Ksiega Przyslów 16:25
Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą, jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
13Nawet w śmiechu może zaboleć serce, a końcem radości bywa zgryzota.
28Na drodze sprawiedliwych jest życie, a kierunek tej ścieżki to nieśmiertelność.
24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
19Tak, sprawiedliwość zmierza do życia; a ten, co się ugania za złem do własnej śmierci.
16Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.
2Człowiek uważa za prostą każdą swoją drogę, ale to WIEKUISTY jest tym, który waży serca.
8Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.
9Serce człowieka rozważa swoją drogę, lecz WIEKUISTY kieruje jego krokiem.
17Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.
18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
2Wszystkie drogi człowieka wydają mu się czystymi; ale to WIEKUISTY waży ducha.
16Kto zachowuje przykazanie – zachowuje swe życie; a kto nie zwraca uwagi na swoje drogi – zginie.
10Surowa kaźń spotyka tego, kto opuszcza prawdziwą drogę; kto nienawidzi napomnienia – musi zginąć.
18Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni.
19Żaden z tych, co do niej wchodzą – nie wraca, i nie dosięgną już ścieżek życia.
20Ale byś chodził drogą szlachetnych i przestrzegał ścieżek sprawiedliwych.
24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
26Gdyby sprawiedliwy odwrócił się od swych czynów sprawiedliwości i pełniąc bezprawie, przez to zginął – zginie na skutek bezprawia, którego się dopuścił.
8Kręta jest droga wyrodnego człowieka; a czystego – prawą jest jego działalność.
26Głód robotnika pobudza go do pracy; przynaglają go jego własne usta.
24Ludzkie kroki kierowane są przez WIEKUISTEGO; jakże człowiek mógłby zrozumieć swoją drogę?
23Wiem, o WIEKUISTY, że nie w mocy człowieka jest jego droga; nie dano wątłemu mężowi, by kierował swoim krokiem.
15To wszystko widziałem w dniach mojej znikomości. Niejeden sprawiedliwy znika ze swoją sprawiedliwością a niejeden niegodziwiec długo żyje pośród swojej niecności.
16Nie bądź zbyt sprawiedliwym oraz zanadto nie mędrkuj; czemu się miałbyś zmarnować?
16Dorobek sprawiedliwego idzie na życie; zysk niegodziwego na grzech.
17Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
19Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
4W dzień gniewu nie pomaga bogactwo; ale sprawiedliwość ochrania od śmierci.
5Sprawiedliwość uczciwego prostuje jego drogę; lecz niegodziwiec upadnie przez własną niegodziwość.
21Przed oczami WIEKUISTEGO, drogi każdego są otwarte i On toruje wszystkie jego ścieżki.
14Źródłem życia jest nauka mędrca, ona pozwala unikać sideł śmierci.
15Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
18Kiedy sprawiedliwy odwraca się od swej sprawiedliwości oraz dopuszcza się bezprawia – wskutek tego musi on zginąć!
23On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.
27Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
2Nie przynoszą pożytku skarby zdobyte niegodziwością; jednak sprawiedliwość wybawia od śmierci.
17Jej drogi są uroczymi drogami, a pomyślność na wszystkich jej ścieżkach.
36Ale kto Mnie omija – sam siebie krzywdzi; ktokolwiek Mnie nienawidzi – umiłował śmierć.
6Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
26Więcej niż bliźni posiada sprawiedliwy, a droga niegodziwych wyprowadzi ich na tułactwo.
25Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach.
32Przez swą złość bywa strącony niegodziwy; lecz sprawiedliwy ufa jeszcze przy swojej śmierci.
6Bowiem WIEKUISTY uznaje drogi sprawiedliwych, zaś ślad po niegodziwych zaginie.