Ksiega Jonasza 2:6

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ogarnęły mnie wody aż do duszy, otoczyła mnie przepaść, moją głowę owijało sitowie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 30:3 : 3 WIEKUISTY, Boże mój, wołałem do Ciebie, a Ty mnie uleczyłeś.
  • Iz 38:17 : 17 Na szczęście, oto zamieniła się moja gorycz, gdyż z otchłani zbutwienia miłościwie wydarłeś moją duszę; bowiem rzuciłeś za Siebie wszystkie moje winy.
  • Ps 16:10 : 10 Bo nie zostawisz mojej duszy Krainie Umarłych, nie dasz widzieć zepsucia Twojemu pobożnemu.
  • Iz 40:12 : 12 Kto swoją garścią zmierzył wody, a niebiosa rozmierzył piędzią; kto ujął miarą ziemski proch, zważył na wadze góry, albo wzgórza na szalach.
  • Ha 3:6 : 6 Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach.
  • Ha 3:10 : 10 Na Twój widok dygocą góry i wzbiera wylew wód; toń wydaje swój szum oraz ku wysokości podnosi swoje ręce!
  • Dz 13:33-37 : 33 Gdyż w drugim Psalmie jest napisane: Ty jesteś moim Synem, Ja cię dzisiaj zrodziłem. 34 A że go wskrzesił z martwych jako tego, który już nie ma powracać do zepsucia, tak powiedział: Dam wam święte Dawida, wierne. 35 Dlatego i w innym miejscu mówi: Nie dasz twojemu świętemu zobaczyć zepsucia. 36 Bowiem Dawid, kiedy usłużył swoim rodem zasnął postanowieniem Boga i został przyłączony do swoich przodków czyli zobaczył zepsucie. 37 Zaś ten, którego Bóg wskrzesił nie zobaczył zepsucia.
  • Pwt 32:22 : 22 Gdyż w Mym gniewie zapłonął ogień i się pali aż do najgłębszej Krainy Umarłych; pożera ziemię, jej plon i wypala posady gór.
  • Hi 33:24 : 24 jeśli Bóg się nad nim zmiłuje oraz powie: Otrzymałem okup; wybawiam, aby nie zstąpił do grobu –
  • Hi 33:28 : 28 Wyzwolił moją duszę i nie uległa ruinie; moje życie może oglądać światło.
  • Hi 38:4-9 : 4 Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość. 5 Kto ustanowił jej rozmiary, jeśli to znasz? Albo kto rozpiął nad nią sznur mierniczy? 6 Na czym są ugruntowane jej podstawy? Albo, kto rzucił jej kamień węgielny, 7 gdy razem zaśpiewały poranne gwiazdy i radośnie zagrzmiały wszystkie istoty Boże? 8 Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona? 9 Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką? 10 Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota. 11 I powiedziałem: Dotąd wolno ci dojść, ale nie dalej, bo tu jest położona tama wzdęciu twoich fal.
  • Ps 30:9 : 9 Do Ciebie wołałem, WIEKUISTY; modliłem się do PANA, mówiąc:
  • Ps 55:23 : 23 Powierz WIEKUISTEMU twe brzemię, a On cię podźwignie; nigdy nie pozwoli, by zachwiał się sprawiedliwy.
  • Ps 65:6 : 6 W sprawiedliwości odpowiedziałeś nam cudami, Boże naszego zbawienia, nadziejo wszystkich krańców ziemi oraz dalekich mórz.
  • Ps 104:6 : 6 Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.
  • Ps 104:8 : 8 Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.
  • Ps 143:7 : 7 Pospiesz, wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bowiem mój duch zanika;nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, bo byłbym podobny do zstępujących do grobu.
  • Prz 8:25-29 : 25 i zanim góry zostały utwierdzone. Urodziłam się przed pagórkami, 26 zanim stworzył pierwiastkowe pyłki świata, lądy i obszary. 27 Byłam obecna gdy urządzał niebiosa, kiedy zakreślał łuk nad powierzchnią otchłani. 28 Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni. 29 Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Jon 2:2-5
    4 wersety
    85%

    2Zatem Jonasz modlił się do WIEKUISTEGO, swojego Boga, z wnętrza ryby.

    3I powiedział: Z mojej niedoli wołałem do WIEKUISTEGO, a odezwał się do mnie; błagałem z wnętrza przepaści, a usłyszałeś mój głos.

    4Gdyż mnie strąciłeś w głębię, w środek mórz, tak, że prąd mnie ogarnął; przeszły nade mną wszystkie bałwany i Twoje fale.

    5Już myślałem: Jestem odrzucony sprzed Twojego oblicza! Czy jeszcze kiedykolwiek ujrzę Twój święty Przybytek?

