 Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód.
  • Iz 8:7-8 : 7 więc oto Pan sprowadzi na nich potężne i wielkie wody rzeki – króla Aszuru i cały jego zastęp; zatem wystąpi ze wszystkich swoich łożysk oraz zaleje wszystkie swe brzegi. 8 Potem przeniknie do Judy i się rozleje, wzbierze, i dojdzie aż po szyję; a rozpostarcie jego skrzydeł ogarnie obszar twojego kraju, Immanuelu!

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 30:11-13
    3 wersety
    83%

    11Bowiem Bóg rozwiązał moją przewagę oraz mnie upokorzył; dlatego i oni skierowali przede mnie wędzidło.

    12Po mej prawicy powstaje banda młodzików, potrącają me nogi i ku mnie torują swoje zgubne drogi.

    13Zburzyli moją ścieżkę; przyczyniają się do mej nędzy; oni, co sami nie mają nikogo, kto by ich wspomógł.

  • Hi 30:15-16
    2 wersety
    81%

    15Przeciw mnie zwróciły się strachy; jak wiatr ścigają moją godność, więc jak obłok zanika moje zwycięstwo.

    16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • Hi 16:12-14
    3 wersety
    80%

    12Żyłem spokojnie – a mnie skruszył; pochwycił za mój kark, wstrząsnął mną oraz mnie Sobie postawił za cel.

    13Okrążają mnie Jego strzały, bez litości rozdziera moje nerki, a mą żółć wylewa na ziemię.

    14Uderza we mnie ciosem za ciosem; rzucił się na mnie jak mocarz.

  • Ps 88:16-17
    2 wersety
    79%

    16Jestem nędzny i konający od wstrząsów; znosiłem Twoje grozy, upadam.

    17Przeszły po mnie Twe ognie i skruszyły mnie Twoje trwogi.

  • 19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • Ps 124:4-5
    2 wersety
    75%

    4Wtedy by nas wody zalały, a strumień wezbrał nad naszą duszą.

    5Wtedy burzliwe wody by naszły nad naszą duszę.

  • Lm 3:53-54
    2 wersety
    75%

    53W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień.

    54Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.

  • 10A ludzie otwierają przeciwko mnie swe usta, sromotnie uderzają me lica, razem się przeciw mnie skupiają.

  • Ps 22:13-14
    2 wersety
    74%

    13Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu.

    14Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.

  • 5Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości.

  • 4w oddaleniu od zamieszkałych siedzib, gdzie o nich zapomniały stopy przechodniów; przebijają szyb i zawieszeni, kołyszą się z dala od ludzi.

  • 2Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.

  • Ps 118:11-12
    2 wersety
    74%

    11Obległy mnie oraz otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

    12Obległy mnie jak pszczoły, zapłonęły jak płomień cierni; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

  • 20Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

  • 4Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów.

  • 15A oni podczas mego upadku cieszą się oraz gromadzą; oszczercy, których nie znam, gromadzą się przeciw mnie; szarpią mnie oraz nie poprzestają.

  • 7Panie mój, zgnębiona jest we mnie moja dusza, kiedy Ciebie wspominam na ziemi Jardenu i Chermonu oraz na górze Micar.

  • 5Już myślałem: Jestem odrzucony sprzed Twojego oblicza! Czy jeszcze kiedykolwiek ujrzę Twój święty Przybytek?

  • 47Naszym działem były trwoga i dół, spustoszenie oraz zniszczenie.

  • 3Przed Nim wylewam mój żal; przed Nim moją niedolę wypowiadam.

  • 27Kiedy przyjdzie na was jak burza, gdy jak wicher nadciągnie wasze nieszczęście, kiedy przyjdzie na was nędza i utrapienie.

  • 19Napadli na mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale WIEKUISTY stał się moją podporą.

  • 12Razem nadciągnęły Jego hufce; do mnie utorowały sobie drogę i rozłożyły się dookoła mego namiotu.

  • 20Następuje pogrom za pogromem, tak, spustoszony jest cały kraj; nagle spustoszone są me namioty, w okamgnieniu moje zasłony!

  • 30W ów dzień zahuczy nad nim jak huk morza. A gdy popatrzą na ziemię – tu ciemność, w jej chmurach zaćmiony księżyc i słońce.

  • 6Wywyż się, Panie, nad niebiosa, oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.

  • Ps 56:5-6
    2 wersety
    73%

    5W Bogu się chlubię Jego Słowem oraz polegam na Bogu; zatem się nie obawiam, cóż mi może uczynić cielesna natura?

    6Ustawicznie przekręcają moje słowa, wszystkie ich zamysły są ku mojemu nieszczęściu.

  • 13Z wysoka zesłał ogień w moje kości oraz je opanował. Zastawił sidła na me nogi oraz mnie odtrącił do tyłu; uczynił mnie pustkowiem oraz na zawsze zbolałą.

  • 9Wróg powiedział: Będę ich gonił; doścignę, rozdzielę łupy, nasyci się nimi moja dusza; obnażę mój miecz i wytępi ich moja ręka.

  • 3I powiedział: Z mojej niedoli wołałem do WIEKUISTEGO, a odezwał się do mnie; błagałem z wnętrza przepaści, a usłyszałeś mój głos.

  • 12Złupią twe skarby, zrabują twoje towary, zburzą twe mury, rozwalą domy twojej rozkoszy; a kamienie, drzewo i twój gruz wrzucą w głębiny morza.

  • 18Ocalił mnie od potężnego wroga, oraz od moich nieprzyjaciół, chociaż byli mocniejsi ode mnie.

  • 5Pokryły ich otchłanie, zapadli się w głębię jak kamień.

  • 24Gdyż mojemu chlebowi towarzyszy mój jęk, a me skargi rozlewają się niczym woda.

  • 16Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.

  • 38Ścigałem moich wrogów, dogoniłem ich i nie wróciłem, aż doszczętnie ich wytępiłem.

  • 14Czas wieczoru – a oto trwoga! Już przed porankiem – a go nie ma. Takim jest udział naszych łupieżców oraz los naszych grabieżców.

  • 14W środku ich pokoleń przebijasz jego głowę, głowę ich mniejszych wodzów, co pędzą wichrem, by mnie rozproszyć. Sam ich okrzyk jak gdyby ma pochłonąć biednego, który się schował w kryjówce.