Ksiega Przyslów 15:24
Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Źródłem życia jest nauka mędrca, ona pozwala unikać sideł śmierci.
15Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
16Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.
17Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.
12Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą, jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
25Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
28Na drodze sprawiedliwych jest życie, a kierunek tej ścieżki to nieśmiertelność.
10Surowa kaźń spotyka tego, kto opuszcza prawdziwą drogę; kto nienawidzi napomnienia – musi zginąć.
11Kraina Umarłych i zatracenie są otwarte przed WIEKUISTYM; o ileż bardziej ludzkie serca.
16Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.
18Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni.
19Żaden z tych, co do niej wchodzą – nie wraca, i nie dosięgną już ścieżek życia.
20Ale byś chodził drogą szlachetnych i przestrzegał ścieżek sprawiedliwych.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
27Bojaźń WIEKUISTEGO jest źródłem życia; pozwala uniknąć sideł śmierci.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
27Jej dom jest pełen dróg do Krainy Umarłych, prowadzących do komnat śmierci.
5Jej nogi schodzą do śmierci, a jej kroki trzymają się Krainy Umarłych.
6Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
17Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
6Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
4Serce mądrych jest w domu żałoby, a serce głupich w domu wesela.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
19Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
32Przez swą złość bywa strącony niegodziwy; lecz sprawiedliwy ufa jeszcze przy swojej śmierci.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.
19Ty, Mój synu, posłuchaj oraz nabierz mądrości; skieruj twe serce na prostą drogę.
30Owocem sprawiedliwego jest drzewo Życia; mędrzec zjednywa sobie dusze.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
15Opuść go, nie chodź obok niego; odwróć się od niego i przejdź.
23Bojaźń przed WIEKUISTYM prowadzi do życia; kto ją posiada – spocznie syty i nie będzie nawiedzony przez nieszczęście.
28Potem oświadczył człowiekowi: Oto bojaźńPana jest prawdziwą mądrością, a omijanie złego – rozumem.
12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
24Ludzkie kroki kierowane są przez WIEKUISTEGO; jakże człowiek mógłby zrozumieć swoją drogę?
22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
15Chcesz się trzymać odwiecznego szlaku, którym kroczyli ludzie fałszu?
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.