Ksiega Psalmów 40:2

Biblia Gdanska (1632/1881)

Czekałem i czekałem na WIEKUISTEGO, a ku mnie się skłonił i wysłuchał moje wołanie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 27:5 : 5 Ponieważ w dzień niedoli osłoni mnie w Swej kryjówce, ukryje w tajni Swojego namiotu, wyniesie mnie na Skałę.
  • Ps 37:23 : 23 Kroki szlachetnego męża są kierowane przez Boga, bo upodobał sobie jego drogę.
  • Ps 69:2 : 2 Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.
  • Dz 2:27-31 : 27 Gdyż nie zostawisz mojej duszy dla Krainy Umarłych, ani Twojemu czystemu nie dasz doświadczyć zepsucia. 28 Dałeś mi wyjaśnić drogi życia, z Twego oblicza napełnisz mnie radością. 29 Mężowie bracia, z otwartością mogę do was powiedzieć o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grobowiec jest pośród nas aż do tego dnia. 30 Będąc więc prorokiem, wiedział ponieważ Bóg potwierdził mu przysięgą że według cielesnej natury, z owocu jego bioder wyprowadzi i osadzi na jego tronie Chrystusa. 31 Co zobaczył zawczasu i powiedział odnośnie wskrzeszenia Chrystusa: Nie została pozostawiona jego dusza dla Krainy Umarłych, ani jego cielesna natura nie doświadczyła zepsucia.
  • Mt 13:50 : 50 oraz wrzucą ich w piec ognia; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
  • Jr 38:6-9 : 6 Zatem zabrali Jeremjasza oraz wrzucili go do cysterny Malkijjasza, królewskiego potomka, która była na dziedzińcu straży, więc spuścili Jeremjasza po powrozach. Zaś w cysternie nie było wody, tylko błoto, i Jeremjasz ugrzązł w tym błocie. 7 Gdy jednak Ebed–Melek, Kuszyta, człowiek eunuch, który był w domu królewskim, usłyszał, że Jeremjasza wrzucono do cysterny a król przebywał w bramie Binjamina 8 Ebed–Melek wyszedł z domu królewskiego i powiedział do króla te słowa: 9 Panie mój i królu! Źle postąpili ci mężowie tym wszystkim, co uczynili prorokowi Jeremjaszowi, którego teraz wrzucili do cysterny, tak, żeby na tym miejscu umarł z głodu, gdyż brakuje już chleba w mieście. 10 Zatem król polecił Ebed–Melekowi, Kuszycie, mówiąc: Zabierzesz stąd ze sobą trzydziestu ludzi i wyciągniesz proroka Jeremjasza z cysterny zanim umrze! 11 Więc Ebed–Melek zabrał ze sobą tych ludzi, wszedł do domu królewskiego, pod skarbiec, i nabrał stamtąd podartych oraz znoszonych szmat oraz spuścił je na powrozach do Jeremjasza, do tej cysterny. 12 Po czym Ebed–Melek, Kuszyta, powiedział do Jeremjasza: Podłóż te podarte i zniszczone szmaty pod pachy twoich rąk, pod powrozy! Zatem Jeremjasz tak uczynił.
  • Lm 3:53-55 : 53 W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień. 54 Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął. 55 Z najgłębszego dołu wzywałem Twojego Imienia WIEKUISTY.
  • Jon 2:5-6 : 5 Już myślałem: Jestem odrzucony sprzed Twojego oblicza! Czy jeszcze kiedykolwiek ujrzę Twój święty Przybytek? 6 Ogarnęły mnie wody aż do duszy, otoczyła mnie przepaść, moją głowę owijało sitowie.
  • Za 9:11 : 11 A co do ciebie – z powodu krwi twojego przymierza, twoich więźniów wyzwolę z jamy, w której nie ma wody.
  • Mt 7:24-25 : 24 Każdego więc, co słucha tych moich słów i je czyni, przyrównam do męża mądrego, który zbudował swój dom na opoce; 25 i spadł gwałtowny deszcz, przyszły powodzie oraz zadęły wiatry, i uderzyły na ten dom, ale nie upadł, bo został był założony na skale.
  • Ps 61:2 : 2 Panie, słuchaj mojego błagania, zwróć uwagę na mą modlitwę.
  • Ps 17:5 : 5 Moje kroki trzymają się Twoich ścieżek, nie chwieją się moje stopy.
  • Ps 18:16-17 : 16 Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata. 17 Sięgnął z wysokości i mnie wziął, wydobył z wielkiej toni.
  • Ps 18:36 : 36 Dałeś mi tarczę Twojego zbawienia, Twoja prawica mnie wspierała, a Twa troskliwość czyni mnie wielkim.
  • Ps 69:14-15 : 14 Ale ja, WIEKUISTY, w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą; Boże, w Twym wielkim miłosierdziu, odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia. 15 Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód.
  • Ps 71:20 : 20 Jak mnie wystawiałeś na liczne i zgubne utrapienia, tak znowu mnie ożywiałeś, i znowu wydobywałeś z przepaści ziemi.
  • Ps 86:13 : 13 Gdyż wielka jest Twoja łaska względem mnie; ocaliłeś mą duszę z głębokiej otchłani.
  • Ps 116:3 : 3 Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły.
  • Ps 119:133 : 133 W Twoim Słowie utwierdź moje kroki i nie daj mną zawładnąć żadnej nieprawości.
  • Ps 142:6-7 : 6 Wołam do Ciebie, WIEKUISTY, mówiąc: Ty jesteś moją ucieczką, moim udziałem w Krainie Życia. 7 Zwróć uwagę na moje błaganie, bo jestem bardzo biedny; ocal mnie od mych prześladowców, bo są silniejsi ode mnie.
  • Ps 143:3 : 3 Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.
  • Iz 24:22 : 22 I będą zgromadzeni gromadą, jakby więźniowie w dole oraz zamknięci w lochu, i dopiero po długim czasie wspomniani.
  • Dz 2:24 : 24 Jego Bóg wskrzesił, zniszczywszy udręki śmierci, ponieważ nie było możliwe, by on był na jej skutek więziony.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 3Wydobył mnie z ogłuszającej otchłani, z grząskiego bagna, i postawił moje nogi na skale oraz upewnił moje kroki.

