Ksiega Psalmów 66:12

Biblia Gdanska (1632/1881)

Człowieka ustanowiłeś naszą głową; upadliśmy w ogień i wodę, lecz nas wyprowadziłeś do pełni szczęścia.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 51:23 : 23 Podam go w rękę twoich gnębicieli, którzy mówili do twojej duszy: Nachyl się, abyśmy przeszli. Uczyniłaś twój grzbiet niczym ziemię i niczym ulicę dla przechodniów.
  • 1 Tes 3:3-4 : 3 Aby wśród tych utrapień nikt się nie zachwiał; ponieważ sami wiecie, że na to jesteśmy wystawieni. 4 Bo gdy byliśmy u was, wcześniej wam mówiliśmy, że mamy być uciskani. Tak się też stało, i o tym wiecie.
  • Jk 5:11 : 11 Oto uważamy za bogatych tych, którzy pozostali wytrwali. Usłyszeliście o wytrwałości Ijoba oraz zobaczyliście spełnienie Pana, że Pan jest wielce serdeczny i litościwy.
  • Ap 7:14-17 : 14 Zatem mu powiedziałem: Panie, ty wiesz. Więc mi powiedział: Oni są tymi, co przychodzą z wielkiego ucisku; wyprali też swoje szaty oraz je wybielili w krwi Baranka. 15 Dlatego są przed tronem Boga oraz dniem i nocą służą Mu w Jego Świątyni; a Ten, który siedzi na tronie, rozbije nad nimi namiot. 16 Nie będą już odczuwać głodu, ani nie będą spragnieni, nie padnie na nich słońce, ani żaden upał, 17 bo Baranek ten między nimi w centrum tronu będzie ich pasł oraz ich poprowadzi do źródeł wód życia, a Bóg zetrze z ich oczu każdą łzę.
  • Hi 36:16 : 16 Tak i ciebie może wyciągnąć z paszczy niedoli; więc zamiast ciasnoty twym udziałem byłaby przestrzeń, zaś twój stół zastawiony pełnią tłustości.
  • Ps 33:19 : 19 By wybawił ich duszę od śmierci i zachował ich życie podczas głodu.
  • Ps 40:2-3 : 2 Czekałem i czekałem na WIEKUISTEGO, a ku mnie się skłonił i wysłuchał moje wołanie. 3 Wydobył mnie z ogłuszającej otchłani, z grząskiego bagna, i postawił moje nogi na skale oraz upewnił moje kroki.
  • Ps 107:35-37 : 35 On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód. 36 Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania. 37 Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.
  • Ps 129:1-3 : 1 Pieśń pielgrzymia. Wielce mnie gnębili od mojej młodości niech to powie Israel. 2 Wielce mnie gnębili od mojej młodości, lecz mnie nie zmogli. 3 Oracze orali po mym grzbiecie i wydłużali swe bruzdy.
  • Iz 35:6-7 : 6 Wtedy chromy podskoczy jak jeleń oraz zaśpiewa język niemych; bo na pustyni wytrysną wody oraz potoki na stepie. 7 I miraż zamieni się w jezioro, a spragniona ziemia w źródła wód; w siedlisku szakali, w ich legowisku, będzie miejsce dla trzciny i sitowia.
  • Iz 43:1-2 : 1 A teraz, tak mówi WIEKUISTY, twój Stwórca Jakóbie; Ten, co cię ukrztałtował Israelu: Nie bój się, bo cię wybawię, wezwę cię po imieniu: Ty jesteś Moim! 2 Gdy przejdziesz przez wody – będę z tobą, przez rzeki – lecz ciebie nie uniosą; gdy pójdziesz przez ogień – nie oparzysz się i płomień ciebie nie spali.
  • Dz 14:22 : 22 utwierdzając dusze uczniów oraz zachęcając, aby trwać wiarą. Także że trzeba, abyśmy przez utrapienia weszli do Królestwa Boga.
  • Lk 16:25 : 25 Ale Abraham powiedział: Dziecko, przypomnij sobie, że twoje dobra odebrałeś w twoim życiu; a Łazarz, podobnie nieszczęścia. Zaś teraz, on tutaj jest pocieszany, a ty cierpisz.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 66:9-11
    3 wersety
    82%

    9Tego, który powołał do życia nasze dusze i nie dał się zachwiać naszej nodze.

    10Gdyż doświadczyłeś nas, Boże; wypławiałeś nas ogniem, jak się wypławia srebro.

    11Wprowadziłeś nas w matnię, nałożyłeś kleszcze na nasze biodra.

  • 6Przemienił morze w ląd, a rzekę przeszli pieszo; i w Nim się tam uradowali.

  • 15Kroczyłeś Twoimi rumakami po morzu, po wzburzonych i wielkich wodach.

  • Wj 15:12-13
    2 wersety
    74%

    12Wyciągnąłeś Twoją prawicę i pochłonęła ich ziemia.

    13A ten lud, który wybawiłeś, prowadzisz Twoją łaską; prowadzisz Twoją mocą do przybytku Twojej świętości.

  • Ps 124:3-6
    4 wersety
    74%

    3kiedy zapłonął na nas ich gniew wtedy żywcem by nas pochłonęli.

    4Wtedy by nas wody zalały, a strumień wezbrał nad naszą duszą.

    5Wtedy burzliwe wody by naszły nad naszą duszę.

    6Wysławiony WIEKUISTY, który nas nie wydał na łup ich zębom.

