Ksiega Psalmów 113:7
Żebrzącego podnosi z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci,
Żebrzącego podnosi z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6WIEKUISTY uśmierca i ożywia, strąca do Krainy Umarłych i wyprowadza.
7WIEKUISTY czyni biednych i bogatych, poniża i wywyższa.
8Podnosi biednego z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci, by go posadzić obok możnych i udziela im tronu chwały. Bowiem WIEKUISTEGO są posady ziemi, na których założył świat.
8by go posadzić obok możnych, obok możnych Swojego ludu;
40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
41A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.
5Któż jak WIEKUISTY, nasz Bóg, co zasiada wysoko
6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?
6WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.
11Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
52powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył.
6Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.
29Gdyby kogoś poniżyli, a ty zawołasz – patrz wyżej; to Bóg wspomoże tego, kto będzie uniżonych oczu.
12Ponieważ ocala żebrzącego, co woła, oraz uciśnionego, który nie ma wybawcy.
13Miłosierny jest dla żebrzących, ubogich oraz duszę ubogich wybawia.
14WIEKUISTY wspiera wszystkich, co upadają i podnosi wszystkich zgnębionych.
12Powstań WIEKUISTY, podnieś Twoją dłoń, Boże, nie zapominaj uciśnionych.
5Ponieważ Wysoko Postawiony upokorzył mieszkańców wysokości; poniżył ją, poniżył ku ziemi, pochylił do prochu.
6Depce ją noga, nogi uciśnionych, stopy bezsilnych.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
10Dajcie się uniżyć przed obliczem Pana, a wywyższy was.
5powiadają: Przez nasz język jesteśmy potężni, nasze wargi są z nami; kto chce być naszym panem?
10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.
31Kto uciemięża biednego – bluźni jego Stwórcy; zaś czci Go ten, co się lituje nad ubogimi.
7Bo wywyższenie nie przychodzi ze wschodu, ani z zachodu, ani z pustyni gór,
9Zaś skromny brat niech się chlubi w swojej wielkości.
4Niechaj sądzi uciśnionych w narodzie, wspomoże dzieci nędzarzy, a także zgniecie grabieżcę.
15Tak wybawia od miecza, od ich paszczy; biedaka z mocy przemożnego.
13Biedny i wyzyskiwacz się stykają; oczy obydwu oświeca WIEKUISTY.
14Król, który biednym wiernie wymierza sprawiedliwość – tego tron ostoi się na długi czas.
8WIEKUISTY, który otwiera oczy ociemniałych; WIEKUISTY, który podnosi poniżonych; WIEKUISTY, który miłuje prawych.
28Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz.
4Biednych spychają z drogi; zatem nędzarze ziemi muszą się razem kryć.
3Brońcie ubogiego i sieroty; wymierzajcie sprawiedliwość biednemu i podupadłemu.
4Uwalniajcie nędznych i uciśnionych; wyzwalajcie ich z rąk złoczyńców.
15Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.
33Zobaczą to poniżeni i się ucieszą; zobaczą to ci, co szukają Boga i ożyje ich serce.
15Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.
19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.
27Oczyszczonego oczyszczasz, a z przewrotnym walczysz.
8Pod każdym względem zaletą dla kraju jest król, który będzie oddany roli.
17Bo WIEKUISTY odbuduje Cyon i ukaże się w Swej wspaniałości.
10Wszystkie moje członki zawołają: WIEKUISTY, kto jest równy Tobie, który wybawiasz żebrzącego od silniejszego, ubogiego i żebrzącego od łupieżcy.
6Możecie gardzić radą żebrzącego, ale BÓG jest jego obroną.
12Bo wybawiałem strapionego, który wołał i sierotę, za którą nikt się nie ujmował.
2Czekałem i czekałem na WIEKUISTEGO, a ku mnie się skłonił i wysłuchał moje wołanie.
29Niech będą wymazani z Księgi Życia oraz nie zapisani wraz z prawymi*.
19Zaś gnębieni znowu będą się radować w WIEKUISTYM, a najbiedniejsi z ludzi cieszyć się Świętym Israela.
17Kto się lituje nad biednym – pożycza WIEKUISTEMU; On mu wynagrodzi jego zasługę.
21Niech zgnębiony nie odchodzi zawstydzony; a ubogi i uciśniony chwalą Twoje Imię.