Ksiega Habakuka 3:10

Biblia Gdanska (1632/1881)

Na Twój widok dygocą góry i wzbiera wylew wód; toń wydaje swój szum oraz ku wysokości podnosi swoje ręce!

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 93:3 : 3 Utwierdzony Twój dawny tron oraz Ty sprzed wieków.
  • Hbr 11:29 : 29 Z wiary przeszli przez morze Czerwone jak przez stały ląd, a Egipcjanie zostali pochłonięci kiedy podjęli tego próbę.
  • Ps 98:7-8 : 7 Niechaj zahuczy morze i wszystko, co je zapełnia; świat oraz jego mieszkańcy. 8 Niech rzeki przyklasną dłonią i pospołu góry zawtórują,
  • Ps 114:3-8 : 3 Widziało to morze i uciekło. Jarden cofnął się wstecz. 4 Góry podskakiwały jak barany, pagórki jak jagnięta. 5 Co ci to morze, że uciekasz? Jardenie, że się cofasz wstecz? 6 Góry, że podskakujecie jak barany? Pagórki niby jagnięta? 7 Drżysz ziemio przed obliczem Pana, przed obliczem Boga Jakóba, 8 który przemienia skałę w jezioro, a krzemień w źródło wód.
  • Ps 136:13-15 : 13 Co rozdzielił na części morze Sitowia; bowiem na wieki Jego łaska. 14 I jego środkiem poprowadził Israel; bowiem na wieki Jego łaska. 15 A faraona i jego wojsko pogrążył w morzu Sitowia; bowiem na wieki Jego łaska.
  • Iz 11:15-16 : 15 Zaś WIEKUISTY wysuszy odnogę morza Micraimu i żarem Swego wichru, podniesie Swoją rękę przeciw rzece; rozbije ją na siedem potoków, po czym przeprowadzi przez nią w sandałach. 16 Dla szczątków Jego ludu, który pozostanie wśród Aszuru, stanie droga; taka, jaką miał Israel w dniu swojego wyjścia z ziemi Micraim.
  • Iz 43:20 : 20 Uwielbiać Mnie będzie dziki zwierz, szakale i strusie; bo na puszczy wyprowadzę wody, a na pustyni rzeki, aby dać wodę Mojemu ludowi, Mojemu wybranemu.
  • Iz 55:12 : 12 Tak w radości wyjdziecie oraz w pokoju będziecie prowadzeni; góry i wzgórza wybuchną przed wami śpiewem, a wszystkie polne drzewa uderzą jakby w dłoń.
  • Iz 63:11-13 : 11 Wtedy Jego lud wspomniał o dniach przeszłości, o Mojżeszu, mówiąc: Gdzie jest Ten, co wyprowadził ich z morza, razem z pasterzem Jego trzody; gdzie Ten, co złożył w jego wnętrze Swego Świętego Ducha? 12 Który po prawicy Mojżesza prowadził ramię Swej wspaniałości; który rozdzielił przed nimi wody, by uczynić Sobie wieczne Imię? 13 Który prowadził ich przez głębie, jak rumaki po stepie i nie ponieśli szkody.
  • Iz 64:1-2 : 1 Ukaż się jako ogień, który rozpala chrust; jak woda kipiąca od ognia, by wrogom dać poznać Twoje Imię; niech ludy zadrżą przed Twym obliczem. 2 Gdybyś spełnił nieoczekiwane dziwy i zstąpił – góry by zadrżały przed Twym obliczem.
  • Jr 4:24 : 24 Spoglądam na góry oto drżą, a wszystkie pagórki się chwieją.
  • Mi 1:4 : 4 Wtedy rozpłyną się pod nim góry oraz rozstąpią się doliny, jak wosk od ognia, jakby wody zlewające się z urwiska.
  • Na 1:5 : 5 Drżą przed Nim góry, a pagórki się roztapiają; przed Jego obliczem dygocze ziemia, okrąg świata oraz wszyscy jego mieszkańcy.
  • Ha 3:6 : 6 Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach.
  • Mt 27:51 : 51 A oto zasłona Świątyni została rozerwana na dwoje, od góry aż do dołu; i ziemia została potrząśnięta, a skały rozłamane.
  • Wj 14:22-28 : 22 A synowie Israela szli środkiem morza, po suszy; zaś wody były dla nich ścianą, po prawej oraz po lewej ich stronie. 23 Podążyli także Micrejczycy wszystkie konie faraona, jego wozy i jego jeźdźcy i weszli za nimi w środek morza. 24 Ale w chwili straży porannej stało się, że WIEKUISTY spojrzał na obóz micrejski spośród S słupa ognia i obłoku, i pomieszał obóz micrejski. 25 Pozrzucał koła jego wozów i prowadził go ociężale. Więc Micraim powiedziało: Ucieknę przed Israelem, ponieważ to WIEKUISTY walczy za nich przeciwko Micrejczykom. 26 Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Wyciągnij twoją rękę na morze i niechaj wody wrócą na Micrejczyków, na ich wozy, i na ich jeźdźców. 27 Zatem Mojżesz wyciągnął swoją rękę na morze i z nastaniem poranku morze wróciło do swojego łożyska, a Micrejczycy uciekali z jego powodu. Lecz WIEKUISTY wtrącił Micrejczyków w środek morza. 28 Tak wody zawróciły oraz pokryły wozy i jeźdźców całego wojska faraona, które weszło za nimi w morze. Nie pozostał z nich ani jeden.