  • 13Wśród całopaleń wejdę do Twego domu, uiszczę Ci moje śluby,

  • Ne 9:11-12
    2 wersety
    73%

    11Rozdzieliłeś przed nimi morze, zatem przeszli po suchej ziemi przez środek morza; a tych, co ich gonili wrzuciłeś w głębinę, jak kamień w gwałtowne wody.

    12W słupie obłoku prowadziłeś we dnie, a w słupie ognia w nocy, aby oświetlać im drogę po której szli.

  • Pwt 26:8-9
    2 wersety
    71%

    8i WIEKUISTY wyprowadził nas z Micraim potężną ręką, podniesionym ramieniem, wielkim strachem, znakami oraz cudami.

    9Po czym przyprowadził nas na to miejsce i oddał nam tą ziemię; ziemię opływającą mlekiem i miodem.

  • 19Nie cofnęło się wstecz nasze serce; nasze kroki nie zboczyły z Twej ścieżki.

  • 13Który prowadził ich przez głębie, jak rumaki po stepie i nie ponieśli szkody.

  • 17Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli.

  • 2Gdy przejdziesz przez wody – będę z tobą, przez rzeki – lecz ciebie nie uniosą; gdy pójdziesz przez ogień – nie oparzysz się i płomień ciebie nie spali.

  • 19W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia.

  • 15Ty otworzyłeś źródła i potoki; Ty osuszyłeś bystre strumienie.

  • 7Wyzwoliłem jego grzbiet od brzemienia, a jego ręce uwolniły się od cebra.

  • 17WIEKUISTY jest naszym Bogiem. To On wyprowadził nas oraz naszych ojców z ziemi Micraim, z domu niewoli oraz na naszych oczach spełnił te wielkie znaki. Strzegł nas na całej drodze, którą przeszliśmy i pośród wszystkich ludów, między którymi przebywaliśmy.

  • 16Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata.

  • 70%

    6Nie mówili: Gdzie jest WIEKUISTY, który wyprowadził nas z ziemi Micraim, który prowadził nas po pustyni; po ziemi pustkowia i rozpadlin; po ziemi suchej i cienia śmierci; po ziemi, której nikt nie przebył oraz na której nie zamieszkał żaden człowiek?

  • 23Potem wyprowadził nas stamtąd, aby nas zaprowadzić i oddać nam ziemię, którą zaprzysiągł naszym ojcom.

  • 10Nie ty wysuszyłeś wody bezmiernej otchłani; morze, co morskie tonie zamieniło w drogę, by przeszli wyzwoleni?

  • 15Boga, który cię przeprowadził przez wielką i straszną pustynię, gdzie są jadowite węże, skorpiony oraz bezwodna susza a wytoczył ci wodę z krzemiennej skały.

  • 3Boże, porzuciłeś nas i nas złamałeś; gniewałeś się, ale nas pocieszasz.

  • 16Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.

  • 53Prowadził ich bezpiecznie oraz się nie trwożyli, a ich wrogów pokryło morze.

  • 20Jak mnie wystawiałeś na liczne i zgubne utrapienia, tak znowu mnie ożywiałeś, i znowu wydobywałeś z przepaści ziemi.

  • 9ziemia drżała i rozpływały się niebiosa, jak ten Synaj przed Bogiem, z powodu oblicza S Boga Israela.

  • 13Ty, Twą mocą rozdzieliłeś morze i zmiażdżyłeś głowy krokodyli na wodach.

  • 10Zadąłeś Twoim tchnieniem i okryło ich morze; w potężnych wodach pogrążyli się jakby ołów.

  • 7Wielkością Twojego majestatu kruszysz Twych przeciwników; wywierasz Twój gniew, więc pożera ich jakby źdźbło.

  • 21I nie pragnęli na stepach, po których ich poprowadził wytoczył im wody ze skały; rozsadził opokę, zatem trysnęły wody.

  • 22Podnosisz mnie, zawieszasz w powietrzu oraz niweczysz mój rozsądek.

  • 5Ty sam jesteś moim Królem; Boże, wyznacz zbawienie Jakóbowi.

  • 13Czy mało tego, że nas wyprowadziłeś z ziemi płynącej mlekiem i miodem, by nas zamorzyć na tej pustyni, a jeszcze chcesz panować nad nami jako władca?

  • 12Czy nie Ty, Boże, który nas porzuciłeś; nie występowałeś, Boże, pośród naszych zastępów.

  • 16Tak i ciebie może wyciągnąć z paszczy niedoli; więc zamiast ciasnoty twym udziałem byłaby przestrzeń, zaś twój stół zastawiony pełnią tłustości.

  • 20WIEKUISTY wziął was oraz was wyprowadził z miejsca topienia żelaza, z Micraim, abyście Mu byli oddanym ludem, jak dziś jesteście.

  • 45Pośród ludów uczyniłeś nas podmiotem oraz przedmiotem wstrętu.

  • 19Tak weszły do morza konie faraona wraz z jego jeźdźcami, a WIEKUISTY skierował na nich wody morza; zaś synowie Israela przeszli po suszy środkiem morza.

  • 20Wyprowadził mnie na przestronne miejsce i mnie wybawił, bo Sobie mnie upodobał.

  • 12W gniewie kroczysz po ziemi, w zapalczywości depczesz narody.

  • 15Podczas głodu dałeś im także chleb z niebios, a podczas ich pragnienia wyprowadziłeś im wodę ze skały. I rozkazałeś im, aby szli oraz posiedli ziemię, względem której podniosłeś rękę, że im dasz.

  • 16Tak mówi WIEKUISTY, który przygotował drogę na morzu i ścieżkę na bystrych wodach.