  • 1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.

  • Jon 2:5-7
    3 wersety
    77%

    5Już myślałem: Jestem odrzucony sprzed Twojego oblicza! Czy jeszcze kiedykolwiek ujrzę Twój święty Przybytek?

    6Ogarnęły mnie wody aż do duszy, otoczyła mnie przepaść, moją głowę owijało sitowie.

    7Zszedłem aż do posad gór; ziemia – jej zawory zamknęły się nade mną na wieki. Ale Ty wyprowadziłeś z otchłani mą duszę, WIEKUISTY, mój Boże!

  • 2 Sm 22:17-18
    2 wersety
    77%

    17Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli.

    18Ocalił mnie od potężnego wroga, od moich nieprzyjaciół, bo byli silniejsi ode mnie.

  • 34Upodobnił me nogi do jelenich i na moich wyżynach mnie utwierdza.

  • 20Wyprowadził mnie na przestronne miejsce i mnie wybawił, bo Sobie mnie upodobał.

  • Ps 30:1-3
    3 wersety
    76%

    1Psalm; pieśń na poświęcenie Domu przez Dawida.

    2Wynosić Cię będę, WIEKUISTY, gdyż mnie wyprowadziłeś z toni, a moich nieprzyjaciół nie uratowałeś.

    3WIEKUISTY, Boże mój, wołałem do Ciebie, a Ty mnie uleczyłeś.

  • Ps 18:16-17
    2 wersety
    76%

    16Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata.

    17Sięgnął z wysokości i mnie wziął, wydobył z wielkiej toni.

  • 33Boga, co mnie opasał siłą oraz prostą uczynił moją drogę.