  • Wj 19:16-18 : 16 A trzeciego dnia, z nastaniem poranku się wydarzyło, że pojawiły się gromy, błyskawice i gęsty obłok nad górą oraz bardzo potężny głos trąby; więc zadrżał cały lud, który był w obozie. 17 Zaś Mojżesz wyprowadził lud z obozu naprzeciw Boga, zatem stanęli u stóp góry. 18 A cała góra Synai się dymiła; dlatego, że w ogniu zszedł na nią WIEKUISTY. Wznosił się z niej dym, jakby dym z topieli i cała góra bardzo się trzęsła.
  • Joz 3:15-16 : 15 A kiedy niosący Arkę Przymierza dotarli do Jardenu oraz na brzegu wody zanurzyły się nogi kapłanów, co nieśli arkę – a Jarden wzbierał przez cały czas żniwa po wszystkie swoje brzegi 16 stanęły wody, które przypływały z góry oraz uniosły się jak jeden wał, w znacznej odległości od Adamy – miasta położonego po stronie Cartanu. Toteż zanikły i rozdzieliły się te, które spływały ku morzu stepowemu morzu Solnemu; zaś lud przeprawił się w kierunku Jerycha.
  • Joz 4:18 : 18 Lecz zaledwie kapłani, co nieśli Arkę Przymierza WIEKUISTEGO wyszli z łożyska Jardenu i postawili stopy swoich nóg na gruncie wody Jardenu wróciły na swoje miejsce, występując wszędzie jak przedtem, na wszystkich swoich brzegach.
  • Joz 4:23-24 : 23 gdyż WIEKUISTY, wasz Bóg, osuszył przed wami wody Jardenu, dopóki nie przeszliście; tak, jak WIEKUISTY, wasz Bóg, uczynił z morzem Sitowia, które przed nami osuszył, dopóki nie przeszliśmy. 24 By wszystkie ludy ziemi poznały moc WIEKUISTEGO, że jest potężna i byście po wszystkie dni obawiali się WIEKUISTEGO, waszego Boga.
  • Sdz 5:4-5 : 4 O, WIEKUISTY! Gdy wystąpiłeś z Seiru, kiedy kroczyłeś z pól Edomu – drżała ziemia, ociekały niebiosa i obłoki kapały wodą. 5 Przed obliczem WIEKUISTEGO truchlały góry; a Synaj przed obliczem WIEKUISTEGO, Boga Israela.
  • Ne 9:11 : 11 Rozdzieliłeś przed nimi morze, zatem przeszli po suchej ziemi przez środek morza; a tych, co ich gonili wrzuciłeś w głębinę, jak kamień w gwałtowne wody.
  • Ps 18:15 : 15 Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.
  • Ps 65:13 : 13 Wybujały pastwiska puszczy, zaś wzgórza opasują się rozkoszą.
  • Ps 66:6 : 6 Przemienił morze w ląd, a rzekę przeszli pieszo; i w Nim się tam uradowali.
  • Ps 68:7-8 : 7 Panem, co sprowadza do domu zabłąkanych, a jeńców wyprowadza do szczęśliwości; tylko odstępcy zalegli pustynię. 8 Boże, gdy szedłeś przed Twoim ludem, kiedy kroczyłeś przez pustkowia, Sela,
  • Ps 74:13-15 : 13 Ty, Twą mocą rozdzieliłeś morze i zmiażdżyłeś głowy krokodyli na wodach. 14 Ty skruszyłeś głowę Lewiatana; rzuciłeś go na żer mieszkańcom stepu. 15 Ty otworzyłeś źródła i potoki; Ty osuszyłeś bystre strumienie.
  • Ps 77:16-19 : 16 Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela. 17 Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte. 18 Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały. 19 W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia.
  • Ap 6:14 : 14 Nadto został oddzielony niebieski firmament podobnie jak zwój, który jest zwijany. A każda góra i wyspa zostały poruszone ze swoich miejsc.
  • Ap 16:12 : 12 A szósty anioł wylał swoją czaszę na wielką rzekę Eufrat. Zatem została wysuszona jej woda, by mogła zostać przygotowana droga władców od wschodu słońca.
  • Ap 20:11 : 11 Ujrzałem także wielki, jasny tron oraz Tego, co na nim siedział, od oblicza Którego uciekła ziemia i niebo, i nie zostało znalezione dla nich miejsce.
  • Ps 96:11-13 : 11 Niech się weselą niebiosa, niech się raduje ziemia, niechaj zahuczy morze i wszystko, co je zapełnia. 12 Niech się cieszy pole i wszystko co na nim jest; niech się zarazem rozradują wszystkie leśne drzewa. 13 W obliczu WIEKUISTEGO, bo idzie, bo idzie by sądzić ziemię; będzie sądził świat w sprawiedliwości, a ludy w S Swojej prawdzie.
  • Ps 97:4-5 : 4 a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała. 5 Przed WIEKUISTYM, przed Panem całej ziemi, góry jak wosk stopniały.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 77:16-18
    3 wersety
    84%

