Ksiega Przyslów 16:24
Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Mój synu, spożywaj miód, bo jest smaczny, i samospływający miód, gdyż jest słodki dla twego podniebienia.
14Ale za taką samą uważaj mądrość dla twej duszy. Jeśli ją pozyskałeś – masz przyszłość, a twa nadzieja nie zaginie.
103Jakże słodkie są mojemu podniebieniu Twoje słowa, bardziej niż miód moim ustom.
22Bo są życiem dla tych, którzy je znaleźli i zdrowiem dla całego ich ciała.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
8Będzie to pępowiną dla twoich żył i orzeźwieniem dla twych kości.
10Bojaźń WIEKUISTEGO jest czysta ostoi się na wieki; ustawy BOGA są prawdą razem są sprawiedliwe.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
22Rozradowane serce przyspiesza uzdrowienie; a duch zgnębiony wysusza kości.
10Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy.
25Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
15Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
16Jeśli znalazłeś miód – spożywaj go pod dostatkiem, lecz abyś się nim nie przejadł i znowu go nie zwrócił.
11Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
6Rany zadane przez przyjaciela są szczere, a pocałunki wroga zbyt obfite.
7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.
17Jej drogi są uroczymi drogami, a pomyślność na wszystkich jej ścieżkach.
30Jasne spojrzenie rozwesela serce, a pomyślna wieść orzeźwia członki.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
30Życiem dla ciała jest spokojne serce, a namiętność zgnilizną w kościach.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
6Ich sędziowie ustąpili przy skale i usłuchali moich słów, ponieważ były im miłe.
3Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.
20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
21W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.
25Troska w sercu człowieka je gnębi, ale życzliwe słowo je pociesza.
18Niejeden mówi jakby kłuł mieczem; a mowa mędrców niesie ukojenie.
24jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
26Swe usta otwiera z mądrością, a na jej języku uprzejma nauka.
9Olejek i kadzidło rozweselają serce, ale więcej słodkie słowo przyjaciela z jego gotowej do rady duszy.
16Jego podniebienie jest słodyczą, a on cały rozkoszą. Taki to jest mój luby, taki jest mój przyjaciel, o córy jerusalemskie.
16Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.
15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.
22a będą życiem dla twojej duszy i wdzięczną ozdobą dla twej szyi.
17Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy.
21podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
11Swobodnie spływającym miodem sączą się twoje usta, narzeczono. Pod twym językiem miód i mleko, a zapach twoich szat jak gdyby wonność Libanu.
25O, jakże skutecznesą słowa prawdy! Ale czego dowodzi wasze napominanie?
13Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.
25Zimną wodą dla spragnionej duszy jest pomyślna wieść z dalekiej ziemi.
3Bowiem ucho rozróżnia mowy, tak jak podniebienie kosztuje pokarm.
2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
30Owocem sprawiedliwego jest drzewo Życia; mędrzec zjednywa sobie dusze.