  • 7Zszedłem aż do posad gór; ziemia – jej zawory zamknęły się nade mną na wieki. Ale Ty wyprowadziłeś z otchłani mą duszę, WIEKUISTY, mój Boże!

  • Ps 30:2-3
    2 wersety
    81%

    2Wynosić Cię będę, WIEKUISTY, gdyż mnie wyprowadziłeś z toni, a moich nieprzyjaciół nie uratowałeś.

    3WIEKUISTY, Boże mój, wołałem do Ciebie, a Ty mnie uleczyłeś.

  • 2 Sm 22:5-6
    2 wersety
    79%

    5Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości.

    6Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.

  • 20Jak mnie wystawiałeś na liczne i zgubne utrapienia, tak znowu mnie ożywiałeś, i znowu wydobywałeś z przepaści ziemi.

  • 6Pośród umarłych moje łoże; podobny jestem do poległych, co spoczęli w grobie; tych, których już nie wspominasz, gdyż oni zostali wyłączeni spod Twojej ręki.

  • Ps 18:4-6
    3 wersety
    77%

    4Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów.

    5Ogarnęły mnie bóle śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości;

    6męki piekielne mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.

  • 2Czekałem i czekałem na WIEKUISTEGO, a ku mnie się skłonił i wysłuchał moje wołanie.

  • Ps 116:3-4
    2 wersety
    76%

    3Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły.

    4Ale wzywałem Imię WIEKUISTEGO: Zechciej BOŻE i ocal moją duszę.

  • Ps 42:6-7
    2 wersety
    75%

    6Czemu jesteś zgnębiona moja duszo i dlaczego we mnie zawodzisz? Miej ufność w Bogu, gdyż jeszcze będę Mu dziękował za zbawienie mojej osoby.

    7Panie mój, zgnębiona jest we mnie moja dusza, kiedy Ciebie wspominam na ziemi Jardenu i Chermonu oraz na górze Micar.

  • Lm 3:53-55
    3 wersety
    75%

    53W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień.

    54Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.

    55Z najgłębszego dołu wzywałem Twojego Imienia WIEKUISTY.

  • 17Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli.

  • 13Gdyż wielka jest Twoja łaska względem mnie; ocaliłeś mą duszę z głębokiej otchłani.

  • 2Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.

  • 16Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata.

  • 2Panie, słuchaj mojego błagania, zwróć uwagę na mą modlitwę.

  • 1Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, wzywam Cię z głębin.

  • 13Bo mściciel krwi, On ich zapamiętał, nie zapomniał wołania uciśnionych.

  • 1Od Dawida. Do Ciebie wołam, WIEKUISTY, moja Skało, nie bądź dla mnie głuchym. Bo gdy milcząc, odwrócisz się ode mnie, stanę się podobnym do schodzących do dołu.

  • 3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

  • Ps 88:3-4
    2 wersety
    73%

    3Niech do Ciebie dojdzie ma modlitwa; skłoń Twe ucho do mojej skargi.

    4Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu.

  • 8Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku.

  • 8WIEKUISTY, w Twojej łasce ustanowiłeś potęgę na mej górze; ale ukryłeś Twe oblicze, zatem byłem strwożony.

  • 8Gdybym się wzniósł ku niebu Ty tam jesteś; gdybym sobie usłał w Krainie Umarłych jesteś tuż.

  • 73%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

  • 73%

    2Choćby się zaryli w przepaść i stamtąd by ich wydobyła Moja ręka; choćby weszli do niebios – i stamtąd bym ich strącił.

  • 16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?

  • 18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.

  • 7Pospiesz, wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bowiem mój duch zanika;nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, bo byłbym podobny do zstępujących do grobu.

  • 6WIEKUISTY uśmierca i ożywia, strąca do Krainy Umarłych i wyprowadza.

  • 15Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód.

  • 9Przylgnęła do Ciebie moja dusza, a Twa prawica mnie wspiera.

  • 15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • 10Na Twój widok dygocą góry i wzbiera wylew wód; toń wydaje swój szum oraz ku wysokości podnosi swoje ręce!

  • 14Jego ręką naciśnięte jest jarzmo moich grzechów; splotły się oraz złożyły na mym karku; złamał moją siłę. Pan wydał mnie w ręce, z których nie mogę powstać.

  • Ps 142:5-6
    2 wersety
    72%

    5Spójrz na prawo i zobacz nie ma tego, kto by mnie znał; znikło dla mnie schronienie, nikt nie pyta o moją duszę.

    6Wołam do Ciebie, WIEKUISTY, mówiąc: Ty jesteś moją ucieczką, moim udziałem w Krainie Życia.

  • 4Ty jesteś moją Skałą oraz moją Warownią, więc prowadź mnie i kieruj dla Twojego Imienia.