Ksiega Przyslów 18:12

Biblia Gdanska (1632/1881)

Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 15:33 : 33 Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.
  • Prz 11:2 : 2 Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
  • Prz 16:18 : 18 Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
  • Prz 29:23 : 23 Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
  • Ez 28:2 : 2 Synu człowieka! Oświadcz księciu Coru: Tak mówi Pan, WIEKUISTY: Ponieważ zhardziało twoje serce i mniemałeś: Ja jestem bogiem; zajmuję boską siedzibę w środku mórz! – a przecież jesteś człowiekiem, a nie bogiem. Mimo tego stawiałeś swoje zamysły jako zamysły boga.
  • Ez 28:9 : 9 Czy wtedy rzeczywiście powiesz: Ja jestem bogiem! Czy to powiesz wobec twoich morderców; bo przecież jesteś człowiekiem w mocy twojego siepacza a nie bogiem.
  • Dn 5:23-24 : 23 Owszem, podniosłeś się przeciwko Panu Niebios, przyniesiono przed ciebie naczynie Jego Domu, a ty, twoi książęta, żony i nałożnice, piliście z niego wino. Chwaliłeś bogów srebrnych, złotych, miedzianych, żelaznych, drewnianych i kamiennych, co nie widzą, nie słyszą, ani nie ogłaszają; a nie uczciłeś Boga, w którego ręku jest twoje tchnienie i u którego są wszystkie drogi. 24 Dlatego teraz, od Niego została posłana ta część ręki i wypisane jest to pismo.
  • Dn 9:20 : 20 I ja jeszcze mówiłem, modliłem się, wyznawałem mój grzech oraz grzech izraelskiego ludu oraz zanosiłem mą prośbę przed oblicze WIEKUISTEGO, mojego Boga, za Bożą górę oddzielenia.
  • Dn 9:23 : 23 Na początku twych modlitw wyszło słowo, które ja przyszedłem oznajmić, bo ty jesteś wielce przyjemny; zatem uważaj na słowo oraz zrozum widzenie.
  • Lk 14:11 : 11 Bowiem każdy, kto siebie wywyższa zostanie uczyniony niskim; a kto siebie uniża zostanie wywyższony.
  • Dz 12:21-23 : 21 Więc ustalonego dnia, Herod włożył królewskie szaty, zasiadł na trybunie oraz publicznie do nich przemawiał. 22 Zaś mieszkańcy wołali: Głos boga, a nie człowieka. 23 Lecz natychmiast uderzył go anioł Pana, z tego powodu, że nie oddał chwały Bogu; zatem będąc stoczony przez robaki oddał ducha.
  • 1 P 5:5 : 5 Podobnie młodsi. Bądźcie podporządkowani starszym. A wszyscy, bądźcie poddani jedni drugim. Owińcie się pokorą, gdyż Bóg się sprzeciwia pysznym, a pokornym użycza łaskę.
  • Iz 6:5-9 : 5 Więc powiedziałem: Biada mi, zginąłem, bowiem me oczy widziały Króla, WIEKUISTEGO Zastępów, a nie jestem człowiekiem czystych ust oraz przebywam wśród narodu także nieczystych ust. 6 Ale nadleciał do mnie jeden z Serafinów, a w jego ręce był rozżarzony kamyk, który wziął kleszczami z ołtarza. 7 I dotknął moich ust oraz powiedział: Oto dotykam twych ust i znika twoja wina, a twój grzech będzie odpuszczony. 8 Wtedy usłyszałem głos Pana, który mówił: Kogóż mam posłać i kto nam pójdzie? Więc powiedziałem: Oto jestem, poślij mnie. 9 A na to powiedział: Pójdziesz i powiesz temu narodowi: Słyszeć – słyszycie, ale nie chcecie rozumieć; patrzeć patrzycie, ale nie chcecie poznawać. 10 Znieczul serce tego narodu, obciąż jego uszy i odwróć jego oczy, aby nie widział swoimi oczyma, nie słyszał uszami, nie rozumiał sercem oraz się nie nawrócił, aby był uzdrowiony. 11 Więc powiedziałem: Jak długo, Panie? Zatem rzekł: Dopóki nie opustoszeją miasta z powodu braku mieszkańców, domy z powodu braku ludzi, a ziemia nie spustoszeje jak step. 12 WIEKUISTY wydali człowieka i wielką będzie pustka wśród ziemi. 13 A jeśli jeszcze w niej zostanie dziesiąta cześć, ta również będzie zniszczona. Ale jak u sosny lub dębu, u których po zrzuceniu liści zostaje pień – tak i jej pień pozostanie świętym filarem.
  • Ez 16:49-50 : 49 Taka oto była wina Sedomu – twojej siostry: W pysze, w obfitości chleba i niewzruszonej pewności, żyła wraz ze swoimi córkami – lecz nie wspierała ręki żebrzącego oraz biednego. 50 Zhardziały oraz spełniały obmierzłości przed Mym obliczem; więc je zgładziłem, kiedy to zobaczyłem.
  • Hi 42:6-9 : 6 Dlatego odwołuję co powiedziałem; pokutuję w pyle i prochu. 7 A gdy WIEKUISTY w tych słowach rozprawił się z Ijobem, WIEKUISTY powiedział do Elifaza z Themanu: Mój gniew zapłonął przeciw tobie i przeciwko twoim dwóm przyjaciołom, bo nie mówiliście o Mnie tak utwierdzeni, jak Mój sługa Ijob. 8 Dlatego teraz weźcie sobie siedem cielców i siedem baranów, idźcie do Mojego sługi Ijoba oraz złóżcie za siebie całopalenie. Zaś Ijob, Mój sługa, niech się za wami, pomodli bo uwzględnię tylko jego oblicze; bym z wami nie postąpił według waszej nieuczciwości, bo nie mówiliście o Mnie tak utwierdzeni, jak Mój sługa Ijob. 9 Zatem Elifaz z Themanu, Bildat z Szuach i Coar z Naamy poszli i uczynili jak im powiedział WIEKUISTY; a WIEKUISTY uwzględnił oblicze Ijoba. 10 Nadto WIEKUISTY odmienił los Ijoba, kiedy się modlił za swymi przyjaciółmi, i WIEKUISTY w dwójnasób rozmnożył wszystko, co niegdyś posiadał Ijob. 11 Wtedy zeszli się do niego wszyscy jego bracia, wszystkie jego siostry i wszyscy jego dawni znajomi oraz jedli z nim chleb w jego domu, wyrazili mu swoje współczucie i pocieszyli go z powodu całego nieszczęścia, które dopuścił do niego WIEKUISTY. Potem dali mu, każdy po jednej kesyciei każdy po jednym złotym kolczyku. 12 A WIEKUISTY błogosławił ostatnim czasom Ijoba bardziej niż poprzednim, tak że posiadał czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc jarzm byków i tysiąc oślic. 13 Miał także siedmiu synów i trzy córki 14 Więc nazwał imię pierwszej – Jemima, a imię drugiej – Kecya, a imię trzeciej – Kerenhapuch. 15 I nie znaleziono w całym owym kraju kobiet równie pięknych jak córki Ijoba; a ich ojciec dał im dziedzictwo między ich braćmi. 16 I Ijob żył jeszcze potem sto czterdzieści lat, więc oglądał swoje dzieci, i dzieci swoich dzieci, aż do czwartego pokolenia. 17 I Ijob umarł, stary, i syty dni.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 16:18-19
    2 wersety
    86%