    16Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.

    17Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

    18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • Ha 3:6-9
    4 wersety
    82%

    6Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach.

    7Pod brzemieniem niedolispostrzegam kuszańskienamioty; drżą pokrowce ziemi Midjanitów.

    8Czyżby WIEKUISTY zapłonął przeciw strumieniom? Czy przeciw strumieniom Twój gniew, lub Twoje uniesienie przeciw morzu, że pędzisz na Twych rumakach, na zwycięskim Twoim rydwanie?

    9Do naga ogołociłeś Twój łuk przeciwko sprzysiężonym pokoleniom Omera. Sela. Ziemia wytoczyła strumienie.

  • 3Dlatego się nie zatrwożymy, kiedy zostanie wstrząśnięta ziemia i zapadną się góry w łono mórz.

  • Ha 3:11-12
    2 wersety
    79%

    11Słońce i księżyc stanęły na swym okręgu; chodzą przy świetle Twoich strzał, przy blasku Twej połyskliwej włóczni!

    12W gniewie kroczysz po ziemi, w zapalczywości depczesz narody.

  • Ps 114:3-7
    5 wersety
    79%

    3Widziało to morze i uciekło. Jarden cofnął się wstecz.

    4Góry podskakiwały jak barany, pagórki jak jagnięta.

    5Co ci to morze, że uciekasz? Jardenie, że się cofasz wstecz?

    6Góry, że podskakujecie jak barany? Pagórki niby jagnięta?

