Ksiega Koheleta 10:6
Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.
Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Widziałem niewolników na rumakach, a przywódców chodzących pieszo, jako słudzy na ziemi.
5Jest zło, które widziałem pod słońcem, jako błąd, który wyszedł od władcy.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
9Ufaj Mu w każdy czas; o narodzie, wylewaj przed Nim twe serce; Bóg jest dla nas ucieczką. Sela.
6Nie pysznij się wobec króla i nie stawaj na miejscu wielkich.
7Bowiem lepiej, aby ci powiedziano: Posuń się wyżej! Niż by cię poniżono przed znakomitym dlatego, że się podniosły twoje oczy.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.
9Zaś skromny brat niech się chlubi w swojej wielkości.
10A zamożny w jego poniżeniu, gdyż przeminie jak kwiat trawy.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
15Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.
7Jeden udaje bogatego, chociaż nic nie posiada; inny udaje biednego, chociaż ma znaczne mienie.
22Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;
6Lepszy jest biedny, co chodzi w swej uczciwości niż bogaty, a przy tym przewrotny na swoich drogach.
2Usłyszcie to wszystkie narody, posłuchajcie wszyscy mieszkańcy świata.
1Jest zło, które widziałem pod słońcem, że jest ono ciążące dla człowieka.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
8Pod każdym względem zaletą dla kraju jest król, który będzie oddany roli.
11Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
16Więc pomyślałem: Lepsza jest mądrość niż moc; choć mądrość ubogiego bywa wzgardzoną, a jego słowa nie znajdują posłuchu.
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
52powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył.
3a popatrzycie na tego, co nosi lśniącą szatę i mu powiecie: Ty słusznie tutaj siedź; a ubogiemu powiecie: Ty stań tam, albo: Siedź tutaj, poniżej mego podnóżka;
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
15Mienie możnego jest jego warownym grodem; a postrachem biednych ich ubóstwo.
10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.
12Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
10A następnie widziałem niegodziwych, których pochowano i którzy odeszli w pokoju; ale w tym samym mieście musieli opuścić ziemię świętą oraz pójść w zapomnienie ci, którzy postępowali sprawiedliwie. I to jest marność.
12A kto się wywyższy, zostanie uniżony; a kto siebie uniży, zostanie wywyższony.
14wraz z królami i radcami ziemi, co wystawiali sobie ruiny.
1Jadowite muchy czynią cuchnącym i kwaśnym olejek tego, co przyrządza pachnidła; tak też więcej niż mądrość i sława waży odrobina głupoty.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
10Ale gdybyś był zaproszony i poszedł, rozłóż się na ostatnim miejscu, a gdy przyjdzie ten, który cię zaprosił, powie ci: Przyjacielu, przejdź wyżej. Wtedy wydarzy ci się zaszczyt wobec tych, którzy z tobą współleżą.
11Bowiem każdy, kto siebie wywyższa zostanie uczyniony niskim; a kto siebie uniża zostanie wywyższony.
18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
19Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.
6Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
3Sam widziałem głupiego, który głęboko się zakorzenił; ale nagle przekląłem jego siedzibę.
18Powiedz królowi i królowej: Zasiądźcie niżej, ponieważ korona świetności spadła z waszej głowy!
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
1Jak śnieg w lecie i deszcz w żniwa – tak nie przystoi cześć głupiemu.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
8Podnosi biednego z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci, by go posadzić obok możnych i udziela im tronu chwały. Bowiem WIEKUISTEGO są posady ziemi, na których założył świat.