    18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.

    19Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.

  • 23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.

  • 33Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.

  • 2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.

  • 13Kto odpowiada zanim wysłuchał – temu poczytuje się to za głupotę oraz za wstyd.

  • 11Mienie bogatego jest jego warownym miastem i niby wysokim murem w jego wyobraźni.

  • 15Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.

  • 4Bogactwo, cześć i życie idzie za pokorą i bogobojnością.

  • 12A kto się wywyższy, zostanie uniżony; a kto siebie uniży, zostanie wywyższony.

  • Iz 2:10-12
    3 wersety
    75%

    10Wejdź w skałę, skryj się w prochu w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu.

    11Opuszczą się wyniosłe, ludzkie spojrzenia i zniży się pycha mężów – bo w ten dzień, wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.

    12Bowiem na wszystko, co wyniosłe i dumne oraz na wszystko, co wysokie nadchodzi dzień WIEKUISTEGO Zastępów, więc będzie poniżone.

  • Prz 12:8-9
    2 wersety
    74%

    8Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.

    9Lepiej temu, który się sam uniża, chociaż posiada sługę, niż temu, co się panoszy, chociaż brakuje mu chleba.

  • 10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.

  • 18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.

  • 17Więc ukorzy się duma człowieka i zniży pycha mężów, a w ów dzień wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.

  • 3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.

  • 11Bowiem każdy, kto siebie wywyższa zostanie uczyniony niskim; a kto siebie uniża zostanie wywyższony.

  • 22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.

  • 3Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.

  • 10Dajcie się uniżyć przed obliczem Pana, a wywyższy was.

  • 11Kraina Umarłych i zatracenie są otwarte przed WIEKUISTYM; o ileż bardziej ludzkie serca.

  • 15Zatem słuchajcie, skłońcie ucho oraz się nie wynoście; ponieważ przemawia WIEKUISTY!

  • 71%

    3Odurzyła cię zuchwałość twego serca. Mieszkałeś w rozpadlinach skał, w sterczącej swojej siedzibie, a w swoim sercu mówiłeś: Kto mnie strąci na ziemię?

  • Prz 14:28-29
    2 wersety
    71%

    28Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.

    29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.

  • 12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.

  • 3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.

  • 1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.

  • 6Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.

  • 25Chciwy wznieca swary; a kto polega na WIEKUISTYM – będzie utuczony.

  • 18Powiedz królowi i królowej: Zasiądźcie niżej, ponieważ korona świetności spadła z waszej głowy!

  • 5Ohydą dla WIEKUISTEGO jest każdy wyniosłego serca. Nie ujdzie on bezkarnie. Ręczę!

  • 11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.

  • 16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.

  • 4Wyniosłość oczu i nadętość serca – ta rola niegodziwych sama już jest winą.

  • 17Aby odwieść człowieka od złego czynu i uchronić męża od pychy.

  • 16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.

  • 16Dar człowieka otwiera mu dostęp i prowadzi go przed oblicze wielkich.

  • 35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.

  • 29Słyszeliśmy o pysze Moabu, niezmiernie dumnego; o pysze, hardości i jego nadętości, o wyniosłości jego serca.

  • 1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.

  • 70%

    6Ale większą wyznacza łaskę; dlatego mówi: Bóg przeciwstawia się pysznym, a uniżonym daje łaskę.

  • 23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.

  • 11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.

  • 12Spójrz na wszelką pychę i ją upokorz; na miejscu skrusz niegodziwców!