Ksiega Hioba 5:11
Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?
7Żebrzącego podnosi z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci,
8by go posadzić obok możnych, obok możnych Swojego ludu;
10On spuszcza na ziemię deszcz i zsyła wody na błonie.
41A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.
52powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył.
5Ponieważ Wysoko Postawiony upokorzył mieszkańców wysokości; poniżył ją, poniżył ku ziemi, pochylił do prochu.
6WIEKUISTY uśmierca i ożywia, strąca do Krainy Umarłych i wyprowadza.
7WIEKUISTY czyni biednych i bogatych, poniża i wywyższa.
8Podnosi biednego z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci, by go posadzić obok możnych i udziela im tronu chwały. Bowiem WIEKUISTEGO są posady ziemi, na których założył świat.
9Zaś skromny brat niech się chlubi w swojej wielkości.
29Gdyby kogoś poniżyli, a ty zawołasz – patrz wyżej; to Bóg wspomoże tego, kto będzie uniżonych oczu.
6WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.
9Znieście trudy, ubolewania i zapłaczcie; niech wasz śmiech się obróci w smutek, a radość w przygnębienie.
10Dajcie się uniżyć przed obliczem Pana, a wywyższy was.
15Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.
6Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.
14WIEKUISTY wspiera wszystkich, co upadają i podnosi wszystkich zgnębionych.
7Bo wywyższenie nie przychodzi ze wschodu, ani z zachodu, ani z pustyni gór,
11Bowiem każdy, kto siebie wywyższa zostanie uczyniony niskim; a kto siebie uniża zostanie wywyższony.
8Pod każdym względem zaletą dla kraju jest król, który będzie oddany roli.
4Bogaci, którzy boleją, bowiem oni będą pocieszeni.
5powiadają: Przez nasz język jesteśmy potężni, nasze wargi są z nami; kto chce być naszym panem?
12Niweczy knowania chytrych, by ich ręce nie zdziałały nic skutecznego.
10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.
28Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz.
6Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.
27Oczyszczonego oczyszczasz, a z przewrotnym walczysz.
11Opuszczą się wyniosłe, ludzkie spojrzenia i zniży się pycha mężów – bo w ten dzień, wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
11Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.
12Spójrz na wszelką pychę i ją upokorz; na miejscu skrusz niegodziwców!
12A kto się wywyższy, zostanie uniżony; a kto siebie uniży, zostanie wywyższony.
34Jeżeli chodzi o naśmiewców – to się z nich naśmiewa, ale pokornym użycza łaski.
23Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami.
29Niech będą wymazani z Księgi Życia oraz nie zapisani wraz z prawymi*.
5WIEKUISTY jest wywyższony, bowiem wysoko mieszka; On napełni Cyon sądem oraz sprawiedliwością.
6Zostańcie więc, uniżeni, pod mocną ręką Boga, by was wywyższył w swoim czasie.
31Kto uciemięża biednego – bluźni jego Stwórcy; zaś czci Go ten, co się lituje nad ubogimi.
5Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcietym, którym się chwieje noga!
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
15Raczej nazywajmy szczęśliwymi zuchwałych, gdyż złoczyńcy się utwierdzili oraz zostali ocaleni nawet ci, co doświadczali Boga.
9WIEKUISTY obrońca przybyszów, co sierotę i wdowę wspiera, a gubi drogę niegodziwych.
9On na mocarzy błyska zgubą, więc na twierdzę przychodzi zguba.
19Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.
15Gdyż tak mówi Wysoki i Wzniosły, Wiecznieistniejący, a Jego Imię święte: Przebywam na świętej wysokości, ale też przy skruszonym oraz zgnębionym w duchu, by ożywić ducha zgnębionych i ożywić serce skruszonych.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
11Potęp ich Panie, niech upadną przez własne knowania; strąć ich z powodu ogromu grzechów, bowiem są Ci przekorni.
11Dlatego, że depczecie biednego i bierzecie od niego dary w zbożu, to wprawdzie zbudujecie domy z ciosu – lecz nie będziecie w nich mieszkać, zasadzicie rozkoszne winnice – ale wina z nich nie będziecie pili.
17Więc ukorzy się duma człowieka i zniży pycha mężów, a w ów dzień wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
12A warownie i twoje wysokie mury pochyli, poniży, powali na ziemię, aż do prochu.