Ksiega Psalmów 104:7

Biblia Gdanska (1632/1881)

Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 8:1 : 1 Ale Bóg wspomniał na Noacha, na wszystkie zwierzęta oraz na całe bydło,które było z nim w arce; zatem Bóg poprowadził wiatr po ziemi i wody się uciszyły.
  • Ps 18:15 : 15 Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.
  • Ps 77:18 : 18 Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.
  • Ps 106:9 : 9 Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
  • Ps 114:3-7 : 3 Widziało to morze i uciekło. Jarden cofnął się wstecz. 4 Góry podskakiwały jak barany, pagórki jak jagnięta. 5 Co ci to morze, że uciekasz? Jardenie, że się cofasz wstecz? 6 Góry, że podskakujecie jak barany? Pagórki niby jagnięta? 7 Drżysz ziemio przed obliczem Pana, przed obliczem Boga Jakóba,
  • Prz 8:28 : 28 Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.
  • Mk 4:39 : 39 Zaś on się obudził, po czym zgromił wiatr i powiedział morzu: Umilknij; bądź cicho. I wiatr ustał oraz stała się wielka cisza.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 104:8-9
    2 wersety
    81%

    8Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.

    9Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.

  • Ps 77:16-19
    4 wersety
    79%

    16Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.

    17Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

    18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

    19W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia.

  • 6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.

  • Ps 18:12-15
    4 wersety
    76%

    12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

    13Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie.

    14WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice.

    15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

  • 10Zadąłeś Twoim tchnieniem i okryło ich morze; w potężnych wodach pogrążyli się jakby ołów.

  • 15Jak ogień, który zapala las, i płomień, co ogarnia góry pożarem,

  • 10Na Twój widok dygocą góry i wzbiera wylew wód; toń wydaje swój szum oraz ku wysokości podnosi swoje ręce!

  • 2 Sm 22:14-16
    3 wersety
    75%

    14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.

    15Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.

    16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

  • Wj 15:7-8
    2 wersety
    74%

    7Wielkością Twojego majestatu kruszysz Twych przeciwników; wywierasz Twój gniew, więc pożera ich jakby źdźbło.

    8Zadęciem Twoich nozdrzy spiętrzyły się wody, nurty stanęły jak grobla, skrzepły tonie pośrodku morza.

  • Ps 107:25-26
    2 wersety
    73%

    25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;

    26piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

  • Hi 37:4-5
    2 wersety
    73%

    4Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.

    5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

  • 13Narody wrzą wrzeniem wielkich wód – lecz On je zgromi; zatem uciekną daleko, oraz jak źdźbło przez wiatr będą pędzone po górach; niczym tuman od wichru.

  • 8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

  • 3Widziało to morze i uciekło. Jarden cofnął się wstecz.

  • 29Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

  • 6Zabłyśnij błyskawicą i ich rozprosz, spuść Twoje strzały i ich poraź.

  • 4a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała.

  • 5Co ci to morze, że uciekasz? Jardenie, że się cofasz wstecz?

  • 11Filary niebios się zachwiały i osłupiały przed Jego groźbą.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • 7Od Twojej grozy, Panie Jakóba, zdrętwieli - jeździec i koń.

  • 3Głos WIEKUISTEGO nad wodami; zagrzmiał Pan chwały, WIEKUISTY nad wielkimi wodami.

  • 3Narody pierzchną na odgłos gromu; przed Twoją wspaniałością ludy się rozproszą.

  • 13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • 3Bo od wieków tego nie słyszano oraz do uszu nie doszło, że prócz Ciebie, żadne oko nie widziało boga, który by zdziałał coś podobnego dla tych, którzy Go wypatrują.

  • Hi 38:34-35
    2 wersety
    71%

    34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

    35Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy?

  • 11Rozdzieliłeś przed nimi morze, zatem przeszli po suchej ziemi przez środek morza; a tych, co ich gonili wrzuciłeś w głębinę, jak kamień w gwałtowne wody.

  • 8Bym się oto oddalił lotem i osiadł na pustyni. Sela.

  • 48Wydał gradowi ich dobytek, a błyskawicom ich stada.

  • 8uciszasz szum mórz, szum ich bałwanów. Uciszasz wrzenie narodów,

  • 7W mojej niedoli wzywam WIEKUISTEGO, wołam do mego Boga; ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu, a me wołanie doszło przed Nim do Jego uszu.

  • Na 1:4-5
    2 wersety
    70%

    4Gromi morze i je wysusza, a wszystkim rzekom daje opaść. Więdnie Baszan i Karmel, a kwiat Libanu zasycha.

    5Drżą przed Nim góry, a pagórki się roztapiają; przed Jego obliczem dygocze ziemia, okrąg świata oraz wszyscy jego mieszkańcy.

  • 4O, WIEKUISTY! Gdy wystąpiłeś z Seiru, kiedy kroczyłeś z pól Edomu – drżała ziemia, ociekały niebiosa i obłoki kapały wodą.

  • 3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.