Ksiega Psalmów 104:29

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 34:14-15 : 14 Gdyby miał wzgląd tylko na Siebie oraz do Siebie ściągnął ducha Swe tchnienie, 15 razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.
  • Ps 30:7 : 7 Więc ja, w moim powodzeniu powiedziałem: Na wieki się nie zachwieję.
  • Rdz 3:19 : 19 W pocie twojego oblicza będziesz spożywał chleb, aż powrócisz do ziemi, gdyż jesteś z niej wziętym; bowiem ty jesteś prochem, więc w proch się obrócisz.
  • Koh 12:7 : 7 A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.
  • Pwt 31:17 : 17 Więc owego dnia zapłonie na niego Mój gniew i ich opuszczę, skryję przed nimi Me oblicze, zatem zostanie pochłonięty; dosięgną go liczne utrapienia i niedole, tak, że powie owego dnia: Czyż nie dlatego, że nie ma wśród mnie mojego Boga, spotkały mnie te utrapienia?
  • Ps 90:3 : 3 Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.
  • Ps 146:4 : 4 Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.
  • Hi 34:29 : 29 Jeśli więc daje pokój, któż Go potępi? A jeśli skrywa Swoje oblicze, kto Go zobaczy? Jednak On czuwa nad narodem, jak i nad pojedynczym człowiekiem.
  • Hi 10:9 : 9 O, pamiętaj, że uformowałeś mnie jak glinę; a miałbyś mnie znowu w proch obrócić?
  • Hi 13:24 : 24 Czemu zakrywasz Twoje oblicze i uważasz mnie za Swojego wroga?
  • Dz 17:25 : 25 ani nie został sługą rąk ludzkich, jako Ten, co czegoś dodatkowo potrzebuje, gdyż sam daje wszystkim istnienie, tchnienie i wszystko.
  • Rz 8:20-22 : 20 Ponieważ stworzenie nie zostało świadomie podporządkowane marności, ale dla Tego, który podporządkował, 21 w nadziei, że to stworzenie zostanie uwolnione z niewoli deprawacji, dla chwały wolności dzieci Boga. 22 Wiemy, że całe stworzenie wspólnie wzdycha i razem cierpi bóle porodowe aż do teraz.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 104:30
    84%

    30Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.

  • Hi 34:14-15
    2 wersety
    78%

    14Gdyby miał wzgląd tylko na Siebie oraz do Siebie ściągnął ducha Swe tchnienie,

    15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • Ps 104:27-28
    2 wersety
    77%

    27Wszystko to spogląda ku Tobie, byś im na czas udzielił strawy.

    28Gdy im dajesz zbierają; otwierasz Twoją dłoń a nasycają się dostatkiem.

  • Ps 146:4
    77%

    4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • Ps 90:3
    76%

    3Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.

  • Hi 4:9
    76%

    9Zginęli od Bożego tchnienia, zostali zniweczeni od zadęcia Jego nozdrzy.

  • Koh 12:7
    75%

    7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

  • Koh 3:20
    74%

    20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

  • Hi 14:10
    73%

    10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

  • Ps 104:7-9
    3 wersety
    73%

    7Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

    8Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.

    9Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.

  • Hi 30:22
    72%

    22Podnosisz mnie, zawieszasz w powietrzu oraz niweczysz mój rozsądek.

  • Rdz 3:19
    72%

    19W pocie twojego oblicza będziesz spożywał chleb, aż powrócisz do ziemi, gdyż jesteś z niej wziętym; bowiem ty jesteś prochem, więc w proch się obrócisz.

  • Ps 78:39
    72%

    39Wspomniał, że są cielesną naturą; powiewem, co przelatuje i nie wraca.

  • Hi 34:20
    72%

    20W mgnieniu oka i pośród nocy giną; naród się wzburza, a znikają; usuwa mocarzy nie poruszając ręką.

  • Ps 103:14-16
    3 wersety
    72%

    14Gdyż On wie jak nas ukształtował; pamięta, że jesteśmy prochem.

    15Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat.

    16A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

  • Hi 21:26
    71%

    26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • Ps 90:5-6
    2 wersety
    71%

    5Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia.

    6O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.

  • Ps 73:19
    71%

    19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • Ps 144:4
    71%

    4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • Hi 14:12
    71%

    12tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

  • Iz 2:22
    71%

    22Odstąpcie zatem od człowieka, którego tchnienie jest w jego nozdrzach, bo za co go uważacie?

  • Ps 135:17
    71%

    17mają uszy a nie słyszą i nie mają tchnienia w swych ustach.

  • Hi 6:17
    71%

    17Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

  • Ps 80:16
    70%

    16Rozsadę, którą zasadziła Twa prawica oraz szczep, co Sobie utwierdziłeś.

  • Ps 107:26
    70%

    26piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

  • Hi 40:13
    70%

    13Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.

  • Hi 14:19-20
    2 wersety
    70%

    19jak woda wydrąża skały i fale spłukują grunt ziemi tak nadzieje człowieka wniwecz obracasz.

    20Pokonujesz go na zawsze i odchodzi, przeobrażasz jego oblicze i go puszczasz.

  • Wj 15:10
    70%

    10Zadąłeś Twoim tchnieniem i okryło ich morze; w potężnych wodach pogrążyli się jakby ołów.

  • Ps 104:32
    70%

    32Kiedy spojrzy na ziemię ona zadrży; dotknie się gór a zadymią.

  • Iz 26:14
    70%

    14Zmarli ci nie ożyją! Cienie nie powstaną! Bowiem ich nawiedziłeś, wytępiłeś i zgładziłeś o nich wszelką pamięć.

  • Ps 104:20
    70%

    20Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu.

  • Hi 4:20-21
    2 wersety
    70%

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

    21Gdy w nich zerwała się linaich namiotu – umierają, i zaiste, nie umierają w mądrości.

  • Hi 12:10
    70%

    10W czyjej mocy jestdusza wszelkiego stworzenia oraz duch wszelkiego ludzkiego ciała?

  • Ps 39:10
    69%

    10Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

  • Hi 14:2-3
    2 wersety
    69%

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

    3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • Hi 17:1
    69%

    1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • Hi 36:14
    69%

    14Dlatego ich dusza wydana jest na śmierć od młodości, a ich życie między duchowymi nierządnikami.

  • Hi 24:19
    69%

    19Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.

  • Ps 17:14
    69%

    14Od tłumów, które są w Twojej ręce, od tłumów tej ziemi. Ich udział jest w tym życiu, Twoimi darami napełniasz ich żywot; nasycają się nimi synowie, a nadmiar zostawiają swym dzieciom.