Ksiega Hioba 20:7

Biblia Gdanska (1632/1881)

jednak zginie na wieki jak mierzwa; zaś ci, którzy go widzieli, zapytają: Gdzie się podział?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Krl 14:10 : 10 Dlatego oto sprowadzę niedolę na dom Jerobeama i zgładzę Jerobeamowi wszystko, co moczy ścianę – zależnych i wolnych w Israelu; zetrę ślady domu Jerobeama, tak jak się usuwa gnój, dopóki go zupełnie nie braknie.
  • 2 Krl 9:37 : 37 Niech trup Izebeli będzie na łanie jezreelskim, tak jak mierzwa na roli, by nie można było powiedzieć: Oto ta jest Izebelą.
  • Hi 14:10 : 10 Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?
  • Ps 83:10 : 10 Spraw im jak Midianitom, Syserze i Jabinowi nad potokiem Kiszon.
  • Jr 8:2 : 2 I rozrzucą je przed słońcem, księżycem i całym zastępem nieba, który sobie upodobali, którym służyli, za którym chodzili, których się radzili i przed którymi się korzyli; nie sprzątną ich i nie pogrzebią, będą mierzwą na wierzchu ziemi.
  • Hi 4:20 : 20 Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.
  • Hi 7:10 : 10 Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.
  • Hi 8:18 : 18 Ale gdy On go ze swojego miejsca wycina, wtedy to miejsce się zapiera, mówiąc: Nigdy cię nie widziałem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 20:8-9
    2 wersety
    86%

    8Uleci jak sen i go nie znajdą; został spłoszony niby nocne widziadło.

    9Oko, które go oglądało, więcej go nie zobaczy oraz więcej nie ujrzy go jego miejsce.

  • Hi 20:6
    78%

    6Choćby wzniosła się ku niebiosom jego hardość, a głowa sięgała do obłoków,

  • Hi 18:14-20
    7 wersety
    75%

    14Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.

    15To, co do niego nie należy, osiada w jego namiocie, a na jego siedzibę sypią siarkę.

    16Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.

    17Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach.

    18Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.

    19W jego rodzinie nie pozostaje mu ani syn, ani wnuk i nie ma niedobitka w jego mieszkaniu.

    20Potomni przerażają się jego dolą, a jego przodków ogarnia zgroza.

  • Hi 7:8-10
    3 wersety
    74%

    8Źrenica, która mnie widzi – więcej mnie nie zobaczy; twe oczy zwrócą się ku mnie – ale mnie już nie będzie.

    9Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.

    10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

  • Hi 4:19-21
    3 wersety
    74%

    19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

    21Gdy w nich zerwała się linaich namiotu – umierają, i zaiste, nie umierają w mądrości.

  • Ps 49:19-20
    2 wersety
    73%

    19Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.

    20Przejdzie do rodów jego ojców, co na wieki nie będą oglądały światła.

  • Hi 14:2
    73%

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • Hi 21:32-33
    2 wersety
    73%

    32A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

    33Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

  • Hi 15:28-30
    3 wersety
    73%

    28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

    29Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

    30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • Ps 49:12
    73%

    12W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.

  • Ps 37:36
    72%

    36Ale przeminął, otóż go nie ma; szukałem go i się nie znalazł.

  • Hi 24:20
    72%

    20Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.

  • Hi 33:21-22
    2 wersety
    72%

    21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

    22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • Ps 49:17
    71%

    17Nie bądź zatrwożony, gdy ktoś się bogaci, kiedy mnoży się chwała jego domu.

  • Hi 20:11
    71%

    11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

  • Hi 20:26-27
    2 wersety
    71%

    26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.

    27Niebiosa odsłaniają jego winę, a ziemia powstaje przeciw niemu.

  • Ps 146:4
    71%

    4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • Ps 112:10
    71%

    10Widzi to niegodziwy i się złości, zgrzyta zębami i ginie; znika pragnienie nieprawych.

  • Hi 14:10
    71%

    10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

  • Hi 27:19
    71%

    19Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.

  • Hi 21:26
    71%

    26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • Ps 52:5-6
    2 wersety
    71%

    5Raczej upodobałeś sobie zło niż dobro, fałsz zamiast sprawiedliwych słów. Sela.

    6O języku zdradziecki, upodobałeś sobie wszelkie zgubne mowy.

  • Hi 14:20
    71%

    20Pokonujesz go na zawsze i odchodzi, przeobrażasz jego oblicze i go puszczasz.

  • Ps 144:4
    70%

    4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • Hi 34:15
    70%

    15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • Hi 41:9
    70%

    9Jedna do drugiej przylega, sczepiają się nierozłącznie.

  • Hi 13:28
    70%

    28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • Hi 21:20
    70%

    20Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.

  • Hi 18:6
    69%

    6W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.

  • Ps 83:10
    69%

    10Spraw im jak Midianitom, Syserze i Jabinowi nad potokiem Kiszon.

  • Jr 9:22
    69%

    22Tak mówi WIEKUISTY: Niechaj mędrzec nie chwali się swą mądrością; niechaj dzielny nie chwali się swoją dzielnością; niech bogaty nie chwali się zamożnością.

  • Jr 22:19
    69%

    19Zostanie pochowany pogrzebem osła, gdyż go wywloką oraz wyrzucą poza bramy Jeruszalaim!