Ksiega Psalmów 124:4

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wtedy by nas wody zalały, a strumień wezbrał nad naszą duszą.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 22:11 : 11 Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.
  • Ps 18:4 : 4 Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów.
  • Ps 32:6 : 6 O to winien się modlić do Ciebie każdy pobożny, w czasie, w którym może Cię znaleźć, aby go nie dosięgnął wylew wielkich wód.
  • Ps 42:7 : 7 Panie mój, zgnębiona jest we mnie moja dusza, kiedy Ciebie wspominam na ziemi Jardenu i Chermonu oraz na górze Micar.
  • Ps 69:2 : 2 Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.
  • Ps 69:15 : 15 Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód.
  • Iz 8:7-8 : 7 więc oto Pan sprowadzi na nich potężne i wielkie wody rzeki – króla Aszuru i cały jego zastęp; zatem wystąpi ze wszystkich swoich łożysk oraz zaleje wszystkie swe brzegi. 8 Potem przeniknie do Judy i się rozleje, wzbierze, i dojdzie aż po szyję; a rozpostarcie jego skrzydeł ogarnie obszar twojego kraju, Immanuelu!
  • Iz 28:2 : 2 Oto Pan ma silnego i potężnego; on ją siłą strąci na ziemię, jak nawałnica gradu, burza niszcząca, jak powódź wód gwałtownych i wezbranych.
  • Iz 59:19 : 19 Na Zachodzie będą się obawiać Imienia WIEKUISTEGO, a na wschodzie słońca – Jego majestatu; gdy wróg nadciągnie jak rzeka uniesie go tchnienie WIEKUISTEGO.
  • Jr 46:7-8 : 7 Kim jest ten, co wzbiera niby rzeka i jak strumienie pienią się jego fale? 8 To Micraim wzbiera jak rzeka, jak strumienie pienią się jego fale i mówi: Dźwignę się, pokryję ziemię, zniweczę miasta i ich mieszkańców!
  • Dn 9:26 : 26 Po owych sześćdziesięciu dwóch będących po siedem, Mesjasz zostanie zabity, jednak to mu nic nie zaszkodzi; owszem, lud wodza, co przyjdzie, zniszczymiasto oraz Świątynię, a jego koniec będzie w powodzi, bo aż do końca wojna i ustawiczne przerażenie.
  • Ap 12:15-16 : 15 Zaś wąż wyrzucił za kobietą wodę ze swego pyska, prawie jak rzekę, by ją uczynić niesioną prądem rzeki. 16 Lecz kobiecie przyszła z pomocą ziemia. Ziemia otworzyła swe usta oraz wchłonęła rzekę, którą smok wyrzucił z jego pyska.
  • Ap 17:1 : 1 Przyszedł też jeden z siedmiu aniołów, który miał siedem czasz oraz zaczął rozmawiać ze mną, mówiąc: Chodź, pokażę ci sąd nad wielką prostytutką, co siedzi koło wielu wód.
  • Ap 17:15 : 15 Także mi mówi: Wody, które ujrzałeś, gdzie rozsiadła się prostytutka, są ludami, tłumami, narodami i językami.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 124:5-7
    3 wersety
    94%

    5Wtedy burzliwe wody by naszły nad naszą duszę.

    6Wysławiony WIEKUISTY, który nas nie wydał na łup ich zębom.

    7Jak ptak z sideł ptaszników, tak uszła nasza dusza; sidła się porwały, a myśmy uszli.

  • Ps 124:2-3
    2 wersety
    87%

    2Gdyby nie WIEKUISTY, który był z nami, kiedy ludzie powstali przeciw nam,

    3kiedy zapłonął na nas ich gniew wtedy żywcem by nas pochłonęli.

  • 5Już myślałem: Jestem odrzucony sprzed Twojego oblicza! Czy jeszcze kiedykolwiek ujrzę Twój święty Przybytek?

  • 54Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.

  • Ps 69:1-2
    2 wersety
    76%

    1Przewodnikowi chóru, na sześć głosów. Od Dawida.

    2Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.

  • 2 Sm 22:5-6
    2 wersety
    75%

    5Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości.

    6Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.

  • 14Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

  • 26piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

  • 7Panie mój, zgnębiona jest we mnie moja dusza, kiedy Ciebie wspominam na ziemi Jardenu i Chermonu oraz na górze Micar.

  • Ps 123:3-4
    2 wersety
    74%

    3Zmiłuj się nad nami, WIEKUSTY, zmiłuj się nad nami, bo jesteśmy bardzo przesyceni pogardą.

    4Nasza dusza nad miarę się nasyciła i urąganiem hardych, i wzgardą wyniosłych.

  • 3I powiedział: Z mojej niedoli wołałem do WIEKUISTEGO, a odezwał się do mnie; błagałem z wnętrza przepaści, a usłyszałeś mój głos.

  • 5Pokryły ich otchłanie, zapadli się w głębię jak kamień.

  • 4Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów.

  • 16Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.

  • 11a wody pokryły ich ciemięzców; ani jeden z nich nie pozostał.

  • 19Nie cofnęło się wstecz nasze serce; nasze kroki nie zboczyły z Twej ścieżki.

  • 3Utwierdzony Twój dawny tron oraz Ty sprzed wieków.

  • 16Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.

  • 4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 12Pochłoniemy ich żywcem jak Kraina Umarłych; ostatecznie, jak gdyby zstępujących do grobu.

  • 6Przemienił morze w ląd, a rzekę przeszli pieszo; i w Nim się tam uradowali.

  • 12Człowieka ustanowiłeś naszą głową; upadliśmy w ogień i wodę, lecz nas wyprowadziłeś do pełni szczęścia.

  • 10Zadąłeś Twoim tchnieniem i okryło ich morze; w potężnych wodach pogrążyli się jakby ołów.

  • 15Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód.

  • 4w oddaleniu od zamieszkałych siedzib, gdzie o nich zapomniały stopy przechodniów; przebijają szyb i zawieszeni, kołyszą się z dala od ludzi.

  • 17Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli.

  • 53Prowadził ich bezpiecznie oraz się nie trwożyli, a ich wrogów pokryło morze.

  • 71%

    4Za pieniądze pijamy naszą wodę; nasze drzewo gromadzimy za opłatą.

  • 16Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata.

  • 11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

  • 3Dlatego się nie zatrwożymy, kiedy zostanie wstrząśnięta ziemia i zapadną się góry w łono mórz.

  • 5Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.

  • 6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.

  • 10Na Twój widok dygocą góry i wzbiera wylew wód; toń wydaje swój szum oraz ku wysokości podnosi swoje ręce!

  • 19Szybszymi niż orły pod niebem stali się nasi prześladowcy; ścigali nas po górach, czyhali na nas na puszczy.

  • 19Zaś wody na ziemi wzmagały się coraz bardziej oraz pokryły wszystkie wysokie góry, co są pod całym niebem.

  • 11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

  • 25Czemu zakrywasz Twe oblicze? Zapominasz naszą nędzę i ucisk?

  • 44gdy przemienił ich rzeki w krew, więc nie mogli pić swoich wód.

  • 1Nad rzekami Babelu, tam siedzieliśmy płacząc i wspominając Cyon.

  • 46Otwierali na nas usta wszyscy nasi wrogowie.

  • 3Widziało to morze i uciekło. Jarden cofnął się wstecz.

  • 16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • 4I znowu wymierzył tysiąc oraz kazał mi przejść przez wodę, a ta woda sięgała teraz do kolan. I znowu wymierzył tysiąc oraz kazał mi przejść przez wodę, a ta woda sięgała już po biodra.