  • 19Napadli mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale BÓG stał się moją podporą.

  • 37Rozszerzyłeś pode mną moje kroki i me stawy się nie zachwiały.

  • 36Dałeś mi tarczę Twojego zbawienia, Twoja prawica mnie wspierała, a Twa troskliwość czyni mnie wielkim.

  • 20Jak mnie wystawiałeś na liczne i zgubne utrapienia, tak znowu mnie ożywiałeś, i znowu wydobywałeś z przepaści ziemi.

  • 8Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku.

  • 2Panie, słuchaj mojego błagania, zwróć uwagę na mą modlitwę.

  • 2Powiedział: WIEKUISTY! Moja Skało, moja Twierdzo, mój Wybawco!

  • 4Ty jesteś moją Skałą oraz moją Warownią, więc prowadź mnie i kieruj dla Twojego Imienia.

  • 49który mnie wyzwolił od moich wrogów i wyniósł nad mych przeciwników; ocalił mnie przed każdym srogim mężem.

  • 6Pośród umarłych moje łoże; podobny jestem do poległych, co spoczęli w grobie; tych, których już nie wspominasz, gdyż oni zostali wyłączeni spod Twojej ręki.

  • 5Ponieważ w dzień niedoli osłoni mnie w Swej kryjówce, ukryje w tajni Swojego namiotu, wyniesie mnie na Skałę.

  • 6Wywyż się, Panie, nad niebiosa, oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.

  • 2Zatem powiedział: Miłuję cię WIEKUISTY, ma potęgo.

  • 19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • 2Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.

  • 5Moje kroki trzymają się Twoich ścieżek, nie chwieją się moje stopy.

  • 8Raduję się i cieszę Twoim miłosierdziem, Panie, który spojrzałeś na mą niedolę oraz poznałeś utrapienia mojej duszy.

  • 19WIEKUISTY, Pan moją siłą! On uczyni me nogi jakby nogi jeleni oraz poprowadzi mnie po mych wyżynach! Przewodnikowi chóru, z towarzyszeniem instrumentów smyczkowych.

  • 1Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, wzywam Cię z głębin.

  • 71%

    9Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.

  • 14Ale ja, WIEKUISTY, w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą; Boże, w Twym wielkim miłosierdziu, odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia.

  • 18Gdy sądziłem, że już się chwieje ma noga – Twoja łaska, WIEKUISTY, mnie wsparła.

  • 8Podnosi biednego z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci, by go posadzić obok możnych i udziela im tronu chwały. Bowiem WIEKUISTEGO są posady ziemi, na których założył świat.

  • 1Od Dawida. Do Ciebie wołam, WIEKUISTY, moja Skało, nie bądź dla mnie głuchym. Bo gdy milcząc, odwrócisz się ode mnie, stanę się podobnym do schodzących do dołu.

  • 5W ucisku wzywałem WIEKUISTEGO – na wolność mnie wyprowadził.

  • 13Z wysoka zesłał ogień w moje kości oraz je opanował. Zastawił sidła na me nogi oraz mnie odtrącił do tyłu; uczynił mnie pustkowiem oraz na zawsze zbolałą.

  • 15Moje oczy są zawsze ku BOGU, gdyż On wydobędzie z sideł moje nogi.

  • 7Żebrzącego podnosi z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci,

  • 70%

    2On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

  • 27Bo moje nogi kładziesz w pęta i śledzisz wszystkie me ścieżki, na terenie wyrzeźbiając ślady mych stóp.

  • 11Kładzie w okowy moje nogi oraz śledzi wszystkie moje ścieżki.

  • 13Złóż na mnie Twoje śluby, Boże, spłacę je dzięki Tobie.

  • 13Bo mściciel krwi, On ich zapamiętał, nie zapomniał wołania uciśnionych.

  • 14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.

  • 10Jaki pożytek z mojej krwi, kiedy zejdę do grobu? Czyż może Cię wielbić proch oraz wygłaszać Twoją prawdę?