Ksiega Psalmów 104:8

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 8:5 : 5 Zaś wody wciąż opadały, aż do dziesiątego miesiąca. Dziesiątego miesiąca, pierwszego dnia tego miesiąca, ukazały się wierzchołki gór.
  • Ps 33:7 : 7 Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 104:9-10
    2 wersety
    83%

    9Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.

    10Ty rozprowadzasz źródła po dolinach, więc się toczą między górami.

  • Ps 104:5-7
    3 wersety
    81%

    5Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.

    6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.

    7Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

  • 26piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

  • Ps 104:12-13
    2 wersety
    75%

    12Ponad nimi mieszka ptactwo nieba i z gałęzi wydaje głos.

    13Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.

  • 10Na Twój widok dygocą góry i wzbiera wylew wód; toń wydaje swój szum oraz ku wysokości podnosi swoje ręce!

  • Ps 148:8-10
    3 wersety
    74%

    8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

    9Góry, wszystkie pagórki, drzewa owocowe i wszystkie cedry.

    10Zwierzęta i wszelkie bydło, gady oraz skrzydlate ptactwo.

  • Ps 104:18-19
    2 wersety
    74%

    18Wysokie góry dla kozic, skały schronienia dla królików.

    19Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.

  • 6Góry, że podskakujecie jak barany? Pagórki niby jagnięta?

  • 14Na wszystkie wysokie góry i na wszystkie wyniosłe wzgórza.

  • 4Góry podskakiwały jak barany, pagórki jak jagnięta.

  • 18Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.

  • 73%

    4Wtedy rozpłyną się pod nim góry oraz rozstąpią się doliny, jak wosk od ognia, jakby wody zlewające się z urwiska.

  • 12Rok uwieńczyłeś Twą dobrocią, a Twe drogi kapią obfitością.

  • 6Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

  • 72%

    8Trzody, wszelkie bydło, jak i dzikie zwierzęta;

  • 7Bowiem WIEKUISTY, twój Bóg, prowadzi cię do pięknej ziemi; do ziemi gdzie są potoki wód, gdzie źródła oraz tonie płynące po dolinach i górach.

  • 24Spoglądam na góry oto drżą, a wszystkie pagórki się chwieją.

  • 3Bo od wieków tego nie słyszano oraz do uszu nie doszło, że prócz Ciebie, żadne oko nie widziało boga, który by zdziałał coś podobnego dla tych, którzy Go wypatrują.

  • 11Ty zdeptałeś zuchwalca, jako poległego; ramieniem Twojej potęgi rozproszyłeś Twych wrogów.

  • Prz 8:28-29
    2 wersety
    72%

    28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

    29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.

  • 8Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach.

  • 8uciszasz szum mórz, szum ich bałwanów. Uciszasz wrzenie narodów,

  • 5WIEKUISTY, skłoń Twe niebiosa i zstąp, dotknij gór niechaj zadymią.

  • 2Gdyż On ją utwierdził nad morzami i nad rzekami ją umocnił.

  • 6Ogarnęły mnie wody aż do duszy, otoczyła mnie przepaść, moją głowę owijało sitowie.

  • Ps 104:27-29
    3 wersety
    71%

    27Wszystko to spogląda ku Tobie, byś im na czas udzielił strawy.

    28Gdy im dajesz zbierają; otwierasz Twoją dłoń a nasycają się dostatkiem.

    29Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

  • 18Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,

  • 71%

    6Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach.

  • 20Jemu dostarczają swojego plonu góry, gdzie igrają wszelkie dzikie zwierzęta.

  • 4O, WIEKUISTY! Gdy wystąpiłeś z Seiru, kiedy kroczyłeś z pól Edomu – drżała ziemia, ociekały niebiosa i obłoki kapały wodą.

  • 6W sprawiedliwości odpowiedziałeś nam cudami, Boże naszego zbawienia, nadziejo wszystkich krańców ziemi oraz dalekich mórz.

  • 9Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.

  • 5Przed WIEKUISTYM, przed Panem całej ziemi, góry jak wosk stopniały.

  • 17Zaprowadzisz ich i zasadzisz na górze Twojego dziedzictwa, na miejscu, które urządzisz na Twą siedzibę, WIEKUISTY; w Świątyni, Panie, którą założą Twoje ręce.

  • 18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • 8Gdybym się wzniósł ku niebu Ty tam jesteś; gdybym sobie usłał w Krainie Umarłych jesteś tuż.

  • 22Kiedy zajaśnieje słońce ustępują i zalegają w swoich kniejach.

  • 4W Jego ręce są głębie ziemi; Jego są szczyty gór.

  • 8Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.

  • 16Góro Pana, góro Baszanu; góro piętrząca się, góro Baszanu;