Ksiega Hioba 33:21

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 19:20 : 20 Do skóry, do mojego ciała przylgnęły moje kości, a ocalały zaledwie dziąsła moich zębów.
  • Prz 5:11 : 11 Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,
  • Ps 22:15-17 : 15 Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk. 16 Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci. 17 Ponieważ otoczyły mnie psy, obstąpiła mnie zgraja złoczyńców, z bólu wyją moje ręce i nogi.
  • Ps 32:3-4 : 3 Gdy milczałem, próchniały moje kości oraz jęczałem cały dzień. 4 Ponieważ dzień i noc ciążyła na mnie Twoja ręka, wilgoć moja zanikła jak od upałów lata. Sela.
  • Ps 39:11 : 11 Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.
  • Ps 102:3-5 : 3 W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz. 4 Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie. 5 Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.
  • Hi 7:5 : 5 Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.
  • Hi 13:28 : 28 A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.
  • Hi 14:20 : 20 Pokonujesz go na zawsze i odchodzi, przeobrażasz jego oblicze i go puszczasz.
  • Hi 14:22 : 22 Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.
  • Hi 16:8 : 8 Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:19-20
    2 wersety
    85%

    19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.

    20Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby.

  • 22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 79%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • Ps 102:3-5
    3 wersety
    79%

    3W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.

    4Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie.

    5Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

  • 22Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

  • Hi 18:12-14
    3 wersety
    77%

    12Łaknie go niedola, zaś u jego boku przygotowana jest klęska.

    13Pierworodny śmiercipożera włókna jego skóry oraz pochłania jego członki.

    14Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.

  • 77%

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

  • 28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • 11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

  • Hi 15:28-29
    2 wersety
    76%

    28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

    29Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

  • Hi 21:24-25
    2 wersety
    75%

    24jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

    25A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

  • 75%

    8Lecz ich twarz stała się czarniejszą od sadzy, nie poznać ich na ulicach; ich skóra przylgnęła do ich kości oraz zaschła jak drewno.

  • 20Do skóry, do mojego ciała przylgnęły moje kości, a ocalały zaledwie dziąsła moich zębów.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 23Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.

  • 24Znikam jak cień, co ustępuje; tułam się jak szarańcza.

  • 7Jakby ktoś kopał oraz rozdzierał ziemię, tak nad skrajem Krainy Umarłych S rozrzucone są nasze kości.

  • Ps 22:14-15
    2 wersety
    74%

    14Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.

    15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • Hi 30:17-18
    2 wersety
    74%

    17Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju.

    18Wskutek przemożnej siły Boga zmieniła się moja szata i mnie ściska jak szyjny otwór mojej tuniki.

  • 11Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,

  • 17Oto co więc, uznałem za dobre i piękne: Jeść, pić oraz używać dobrego z całego swego trudu, którym się ktoś trudzi pod słońcem przez nieliczne dni swego życia, które dał mu Bóg; gdyż to jest jego udział.

  • 21Nic nie uszło jego pożądliwości, dlatego jego dobro nie ma trwałości.

  • 73%

    7Czego wzdrygała się dotknąć moja dusza, to teraz leży jako nieczystość na moim chlebie.

  • 26A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.

  • 73%

    3Żywią się cielesną naturą Mojego ludu; ściągają z nich skórę, łamią im kości oraz rąbią ich w garnku, jak mięso w kotle.

  • 30Moja skóra poczerniała i ze mnie spada, a me kości spieczone są od żaru.

  • 25wtedy jego cielesna natura odświeża się szybciej niż za młodu i znowu wraca do swej młodzieńczej siły.

  • 20Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.

  • 8Razem szepczą przeciwko mnie; knują na mnie wszyscy, co mają mnie w nienawiści; biada mi.

  • 14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 16Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.

  • 7Pokrzywiłem się, bardzo pochyliłem i przez cały dzień chodzę w żałobie.

  • 18Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.

  • 7jednak zginie na wieki jak mierzwa; zaś ci, którzy go widzieli, zapytają: Gdzie się podział?

  • 13Z wysoka zesłał ogień w moje kości oraz je opanował. Zastawił sidła na me nogi oraz mnie odtrącił do tyłu; uczynił mnie pustkowiem oraz na zawsze zbolałą.

  • 23Tuła się za chlebem – gdzie go znaleźć? Wie, że dla niego zgotowany jest dzień ciemności.

  • 26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.

  • 22niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia!

  • 32A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

  • 9Oko, które go oglądało, więcej go nie zobaczy oraz więcej nie ujrzy go jego miejsce.