    7Drżysz ziemio przed obliczem Pana, przed obliczem Boga Jakóba,

  • Iz 64:1-3
    3 wersety
    79%

    1Ukaż się jako ogień, który rozpala chrust; jak woda kipiąca od ognia, by wrogom dać poznać Twoje Imię; niech ludy zadrżą przed Twym obliczem.

    2Gdybyś spełnił nieoczekiwane dziwy i zstąpił – góry by zadrżały przed Twym obliczem.

    3Bo od wieków tego nie słyszano oraz do uszu nie doszło, że prócz Ciebie, żadne oko nie widziało boga, który by zdziałał coś podobnego dla tych, którzy Go wypatrują.

  • Sdz 5:4-5
    2 wersety
    78%

    4O, WIEKUISTY! Gdy wystąpiłeś z Seiru, kiedy kroczyłeś z pól Edomu – drżała ziemia, ociekały niebiosa i obłoki kapały wodą.

    5Przed obliczem WIEKUISTEGO truchlały góry; a Synaj przed obliczem WIEKUISTEGO, Boga Israela.

  • 24Spoglądam na góry oto drżą, a wszystkie pagórki się chwieją.

  • 78%

    5Drżą przed Nim góry, a pagórki się roztapiają; przed Jego obliczem dygocze ziemia, okrąg świata oraz wszyscy jego mieszkańcy.

  • Ps 104:6-8
    3 wersety
    77%

    6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.

    7Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

    8Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.

  • 7W mojej niedoli wzywam WIEKUISTEGO, wołam do mego Boga; ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu, a me wołanie doszło przed Nim do Jego uszu.

  • Ps 93:3-4
    2 wersety
    77%

    3Utwierdzony Twój dawny tron oraz Ty sprzed wieków.

    4Podniosły strumienie, WIEKUISTY, strumienie wznoszą swój szum; rzeki podnoszą swoją nawałnicę.

  • 8Boże, gdy szedłeś przed Twoim ludem, kiedy kroczyłeś przez pustkowia, Sela,

  • 7Panie mój, zgnębiona jest we mnie moja dusza, kiedy Ciebie wspominam na ziemi Jardenu i Chermonu oraz na górze Micar.

  • Ps 97:4-5
    2 wersety
    76%

    4a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała.

    5Przed WIEKUISTYM, przed Panem całej ziemi, góry jak wosk stopniały.

  • 15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

  • 4Tam pokruszył płomienne łuki, tarczę i miecz, i broń. Sela.

  • 15Kroczyłeś Twoimi rumakami po morzu, po wzburzonych i wielkich wodach.

  • 6Pośród niego jest Bóg, dlatego się nie zachwieje; Pan go ocali zanim zaświta poranek.

  • 75%

    4Wtedy rozpłyną się pod nim góry oraz rozstąpią się doliny, jak wosk od ognia, jakby wody zlewające się z urwiska.

  • 15Ty otworzyłeś źródła i potoki; Ty osuszyłeś bystre strumienie.

  • 8Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem.

  • 10Zadąłeś Twoim tchnieniem i okryło ich morze; w potężnych wodach pogrążyli się jakby ołów.

  • 21Aby w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu gdy powstanie, by wstrząsnąć ziemią wejść w rozpadliny skał oraz w szczeliny głazów.

  • 8Ty, Ty jesteś straszny, zatem kto się przed Tobą utrzyma w chwili Twojego gniewu?

  • 14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.

  • 3Głos WIEKUISTEGO nad wodami; zagrzmiał Pan chwały, WIEKUISTY nad wielkimi wodami.

  • 16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

  • 9Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.

  • Wj 15:7-8
    2 wersety
    74%

    7Wielkością Twojego majestatu kruszysz Twych przeciwników; wywierasz Twój gniew, więc pożera ich jakby źdźbło.

    8Zadęciem Twoich nozdrzy spiętrzyły się wody, nurty stanęły jak grobla, skrzepły tonie pośrodku morza.

  • 6W sprawiedliwości odpowiedziałeś nam cudami, Boże naszego zbawienia, nadziejo wszystkich krańców ziemi oraz dalekich mórz.