Ksiega Przyslów 22:4
Bogactwo, cześć i życie idzie za pokorą i bogobojnością.
Bogactwo, cześć i życie idzie za pokorą i bogobojnością.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
33Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.
23Bojaźń przed WIEKUISTYM prowadzi do życia; kto ją posiada – spocznie syty i nie będzie nawiedzony przez nieszczęście.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
16Lepsza odrobina w bojaźni WIEKUISEGO, niż wielki skarb, a przy tym niepokój.
12Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
4Tak oto jest błogosławiony mąż, który się boi WIEKUISTEGO.
3Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i muszą ponieść szkodę.
26W bojaźni WIEKUISTEGO spoczywa silna ufność; będzie jeszcze obroną jego dzieci.
27Bojaźń WIEKUISTEGO jest źródłem życia; pozwala uniknąć sideł śmierci.
10Dajcie się uniżyć przed obliczem Pana, a wywyższy was.
21Kto podąża za sprawiedliwością i miłosierdziem – znajduje życie, sprawiedliwość i cześć.
10Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, a rozwagą poznawanie Świętego.
11Bo przeze Mnie pomnożą się twoje dni i przybędą ci lata życia.
1Imię jest cenniejsze od wielkiego bogactwa; miła przychylność od srebra i złota.
5wtedy zrozumiesz bojaźń WIEKUISTEGO i zdobędziesz Boże poznanie.
18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
19Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.
20Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
7Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.
10Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, dobra myśl u wszystkich, którzy je spełniają. A Jego chwała trwa na wieki.
6A mądrość oraz poznanie będą na stałe w Twoich czasach skarbem oraz zbawieniem; bojaźń WIEKUISTEGO – ona jest twoim skarbcem.
13Bojaźń przed WIEKUISTYM – to nienawiść do złego; nienawidzę dumy, pychy, niecnego postępowania oraz przewrotnych ust.
4W dzień gniewu nie pomaga bogactwo; ale sprawiedliwość ochrania od śmierci.
2Kto obawia się WIEKUISTEGO chodzi w swojej prostocie; lecz lekceważy Go ten, kto chodzi krzywymi drogami.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
11Służcie BOGU w bojaźni oraz radujcie się w skrusze.
25Strach przed ludźmi prowadzi do zguby; lecz kto zaufał WIEKUISTEMU – ten znajdzie obronę.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
27Bojaźń WIEKUISTEGO przymnaża dni, a lata niegodziwych zostają skrócone.
4Dał też w moje usta nową pieśń, chwałę naszego Boga; ujrzą to tłumy, ulękną się i zaufają WIEKUISTEMU.
10Wejdź w skałę, skryj się w prochu w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu.
6Czyżby twoja bogobojność nie była twą ufnością, a nadzieją twoje nieskazitelne postępowanie?
28Potem oświadczył człowiekowi: Oto bojaźńPana jest prawdziwą mądrością, a omijanie złego – rozumem.
24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
11Zmniejszy się bogactwo pochodzące z niczego; lecz pomnoży je ten, który zbiera na rękę.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
22Błogosławieństwo WIEKUISTEGO – ono wzbogaca, a własny trud nie może do tego nic dodać.
6Wina zostaje odpuszczona przez miłość i prawdę, a unika się złego przez bojaźń WIEKUISTEGO.
4Nikczemnik jest wzgardzony w jego oczach, a bogobojnych szanuje; tego, kto przysięga na swoją szkodę i nie zmienia.
18Przy Mnie jest bogactwo i chwała, trwałe dobra i szczęście.
1Pieśń pielgrzymia. Szczęśliwy każdy, kto się boi WIEKUISTEGO, kto chodzi Jego drogami.
6Ale większą wyznacza łaskę; dlatego mówi: Bóg przeciwstawia się pysznym, a uniżonym daje łaskę.
7Nie bądź mądrym we własnych oczach; bój się WIEKUISTEGO i stroń od złego.
4Nie wysilaj się na zbieranie bogactw; zaniechaj tego z własnej swojej rozwagi.
14Szczęśliwy człowiek, który wciąż się obawia; a kto czyni krnąbrnym swoje serce – ten wpadnie w pułapkę.
6Lepszy jest biedny, co chodzi w swej uczciwości niż bogaty, a przy tym przewrotny na swoich drogach.