Ksiega Hioba 34:15

Biblia Gdanska (1632/1881)

razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 3:19 : 19 W pocie twojego oblicza będziesz spożywał chleb, aż powrócisz do ziemi, gdyż jesteś z niej wziętym; bowiem ty jesteś prochem, więc w proch się obrócisz.
  • Koh 12:7 : 7 A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.
  • Iz 57:16 : 16 Bowiem nie stale gromię, ani nie bezustannie się gniewam; ponieważ przed Mym obliczem duch by zamierał oraz dusze, które Ja stworzyłem.
  • Iz 27:4 : 4 Czyż nie mam gniewu? Kto wyprowadzi osty i ciernie do walki ze Mną? Występując przeciwko nim, razem je spalę.
  • Hi 9:22 : 22 Wszystko mi jedno, dlatego to wypowiadam: On zgładza zarówno pobożnego, jak i niegodziwego.
  • Hi 10:9 : 9 O, pamiętaj, że uformowałeś mnie jak glinę; a miałbyś mnie znowu w proch obrócić?
  • Hi 30:23 : 23 Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.
  • Ps 90:3-9 : 3 Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama. 4 Przecież tysiąc lat jest w Twoich oczach jak dzień wczorajszy, który przeminął; jak straż w nocy. 5 Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia. 6 O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła. 7 Bo giniemy od Twojego gniewu, a Twoim uniesieniem jesteśmy porażeni. 8 Stawiłeś przed Siebie nasze winy oraz nasze tajniki przed światło Twego oblicza. 9 Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie. 10 Liczba naszego wieku jest niekiedy siedemdziesiąt lat, a przy siłach i osiemdziesiąt lat, a ich chlubą męka i boleść; bowiem szybko nas spędzasz, zatem ulatujemy.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 3:19-21
    3 wersety
    85%

    19Jednakowe ich przeznaczenie przeznaczenie ludzi i przeznaczenie bydła; bo jaka śmierć jednego taka też śmierć drugiego, gdyż wszyscy mają jedno tchnienie. Nie ma wyższości człowieka nad bydlęciem, bo wszystko jest marnością.

    20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

    21Kto wie, czy duch synów ludzkich wznosi się w górę, a duch bydlęcia zstępuje na dół, do ziemi?

  • Koh 12:7-8
    2 wersety
    81%

    7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

    8O, marność nad marnościami mówi Kohelet, wszystko jest marnością.

  • 4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • Hi 14:10-12
    3 wersety
    79%

    10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

    11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

    12tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

  • 14Gdyby miał wzgląd tylko na Siebie oraz do Siebie ściągnął ducha Swe tchnienie,

  • 29Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

  • 16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.

  • 24Ponieważ: Każda cielesna natura jest jak trawa, a każda chwała człowieka jak kwiat trawy. Trawa została wysuszona, a kwiat jej opadł;

  • 4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • Ps 103:14-16
    3 wersety
    76%

    14Gdyż On wie jak nas ukształtował; pamięta, że jesteśmy prochem.

    15Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat.

    16A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

  • Rdz 7:21-22
    2 wersety
    75%

    21Wyginęła też wszelka cielesna natura, która się poruszała na ziemi z ptactwa, z bydła, ze zwierząt oraz z wszelkiego roju rojącego się na ziemi; a także wszyscy ludzie.

    22Pomarło wszystko, w czyje nozdrza był tchnięty duch życia, ze wszystkiego, co było na lądzie.

  • 26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • 3Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.

  • 22Odstąpcie zatem od człowieka, którego tchnienie jest w jego nozdrzach, bo za co go uważacie?

  • 12W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.

  • Iz 40:6-7
    2 wersety
    74%

    6Głos woła: Wołaj! A inny odpowiada: Co mam wołać? To: Wszelka cielesna natura jest trawą, a każdy jej wdzięk jak polne kwiecie.

    7Usycha trawa, więdnie kwiat, kiedy na niego wieje wiatr WIEKUISTEGO; zaprawdę, ten lud jest trawą.

  • 19W pocie twojego oblicza będziesz spożywał chleb, aż powrócisz do ziemi, gdyż jesteś z niej wziętym; bowiem ty jesteś prochem, więc w proch się obrócisz.

  • 2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 39Wspomniał, że są cielesną naturą; powiewem, co przelatuje i nie wraca.

  • 11Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,

  • 29Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami.

  • 22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 71%

    9Zginęli od Bożego tchnienia, zostali zniweczeni od zadęcia Jego nozdrzy.

  • 39Nie każda cielesna natura jest tym samym ciałem wewnętrznym; gdyż inne jest ciało wewnętrzne ludzi, a inne ciało wewnętrzne bydła, inne ryb, inne też ptaków.

  • 14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • 11one będą zniszczone, ale Ty trwasz; i wszystkie się zestarzeją jak szata,

  • 12Wasze pamiątki to przypowieści kreślone na popiele; wasze szańce są szańcami z błota.

  • Hi 4:19-20
    2 wersety
    71%

    19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

  • Koh 5:15-16
    2 wersety
    71%

    15Ale nie tylko to stanowi ciężką biedą, że jest zupełnie taki jak był przedtem i musi odejść; bo jaką ma korzyść z tego, że się trudził na wiatr?

    16Lecz i to, że przez wszystkie swoje dni jadał w ciemności, mając wiele zgryzot; nadto jego chorobę i rozdrażnienie.

  • 14Bo, zaiste, musimy umierać i jesteśmy jak po ziemi rozlana woda, której nie można już zebrać. Czy sędzia nie miałby sobie życzyć oraz obmyślać sposobów, by wygnaniec nie był nadal od niego wygnany?

  • 38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • 11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

  • 13Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?

  • 7jednak zginie na wieki jak mierzwa; zaś ci, którzy go widzieli, zapytają: Gdzie się podział?

  • 70%

    3Dlatego usycha ziemia oraz więdnie wszystko, co ją zamieszkuje, wraz z dzikim zwierzem i ptactwem nieba; tak, i nawet ryby giną w morzu.

  • 33Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

  • 26Z dawna ugruntowałeś ziemię i niebiosa, które są dziełem Twych rąk.